List do Hebrajczyków - studium w audycjach Trans World Radio

Jest w Nowym Testamencie księga, która w szczególny i fascynujacy sposób ukazuje, jak proroctwa i symbole Starego Testamentu urzeczywistniły i urzeczywistniają się w osobie Jezusa Chrystusa.

Chrystus jako ofiara, jako zadośćuczynienie za nasz grzech. Chrystus jako nasz arcykapłan, nieustannie orędujący za nami. Odpocznienie w wierze, jako wypełnienie się obietnicy wejścia do Ziemi Obiecanej... to tylko niektóre z tematów, których pełne rozwinięcie znajdziemy właśnie tutaj, w Liście do Hebrajczyków.

List ten napisano po to, by przekonać Hebrajczyków, Żydów, że Jezus jest Mesjaszem i Zbawicielem. Wiemy z wielu proroctw biblijnych, że kiedyś naród żydowski dostrzeże w Jezusie z Nazaretu Mesjasza. I że będzie to znak, że Chrystus przychodzi po raz drugi. Wiele wskazuje na to, że czas ten jest bliski.

Coraz częściej słyszymy o rosnących wspólnotach tzw. Żydów Mesjanicznych, czyli tych Żydów, którzy uwierzyli w Jezusa jako swego Mesjasza i Pana. Coraz częściej odwiedzają nas misjonarze i ewangeliści wywodzący się z narodu, który nazywamy naszym biblijnym, starszym bratem. Bądźmy czujni i obserwujmy z uwagą, ale też z miłością i z modlitwą, naszego starszego brata.

Gdy mówimy obrazowo o Bożym zegarze i o dopełniającym się czasie historycznym, nazywamy lud izraelski małą wskazówką.

Jak daleka droga dzieli małą wskazówkę Bożego zegara od dwunastej? Jak daleka droga dzieli ludzkość od kresu historii?

Tego nie wiemy. Wie o tym jedynie Bóg. Bądźmy Jemu wdzięczni za czas łaski i czas nauki, jaki nam daje. Sięgnijmy po wspaniałą księgę z Jego Biblioteki, księgę, która może sprawić, że pełniej dostrzeżemy oczyma wiary naszego Zbawiciela, i że nasza wiara w Niego utwierdzi się i sprawi, że będziemy czuli się bezpieczni i szczęśliwi, niezależnie od okoliczności, w jakich przychodzi nam żyć.

Jedynie w Bogu możemy znaleźć uciszenie swojej duszy, jedynie w wierze w Chrystusa Pana możemy znaleźć schronienie i odpocznienie.

To jest Ziemia Obiecana, do której powinniśmy wkroczyć, i w której powinniśmy przebywać, z naszym Zbawicielem, już teraz , dopóki nie jest za późno.

"Dziś, jeśli głos Jego usłyszycie, nie zatwardzajcie waszych serc".

Autor i przesłanie Listu

Niezwykłe jest to, że mimo, iż od początku List do Hebrajczyków znajduje się w kanonie Nowego Testamentu, i że właściwie nigdy nie poddawano w wątpliwość Bożego natchnienia tej księgi, nie znamy autora tego Listu.

Są różne teorie, różne zdania na temat autorstwa Listu do Hebrajczyków, ale żadna z tych koncepcji nie jest pewna.

W dawniejszych tłumaczeniach Biblii księga ta opatrywana była zwykle nagłówkiem: "Apostoła Pawła List do Hebrajczyków", albo

"Św. Pawła List do Żydów". Jednak od początku rodziło się dużo wątpliwości, czy autorem tego Listu jest apostoł Paweł.

List do Hebrajczyków ma bowiem zupełnie inny styl, niż listy Pawłowe.

Oczywiście tego nie zauważamy, czytając Nowy Testament w naszym polskim przekładzie, ale w języku oryginalnym NT, czyli greckim, można dostrzec ogromną różnicę w stylu, a także w słownictwie.

List do Hebrajczyków napisany jest piękną, staranną greką, wyróżniającą się prawdziwą wytwornością stylu. Natomiast apostoł Paweł zawsze pisał swoje listy językiem bardzo prostym, starając się, by był to język zrozumiały dla odbiorców jego listów. Waga poruszanych przez niego problemów była tak wielka, a czas tak naglił, że Paweł nie poddawał tego, co pisał, jakiejś szczególnej obróbce jezykowej. Oczywiście, apostoł narodów znał doskonale język grecki. Był jednym z najlepiej wykształconych ludzi tamtych czasów. Potrafil prowadzic dysputy z greckimi filozofami, znał ich dzieła. Wyśmienicie znał też Stary Testament i całą żydowską literaturę religijną. Ale pisał zawsze w pośpiechu i celowo stosował jak najprostszy, zrozumiały dla wszystkich język.

Natomiast autor Listu do Hebrajczyków nadał swojemu tekstowi formę doskonałego traktatu, z bardzo starannie dobranymi cytatami ze Starego Testamentu. Autor musiał poświęcić temu listowi dużo czasu, widać, że poprawność i piękno języka były dla niego bardzo ważne.

Nie tylko styl, ale i słownictwo odróżnia List do Hebrajczyków od pism Pawłowych. Bibliści wyliczyli, że w Liście do Hebrajczyków znajdują się 152 terminy, które poza tym listem nie występują nigdzie indziej w NT.

Teologowie zastanawiają się również nad brakiem w Liście do Hebrajczyków takich Pawłowych określeń, jak: objawienie, poznanie, pojednanie, paruzja, łaska, dar i inne. List do Hebrajczyków ma też specyficzne, wyróżniające go akcenty teologiczne, podkreśla w szczególny sposób wybrane prawdy. Np. o ile w pismach ap. Pawła i innych apostołów, autorów NT często czytamy o zmartwychwstaniu Chrystusa, List do Hebrajczyków wymienia to wydarzenie tylko raz, natomiast kilkakrotnie wspomina wniebowstąpienie naszego Pana. Apostoł Pawel nieustannie przypomina ofiarę Chrystusa złożoną na krzyżu, List do Hebrajczyków mówi o ofierze niebieskiej. Nie zauważamy w Liście do Hebrajczyków nauki o pojednaniu i odkupieniu, mowa natomiast o dokonanym przez Chrystusa oczyszczeniu.

Widzimy, że zarówno pod względem językowym jak i teologicznym List do Hebrajczyków jest wyróżniającym się, niezwykłym fragmentem NT.

Z drugiej strony, choć w odmienny sposób, ten przebogaty i niezwykle ciekawy list wyraża jednak podstawowe prawdy nauki NT.

Główną ideą Listu do Hebrajczyków jest wykazanie wyższości Nowego Przymierza nad Starym. Znajdziemy tu, powtarzane w całym NT wezwanie do zachowania czujności i przestrogę, by nie nadużywać otrzymanej łaski Bożej. Znajdziemy tu także naukę o niewystarczalności i słabości Starotestamentowego Prawa i o wypełnieniu go i jednocześnie zniesieniu przez Chrystusa.

List do Hebrajczyków podkreśla, że Jezus Chrystus od momentu swego zmartwychwstania i wniebowstąpienia jest Królem i Arcykapłanem.

Bardzo ciekawe są wypowiedzi na temat Listu do Hebrajczyków przedstawicieli epoki wczesnochrześcijańskiej.

Orygenes, żyjący w latach 185 - 254 , czyli na przełomie II i III w. n e, pisał:

"Gdyby się rozchodziło o moje zdanie, mniemałbym, że myśli wprawdzie pochodzą od Apostoła, wyrażenia jednak i układ należą do kogoś innego, który z pamięci przytacza myśli apostolskie i jak uczeń spisuje słowa swego mistrza."

Głębię myśli Listu do Hebrajczyków dostrzegali też najznakomitsi znawcy Pisma Świętego IV wieku: Hieronim i Augustyn. Oni także wiązali autorstwo tego Listu z ap. Pawłem.

Tak, czy inaczej, chrześcijaństwo pierwszych wieków nie wątpiło w natchniony charakter Listu do Hebrajczyków i skłonne było przyjąć hipotezę, zgodnie z którą Apostoł Paweł bądź napisał ten list po hebrajsku lub aramejsku, natomiast przekładu na jezyk grecki dokonał ktoś inny, np. Ewangelista Łukasz, znany z dbałości o styl, bądź - co bardziej prawdopodobne - Pawłowe idee zebrane i spisane zostały w Tym Liście przez bliżej nam dziś nieznanego ucznia Pawłowego. Apostoł Paweł prawdopodobnie dokładnie przejrzał całość, dodając już bezpośrednio od siebie epilog, czyli zakończenie, które zdecydowanie nosi styl Apostoła.

Podkreślmy powtarzające się twierdzenie, występujące zarówno w starożytności, jak i w naszych czasach, że Apostoł Paweł niewątpliwie był związany w jakiś sposób z powstaniem tej niezmiernie ważnej księgi NT.

Kto był redaktorem tego pisma nie jest najistotniejsze. Jak pisał Orygenes: "Kto ów list zredagował, sam Bóg jedynie wie".

Niewątpliwie ma rację dr Vernon McGee, kiedy stwierdza:

"Nie jest ważny człowiek, który ten tekst przekazał, ale ważny jest fakt, że jest to część Słowa, natchnionego przez Boga".

Data napisania Listu

Spróbujmy określić czas powstania Listu do Hebrajczyków.

Tutaj też nie ma jednomyślności wśród biblistów, ale dwie rzeczy wydają się być pewne:

- po pierwsze: odbiorcy listu należą do drugiego pokolenia chrześcijan;

- po drugie: sposób, w jaki autor listu wspomina o świątyni Jerozolimskiej świadczy, że ona jeszcze istnieje; a zburzona została przez Rzymian w roku 70. Gdyby świątynia była już zburzona, niewątpliwie autor wykorzystałby to w swej argumentacji.

Warunki, w jakich żyją adresaci Listu do Hebrajczyków odpowiadają czasom, które według zapowiedzi Jezusa miały nastać przed zburzeniem Jerozolimy, a także wszystkim danym, które nam o tych czasach przekazała historia.

Wydaje się więc rzeczą pewną, że w tym właśnie czasie powstał List do Hebrajczyków - aby pokrzepić tych, którzy cierpieli prześladowanie z powodu swej wiary, i aby przygotować ich na czas próby. Datą najbardziej prawdopodobną zdaje się być rok 67.

Jeśli chodzi o miejsce powstania Listu do Hebrajczyków, to pozdrowienia zawarte w jego zakończeniu wskazują na to, że powstał on w Italii, prawdopodobnie w Rzymie.

Plan Listu

I. O wyższości Chrystusa i Nowego Przymierza / część doktrynalna/

1) Prolog - Syn Boży odbiciem istoty Ojca r. 1, 1 - 4

2) Wyższość Chrystusa nad aniołami; bóstwo Jezusa 1, 5 - 2, 18

3) Wyższość Chrystusa nad Mojżeszem 3, 1 - 6

4) Przestroga przed zwątpieniem 3, 7 - 4, 2

5) Wyższość Chrystusa nad Jozuem (odpocznienie) 4, 3 - 13

6) Wyższość kapłaństwa Chrystusa 4, 14 - 7, 28

a) Jezus prawdziwym arcykapłanem

b) Chrystus kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka

/ doskonały, wieczny arcykapłan /

7) Wyższość ofiary Chrystusa 8, 1 - 10, 39

a) Chrystus pośrednikiem lepszego przymierza

b) Wyższość służby kapłańskiej Chrystusa w rzeczywistej świątyni

c) Skutki ofiary Chrystusa

II. Nowa jakość życia w Chrystusie / część praktyczna /

1) Wiara / bohaterskie przykłady wiary dla chrześcijan / r. 11

2) Nadzieja / Chrystus wzorem wytrwałości / r. 12

3) Miłość / duchowe braterstwo w Chrystusie / r. 13

===

Posłuchaj pierwszej audycji studium Listu do Hebrajczyków na stronie "Impuls" Trans World Radio Polska w dziale Programy, audycja "Wędrówka przez Biblię".

Aby słuchać w internecie programów TWR musisz mieć zainstalowany program RealPlayer. Jeśli go nie posiadasz, darmową wersję możesz znaleźć tutaj.