Groty Bazyliki św. Piotra - miejsce spoczynku Jana Pawła II

czw, 7 kwi 2005, 18:19:57

Autor: DaN

Kiedy ciało papieża Jana Pawła II spocznie w grobach Bazyliki św. Piotra, miejsce to stanie się zasadniczym punktem wielu pielgrzymek milionów wiernych. Ich głównym celem będzie odwiedzenie miejsca pochówku ukochanego papieża.

Zaszczytu spoczęcia w bazylice św. Piotra mogą spodziewać się jedynie osoby, piastujące najwyższe funkcje w kościelnej hierarchii. Miejsce to jest wyjątkowe, ponieważ według tradycji katolickiej właśnie tutaj ukrzyżowany i pochowany został św. Piotr.

Bazylika, zawierająca dwie groty oraz nekropolię, przechowuje ciała 147 byłych papieży (z 263 panujących), włączając w to ciało św. Piotra. Jan Paweł II zostanie pochowany w grocie, znajdującej się we wschodniej części bazyliki. Uroczystości pogrzebowe odbędą się w piątek, 8 kwietnia.

Papieże, którzy nie spoczęli w grotach bazyliki św. Piotra, pochowani są w kościołach na terenie całych Włoch, ze szczególnym uwzględnieniem katedr i kościołów rzymskich.

Niedługo po śmierci Jana Pawła II pojawiły się spekulacje, iż pierwszy od 455 lat papież, nie będący Włochem, życzyłby sobie pogrzebu w kraju swego pochodzenia, Polsce. Jednakże władze Watykanu zaprzeczyły tym doniesieniom, twierdząc, iż Jan Paweł II nie wyraził takiego pragnienia.

Duża rzesza Polaków miała nadzieję, że przynajmniej serce Jana Pawła II zostanie na zawsze w Polsce, w Katedrze na Wawelu. W obliczu ostatnich doniesień, tak jednak się nie stanie.

Początki bazyliki św. Piotra sięgają 64 roku naszej ery. Wówczas wzniesiono pierwsze mury, w miejscu upamiętniającym ukrzyżowanie św. Piotra. W roku 319, na prośbę ówczesnego papieża Sylwestra I, wzniesiono bazylikę. Siedem lat później kościół został poświęcony i przetrwał w swej pierwotnej formie następne 1100 lat.

W połowie XV wieku, papież Mikołaj V zadecydował o przebudowaniu bazyliki, ze względu na niebezpieczeństwo zawalenia się starych murów. Prace budowlane przerwano jednak, wraz ze śmiercią papieża, w roku 1455. Dzieła odbudowy bazyliki św. Piotra podjął się na nowo papież Juliusz II, który objął stanowisko głowy kościoła w 1503 roku. Zatrudnił on architekta Donato Bramante, którego plany konstrukcyjne zaczęto wdrażać w życie trzy lata później.

Bramante chciał gruntownie przebudować bazylikę, tworząc z niej zupełnie nową świątynię. Nie dotrwał jednak do momentu, w którym mógłby ujrzeć swoje dzieło. Zmarł w roku 1520, a prace nad bazyliką zostały ponownie wstrzymane.

W końcu, w 1546 roku, papież Paweł III zatrudnił 71 letniego Michała Anioła, aby ten dokończył budowanie świątyni. Ówczesny geniusz, którego freski można było podziwiać w położonej niedaleko Kaplicy Sykstyńskiej, zmienił plany architektoniczne Bramante. Za jego sprawą bazylika św. Piotra stała się monumentalnym obiektem, na długo zapadającym w pamięć wszystkich odwiedzających.

Prace budowlane zostały zakończone w 1590 roku, 26 lat po śmierci Michała Anioła. Od tego czasu, bazylika przechodziła wiele zmian, niektóre jej części ulegały rozszerzeniu. Obecnie świątynia liczy 600 stóp (183 metry) długości oraz 400 stóp (122 metry) szerokości. Kopuła bazyliki jest wysoka na 450 stóp (137 metrów), a jej średnica wynosi 130 stóp (40 metrów).

W 1940 roku, poniżej grot bazyliki, odnaleziony został starożytny cmentarz, na którym ponoć pochowano niegdyś św. Piotra. Dziesięć lat później papież Pius XII ogłosił, iż grobowiec św. Piotra został zidentyfikowany.

Bazylika zawiera w sobie całą gamę najpiękniejszych dzieł sztuki. Można w niej podziwiać m.in. malowidła Michała Anioła oraz słynną Pietę.

Cały Watykan, wraz z bazyliką św. Piotra, jest chroniony przez Szwajcarską Straż, która służy Stolicy Apostolskiej od 1506 roku. Wszyscy jej członkowie to szwajcarscy katolicy, zobowiązani są do składania przysięgi lojalności 26 maja każdego roku - na pamiątkę pomocy, jakiej strażnicy udzielili papieżowi Klemensowi VII w 1527 roku.

Komentarze (0)


Kosciol.pl
http://www.kosciol.pl/article.php/20050407151957274