Ekumenizm, Chrześcijaństwo, Religia - Ekumeniczny Serwis Informacyjny

Rozwój ruchu ekumenicznego

Początek ruchu ekumenicznego nie był pozbawiony trudności oraz problemów związanych z artykulacją celów ekumenizmu i sposobu ich osiągnięcia. Ruch misyjny, z którego swój początek bierze ruch ekumeniczny, szybko stracił zainteresowanie ekumenizmem, jako odrębnej działalności Kościoła lub dyscypliny teologicznej. Był na tyle zainteresowany dziełem na rzecz jedności chrześcijan, na ile służył on działalności misyjnej, dla której liczył się tylko jeden cel: „szerzenie chwały Ewangelii”.

Organizacja Życie i Praca podkreślała zasadę, że w służbie jedności chrześcijan nie ma miejsca na dyskusje doktrynalne. Liczy się tylko wspólne świadectwo chrześcijan. Inna drogą poszła natomiast organizacja Wiara i Ustrój, która podczas konferencji w Lozannie w 1925 roku wypracowała stanowisko, że chrześcijanom należy uświadomić, iż podział Kościoła jest skandalem, a jedność można osiągnąć poprzez dysputy i przezwyciężanie różnic doktrynalnych. Uczestnicy konferencji mieli też wizję powołania do życia federacji lub ligi zrzeszającej, na zasadzie dobrowolności, różne Kościoły chrześcijańskie. W ramach tej struktury toczyłyby się też dyskusje dotyczące spraw doktrynalnych i ewentualnie ustalano rozwiązania kompromisowe.

Od roku 1927 ruch ekumeniczny w łonie protestantyzmu, który bez żadnych wątpliwości dał mu swój początek, zaczął się rozwijać w sposób harmonijny i stały. Wszystkim zaangażowanym w dzieło jedności chrześcijan przyświecał jeden cel: pojednanie między Kościołami. Podczas konferencji organizacji Wiara i Ustrój w Edynburgu (Szkocja) w 1937 roku i w Lundzie (Szwecja) w 1952 roku dokładnie określono zadania dla ruchu ekumenicznego, podkreślając, że właściwym dla jego rozwoju są studia i dyskusje doktrynalne. Paradoksalnie jednak, decyzje na temat podejmowania rozmów doktrynalnych zaowocowały zwiększeniem przywiązania chrześcijan poszczególnych konfesji do własnych tradycji wyznaniowych i doktrynalnych. Tendencje te nabardziej były dostrzegalne wśród anglikanów, baptystów, luteranów, metodystów, prezbiterianów i zielonoświątkowców. Zrodziło to ruch tworzenia stowarzyszeń wyznaniowych, które miały pomagać wiernym w pogłębianiu własnej tożsamości wyznaniowej.

Od momentu powołania do życia Światowej Rady Kościołów w Genewie w 1948 dzieje ruchu ekumenicznego można podzielić na następujące okresy:

- przed Soborem Watykańskim II

- Sobór Watykański II

- po Soborze Watykańskim II

- ruch ekumeniczny na początku III Tysiąclecia  

Pochodzenie ruchu ekumenicznego

Ruch ekumeniczny a postawa katolicka

Pryncypia ruchu ekumenicznego



Opcje Artykułu

Trackback

Trackback URL for this entry: http://www.kosciol.pl/trackback.php/20030806131638134

No trackback comments for this entry.
Rozwój ruchu ekumenicznego | 0 komentarzy
Komentarze należą do osób, które je zamieściły. Nie bierzemy odpowiedzialności za ich treść.

Szukaj

Menu Użytkownika





Nie masz jeszcze konta? Załóż sobie Nowy Użytkownik
Nie pamiętasz hasła?

Polecamy





EWST.pl
Senior.pl
e-commerce.pl
com-media.pl
egospodarka.pl

Facebook

Patronat Kosciol.pl


Piotr Lorek, Motyw wygnania a doktryna piekła w Nowym Testamencie


Gorące tematy



  • Wszystkich Świętych i Halloween
  • In vitro
  • Tadeusz Rydzyk i Radio Maryja
  • Lustracja
  • Kreacjonizm i ewolucjonizm
  • Harry Potter
  • Pedofilia i molestowanie
  • Aborcja
  • Eutanazja
  • Homoseksualizm
  • Unieważnienie, stwierdzenie nieważności małżeństwa
  • Sonda

    Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    1/1: Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    Zdecydowanie tak 83,05%
    Raczej tak 1,66%
    Raczej nie 2,91%
    Zdecydowanie nie 11,65%
    Nie wiem 0,73%

    | 4,266 głosów | 0 komentarzy

    Wydarzenia

    W najbliższym czasie nie ma żadnych wydarzeń