Księga Daniela - studium w audycjach Trans World Radio
Księga Daniela to jedna z najbardziej poruszających, fascynujących ksiąg Pisma Świętego. Ze względu na zawartość wielu treści proroczych zaliczana jest do ksiąg prorockich, choć w Biblii hebrajskiej znajduje się w ostatniej części zbioru, wśród „Ketubim”, czyli „Pism”. Poselstwo Księgi Daniela ma charakter profetyczny, występuje tu wiele stwierdzeń o charakterze eschatologicznym i apokaliptycznym. Spora część proroctw Daniela już się wypełniła.
Autor
Znamy wiele faktów z życia Daniela, bo pierwsza część spisanej przez niego księgi (rozdziały 1 – 6) ma charakter autobiograficzny. Znajdujemy tu opis wydarzeń biegnących od uprowadzenia do niewoli babilońskiej za panowania króla Jojakima pierwszej grupy wygnańców judzkich, wśród których był Daniel, ok. 606 roku przed Chrystusem, aż do początku panowania króla perskiego Cyrusa, ok. 536 roku p.n.e.
Życie Daniela i jego działalność jako wybitnego przywódcy i proroka obejmuje więc cały okres babilońskiej niewoli, pełnych 70 lat. Na początku, w czasie uprowadzenia do niewoli, Daniel był młodym chłopcem, nastolatkiem, na końcu widzimy go jako doświadczonego, sędziwego męża Bożego, odgrywającego kluczową rolę na dworze orientalnych władców.
Postać Daniela przybliża nam wypowiedź samego Pana, zapisana w dziesiątym rozdziale księgi. Prorok słyszy słowa: „Danielu, mężu miły, uważaj na słowa, które mówię do ciebie... (10, 11). Był więc Daniel człowiekiem godnym zaufania, człowiekiem, któremu Bóg zlecił ważną misję prorocką, któremu przekazał Swoje Słowa, którego określił jako „męża miłego”, bliskiego Bożemu sercu.
Życie Daniela możemy opisać trzema określeniami: świadomość celu, wytrwałość w modlitwie i wierność w służbie prorockiej.
1) Po pierwsze więc, Daniel był człowiekiem świadomym celu, do którego dążył, celu, który wyznaczył jego życiu Bóg. Gdy jako nastolatek znalazł się na dworze babilońskiego monarchy, postanowił, że nie będzie spożywał pokarmów z królewskiego stołu, lecz będzie przestrzegał ściśle diety zgodnej z przepisami Prawa Mojżeszowego. To sprawiło, że wraz z trzema najbliższymi przyjaciółmi, którzy towarzyszyli mu w tym przedsięwzięciu, znalazł się w bezpośrednim otoczeniu króla, najpotężniejszego władcy tamtych czasów. Od początku Daniel miał przed swymi oczyma cel, który wytyczył mu Bóg. Jego życie było konsekwentnym zmierzaniem do wypełnienia misji, powierzonej mu przez Pana.
Daniel był człowiekiem odważnym i wytrwałym, jego życie było integralne, prawe. Głosił Słowo żywego Boga i żył zgodnie z nim, mimo, że przebywał w niewoli babilońskiej, we wrogim sobie otoczeniu. Powinniśmy się zastanowić, w jakim stopniu my wypełniamy zadanie, zlecone nam przez Pana. Czy mamy odwagę, by mówić innym o Bogu, by wskazywać otaczającym nas ludziom Prawdę Bożego Słowa i żyć tak, by być dla wszystkich przykładem, drogowskazem, kierującym ku Bogu? Studiowanie Księgi Daniela ma prowadzić nas nie ku sensacyjnym odkryciom, nie w kierunku doktrynerstwa, fanatyzmu, ale w stronę duchowego rozwoju, uświęcenia życia. Zgodnie ze słowami apostoła Jana, iż „Każdy, kto w Bogu pokłada nadzieję, oczyszcza się, tak jak On jest czysty” (I Jana 3, 3).
2) Po drugie, Daniel był wytrwałym modlicielem. Wiele razy czytamy w jego księdze o modlitwie. Wszystkie ważne wydarzenia w jego życiu, nieraz dramatyczne, związane były z gorącą, wytrwałą modlitwą. Niezwykłe jest to, iż z powodu modlitwy – pomyślmy! – Daniel znalazł się, bezbronny, w dole z wygłodzonymi lwami. Jednak Bóg ocalił go, w cudowny sposób. Daniel był człowiekiem wytrwałej, usilnej modlitwy.
3) Po trzecie, Daniel był człowiekiem wiernej służby, jako prorok i jako mąż stanu. Dzięki jego postawie o żywym Bogu głośno było na dworze orientalnych władców Babilonii i Persji. Dzięki jego świadectwu narzędziem w ręku Pana stał się Cyrus, król perski, który wydał dekret zezwalający Izraelitom na powrót do Jerozolimy.
Jako prorok, Daniel jest bardzo ważnym autorem biblijnym. Proroctwa Daniela odgrywają kluczową rolę w ułożeniu panoramy proroctw całego Pisma Świętego. Proroctwo o siedemdziesięciu tygodniach, proroctwo o posągu symbolizującym cztery królestwa, czy proroctwo o czterech zwierzętach i o Synu Człowieczym należą do najważniejszych proroctw biblijnych, ukazujących Boże panowanie nad historią świata i Boży plan zbawienia aż po czasy eschatologiczne.
Czas powstania
Odnośnie daty napisania Księgi istnieją duże rozbieżności wśród komentatorów biblijnych. Autorzy bardziej liberalni twierdzą, że księga ta, w ostatecznym kształcie, została zredagowana dopiero w II wieku p.n.e, ok. 170 roku przed Chrystusem. Znamienne jednak, że Septuaginta, czyli grecki przekład Starego Testamentu, którego żydowscy uczeni dokonali wcześniej, zawierał już w swoim kanonie Księgę Daniela!
Także zwoje odkryte nad Morzem Martwym dają świadectwo wcześniejszego pochodzenia proroctw Daniela. Wybitny starożytny historyk żydowski, Józef Flawiusz, opisał pewne wydarzenie z życia Aleksandra Wielkiego, które potwierdza prawdę o wczesnym powstaniu Księgi Daniela. Kiedy Aleksander Wielki, dokonując kolejnych podbojów, dotarł na Bliski Wschód i zbliżał się do Jerozolimy, wyszedł mu naprzeciw żydowski kapłan najwyższy i przeczytał wybitnemu Grekowi fragment zwoju z proroctwami Daniela, gdzie prorok wyraźnie rysuje postać ... Aleksandra. Wielki wódz Greków był tak poruszony proroczą wizją, w której mógł dostrzec siebie samego, że zamiast zniszczyć Jerozolimę udał się do jerozolimskiej świątyni i tam oddał chwałę Bogu.
Podane fakty stoją w oczywistej sprzeczności z tezami liberalnych teologów, o późnym pochodzeniu Księgi Daniela. Nawet oni zresztą przyznają, że co najmniej część proroctw Daniela i opisy historyczne początkowych rozdziałów powstały dużo wcześniej, w okresie babilońsko – perskim. Możemy więc śmiało przyjąć, w ślad za biblijnymi fundamentalistami, że Księga Daniela pochodzi z VI wieku p.n.e., z okresu życia proroka Daniela, który jest rzeczywistym, natchnionym autorem tej ważnej księgi Starego Testamentu.
Temat
Kluczowym wierszem Księgi są słowa, zapisane w 2 r., wers 44:
„Za dni tych królów Bóg niebios stworzy królestwo, które na wieki nie będzie zniszczone, a królestwo to nie przejdzie na inny lud; zniszczy i usunie wszystkie owe królestwa, lecz samo ostoi się na wieki”.
Głównym przesłaniem Księgi Daniela jest myśl, iż Bóg jest suwerennym Panem historii, władcą świata, kierującym losami ludzi, narodów, państw. Proroctwa Daniela osadzone są mocno w kolejnych okresach dziejów ludzkości i sięgają czasów eschatologicznych. W końcowej części księgi znajdujemy Boże polecenie: „Ale ty, Danielu, zamknij te słowa i zapieczętuj księgę aż do czasu ostatecznego! Wielu będzie to badać i wzrośnie poznanie” (12, 4).
Daniel prorokuje o czasach pogan, czasach narodów i o czasach końca, w któych szczególną rolę odegra odrodzony Izrael. Zapowiada, jak inni prorocy, nastanie wielkiego ucisku i nadejście oczekiwanego władcy – Odrośli z linii mesjańskiej Dawida. Opisuje tę postać jako tajemniczego Syna Człowieczego, przybywającego na obłokach i otrzymującego od Boga władzę królewską. Tę wypowiedź Daniela cytował sam Jezus, gdy rozmawiał z uczniami na Górze Oliwnej. Mówiąc o końcu świata Jezus podkreślał: „Wtedy ukaże się na niebie znak Syna Człowieczego, i wtedy biadać będą wszystkie ludy ziemi, i ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłokach nieba z wielką mocą i chwałą...” (Ew. Mateusza 24, 30). Cały 24. rozdział Ewangelii Mateusza, w którym opisana jest rozmowa Jezusa z uczniami na Górze Oliwnej, pełen jest cytatów z Księgi Daniela. Chrystus powoływał się na proroctwa Daniela i utożsamiał się z postacią zapowiadanego przez proroka Syna Człowieczego. Tytuł ten Jezus zdecydowanie odnosił do siebie i jest to jedno z najczęstszych samookreśleń Chrystusa w Nowym Testamencie.
To potwierdza, iż Księga Daniela jest bardzo ważną częścią ksiąg prorockich Starego Testamentu. Wielu biblistów uważa nawet, że w proroctwach Daniela znajduje się klucz do zrozumienia całego profetycznego przesłania Pisma Świętego. Bez wątpienia nie moglibyśmy zrozumieć kończącej biblijne poselstwo Księgi Apokalipsy, nie poznawszy najpierw Księgi Daniela. W księdze tej znajdujemy wiele ważnych treści odnośnie głównych proroctw biblijnych: nadejścia Mesjasza, objawienia się „człowieka grzechu”, walki ze złem, zwycięstwa nad szatanem po doświadczeniach wielkiego ucisku, nastania Tysiącletniego Królestwa i zwycięskiego wejścia w eon wieczności. Centralną postacią Księgi Daniela, tak jak i innych ksiąg prorockich, jest Mesjasz Izraela, Zbawiciel świata, Pan i Król, Jezus Chrystus.
===
Posłuchaj pierwszej oraz kolejnych audycji z cyklu studium Księgi Daniela na stronie "Impuls" Trans World Radio Polska w dziale Programy, audycja "Wędrówka przez Biblię".
Aby słuchać w internecie programów TWR musisz mieć zainstalowany program RealPlayer. Jeśli go nie posiadasz, darmową wersję możesz znaleźć tutaj.


---
"Bo z Tobą zdobywam wały, mur przeskakuję dzięki mojemu Bogu." 2 Sm 22:30