Święto Wprowadzenia Bogurodzicy do Świątyni

nie, 23 lis 2003, 01:55:20

Autor: Piotr Timus

„Dzisiaj całe stworzenie, pełne radości, w tak znaczne święto Bogurodzicy, wyznaje: Ta, która jesteś tabernakulum niebiańskim!” „Anna przepowiada nam dzisiaj radość […]: wypełniając śluby przynosi do Świątyni Pana Tą, która prawdziwie jest Świątynią Słowa Boga i jego czystą Matką”.

Tak już 20 listopada (3 grudnia naszego kalendarza) Kościoły tradycji bizantyjskiej rozpoczną (lub rozpoczęły tam, gdzie używany jest kalendarz gregoriański) wigilię święta Wprowadzenia do Świątyni Najświętszej Bogurodzicy, które potrwa aż do 25 listopada (8 grudnia). Jest to jedno z „12 Wielkich Świąt” roku liturgicznego.

Święto pochodzi z tradycji jerozolimskiej. Jego początki związane są z poświęceniem kościoła NMP Nowej w czasie panowania cesarza Justyniana, w listopadzie 543 r.). Co do daty, przypada w tym samym dniu co podobne święto w tradycji zachodniej, jednak na Wschodzie obchodzone jest z niebywałym bogactwem przekazanej przez wieki bogactwem hymnografii.
Począwszy od pierwszych nieszporów w wigilię święta jednym z tematów wiodących liturgii jest wezwanie do sławienia Tej, która jest „świętym tabernakulum, arką duchową zawierającą Słowo nieskończone”, „świątynią ożywioną przez świętą chwałę Chrystusa”, mimo, iż chronologicznie do wydarzenia Wcielenia jeszcze daleko, skoro sama liturgia wspomina, że przyniesiona do świątyni dziewczyna miała dopiero 3 lata.
W tekstach liturgicznych Święta widzimy wiele odwołań do Protoewangelii Jakuba: dziewice otaczające Marię z zapalonymi pochodniami, kapłan Zachariasz, który wprowadza Marię do Świątyni i do Świętego Świętych, pożywienie dostarczane przez archanioła Gabriela aż do chwili jej ślubu z Józefem. W hymnach usłyszymy wiele elementów legendarnych, z trudnością zrozumiałych dla człowieka Zachodu. Nie chodzi tu jednak znów o faktografię i chronologię: dla Wschodu to symboliczny sposób wyrażenia prawdy o całkowitym poświęceniu Marii Bogu, od samej młodości, oraz o jej wyjątkowym przygotowaniu do jedynej w swoim rodzaju misji: Rodzicielki Zbawiciela Świata.
Ikona Święta 21 listopada przedstawia Zachariasza, który przygarnia małą Marię. Jej spojrzenie jednak jest dojrzałe, a ubiór taki jak osoby dorosłej. Niekeidy towarzyszą jej dziewice, oraz Joachim i Anna z dłońmi wyciągniętymi w geście ofiarowania dziecka. To właśnie na nie, nie na sędziwego Zachariasza, zwrócona jest uwaga wszystkich. Niektóre ikony Wprowadzenia posiadają jeszcze jeden charakterystyczny element. Matka Boża przedstawiana jest na nich dwukrotnie, nie tylko jak stoi na czele procesji przed arcykapłanem, ale również w górnej części ikony, w scenie, gdy siedzi na stopniach świątyni, a anioł przynosi do Jej rąk pożywienie.
Czytania Starego testamentu podczas nieszporów  wigilii przypominają polecenie dane Mojżeszowi by wybudował „przybytek, namiot zgromadzenia” (Wj 40), „Arkę Przymierza” postawioną przez Salomona w Świątyni (1Krl 8) i „zamkniętą bramę” z wizji Ezechiela (Ez 44).


Komentarze (0)


Kosciol.pl
http://www.kosciol.pl/article.php/20031123015520312