250 rocznica urodzin św. Serafima Sarowskiego

śro, 21 lip 2004, 22:50:41

Autor: Szymon Krzyszczuk

W dniu wczorajszym 21 lipca br. w Kursku (Rosja) rozpoczęto uroczyste obchody 250 rocznicy urodzin prawosławnego Świętego Serafima Sarowskiego. Na ten dzień przewieziono w uroczystym orszaku z Sarowa do Kurska relikwie świętego starca, aby w ciągu kolejnych czterdziestu dni mogli im oddać cześć przyjeżdżający z okazji rocznicy pielgrzymi.

Z tej okazji poświęcono czasownię wzniesioną na miejscu domu rodzinnego Prochora Mosznina, późniejszego starca Serafima. Nabożeństwa ku jego czci sprawowano również w znajdującej się w Kursku cerkwi Woskriesienskiej, w której go ochrzczono.

W uroczystościach wzięli udział przedstawiciele najwyższych władz Federacji Rosyjskiej. Nie przybył natomiast – jak zapowiadano wcześniej – Patriarcha Aleksy II. Sprawujący opiekę lekarską nad zwierzchnikiem Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego medycy doradzili mu powstrzymanie się od wszelkiej aktywności przez najbliższe tygodnie. Patriarcha oczekiwany jest w Sarowie i Diwiejewie w dniu 1 sierpnia, kiedy to w dzień urodzin świętego Serafima zakończą się uroczystości rocznicowe. Wczorajszym uroczystościom przewodniczył Metropolita Kijowa i Całej Ukrainy Włodzimierz. Większość pielgrzymów przybyła na nie z graniczącej z powiatem Kurskim Ukrainy.

Święty Serafim (Prochor Mosznin) rodził się 19 lipca 1754 r. w Kursku. Był bardzo bogobojnym i cichym dzieckiem. Mając siedemnaście lat udał się na pielgrzymkę do Kijowa, gdzie mnich Dosyfeusz (w rzeczywistości mniszka Daria) błogosławił mu na wstąpienie do Pustelni Sarowskiej.

W 1794 r. w poszukiwaniu samotności Serafin opuścił pustelnię i zamieszkał w odległej o kilka kilometrów celi. Powrócił do monasteru po szesnastu latach, już jako znany starzec.

Serafim z Sarowa otrzymał od Boga dar przepowiadania przyszłości i uzdrawiania chorych. Dwanaście razy ukazywała mu się Matka Boża. Był autorem reguły modlitewnej dla sąsiedniego Monasteru Diwiejewskiego, a z jego duchowych porad korzystało często do dwóch tysięcy pielgrzymów dziennie.

Św. Serafim zasnął snem wiecznym 2 stycznia 1833 r. Pochowano go koło ściany ołtarzowej soboru Zaśnięcia Matki Bożej w Sarowie, w miejscu które wybrał sobie za życia. Przy mogile starca jeszcze przez długie lata miały miejsce liczne, cudowne uzdrowienia.

Został kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny w Diwiejewie 19 lipca 1903 r. w obecności rodziny carskiej i niezliczonych rzeszy wiernych. W okresie władzy radzieckiej jego relikwie znalazły się w leningradzkim Muzeum Religii i Ateizmu, skąd w 1991 r., w uroczystej procesji powróciły do Diwiejewa.

Źródło: Cerkiew.pl za Pravoslavie.ru, żywot świętego Serafima opracował Jarosław Charkiewicz.

Komentarze (0)


Kosciol.pl
http://www.kosciol.pl/article.php/20040721225041800