W imieniu Światowej Wspólnoty Medytacji Chrześcijańskiej w Polsce (WCCM.pl) uprzejmie proszę o opublikowanie w Państwa serwisie internetowym zapowiedzi spotkania z o. Laurencem Freemanem OSB, dyrektorem Światowej Wspólnoty Medytacji Chrześcijańskiej (WCCM), które odbędzie się w Warszawie 9 lutego w Klasztorze o.o. Dominikanów, ul. Freta 10.
Uroczyste ekumeniczne nabożeństwo dziękczynne w Kościele Adwentystów Dnia Siódmego . Wzorem lat ubiegłych w dniu 28 stycznia 2012 roku (sobota) w Kościele Adwentystów Dnia SIódmego w Lublinie, przy ulicy Niecałej 4,odbyło się międzykościelne nabożeństwo dziękczynne z okazji Międzynarodowego Dnia Wolności Religijnej.
Decyzja KRRiT o nieprzyznaniu telewizji "Trwam" miejsca na platformie cyfrowej zapewne zostanie cofnięta i lepiej, żeby stało się to szybciej, niż później. Pluralizm bywa bolesny. Cóż jednak znaczy społeczna debata bez niego?
Manifestacja poparcia dla rządzącej partii Fidesz zgromadziła ponad 400 tys. Węgrów - podała stołeczna policja. W wojnę o "ekonomiczną wolność" włączył się także Kościół katolicki.
Od dłuższego już czasu (co najmniej od kilku lat) jest obecny w zasobach Internetu artykuł niejakiej Pani Wandy Prątnickiej, "świeckiej egzorcystki i parapsychologa o światowej sławie", zatytułowany "Czy diabeł/szatan istnieje?" (http://www.egzorcysta.pl/czy_szatan_istnieje.html).
W końcowej części Nowego Testamentu zamieszczone są trzy listy Jana Apostoła. Pierwszy z nich, najdłuższy, nie ma właściwie formy listu. Brak w nim adresu, pozdrowień oraz imienia autora. Pismo to faktycznie jest jednak listem, na co wskazują takie zwroty, jak: "piszę wam to" oraz nazywanie czytelników "dziećmi". Świadczy to o bardzo osobistym, bliskim stosunku autora do czytelników.
Czytając Państwa stronę, którą uważam za bardzo interesującą i potrzebną postanowiłam napisać w imieniu grupy Wiara i Tęcza www.wiara-tecza.pl - pisze pani Dorota Dekert. Odpowiada jej Jacek Lehr.
Jonasz jest postacią historyczną. Wzmiankę o tym proroku znajdujemy w II Księdze Królewskiej (14, 23 - 25): „W piętnastym roku panowania Amasjasza, syna Joasza, króla judzkiego, objął władzę królewską w Samarii Jeroboam, syn Joasza, króla izraelskiego, a panował czterdzieści jeden lat. A czynił to, co złe w oczach Pana, nie odstąpił od żadnego z grzechów Jeroboama, syna Nebata, w które on wciągnął Izraela. Lecz przywrócił Izraelowi granice ciągnące się od wejścia do Chamat aż do Morza Stepowego, zgodnie ze słowem Pana, Boga izraelskiego, które wypowiedział przez swojego sługę Jonasza, syna Amittaja, proroka z Gat-Chefer.”
|
|
|
|