Ekumenizm, Chrześcijaństwo, Religia - Ekumeniczny Serwis Informacyjny

Odkrycie grobu Heroda Wielkiego

7 maja 2007 roku, w czasie swej podróży przez Izrael, przyglądałem się wzgórzu Herodion dyskutując z kolegą o tym, kiedy archeolodzy natrafią tam na grób Heroda Wielkiego. W tym samym czasie prof. Ehud Necer przygotowywał się do konferencji prasowej, podczas której nazajutrz obwieścił światu, że grób został odkryty!

Necer poszukiwał tam grobu Heroda przeszło trzydzieści lat. Większość tego czasu spędził w niższej części wzgórza, gdzie Herod postawił mauzoleum. Po wielu latach bezskutecznych prac skierował się w 2006 roku ku górnej północno-wschodniej części wzgórza, gdzie natrafił na resztki drugiego mauzoleum, gdzie w kwietniu 2007 roku zlokalizował grobowiec z sarkofagiem, który należeć mógł tylko do Heroda Wielkiego.

Panowanie Heroda Wielkiego


Herod I królował w Judei pod koniec I wieku p.n.e. Panowanie zawdzięczał swoim idumejskim (wywodzącym się od Ezawa) przodkom oraz Rzymianom, z którymi jego rodzina żyła w dobrej komitywie. Tytuł „Wielki” otrzymał głównie za rozbudowę Drugiej Świątyni w Jerozolimie, która dzięki niemu stała się jednym z cudów starożytnego świata. Wsławił się też budową potężnych fortec w Masadzie, Macheroncie i Herodionie. Jego dziełem była także Cezarea Nadmorska, największy wówczas sztuczny port basenu Morza Śródziemnego.

Ewangelia wg Mateusza podaje, że Herod dowiedziawszy się od mędrców ze Wschodu o narodzinach przyszłego króla żydowskiego, kazał po ich odejściu wymordować w Betlejem chłopców w wieku do lat dwóch. Sceptycy powątpiewali w ten zapis, ponieważ milczą o nim pozabiblijne źródła. Jednakże udokumentowane zbrodnie Heroda, do których pchała go szaleńcza podejrzliwość i obawa o władzę, świadczą za tym, że rzeź niewiniątek leżała jak najbardziej w jego naturze, zwłaszcza, że niedługo przed tym epizodem, Herod zwrócił się przeciwko faryzeuszom, którzy ogłosili, że bliskie narodziny Mesjasza położą kres jego panowaniu.
Herod zaraz na początku swego panowania kazał uśmiercić dwie trzecie Sanhedrynu, a także młodego arcykapłana, brata swej żony Mariamne. Kazał też zabić jej dziadka z rodu Harmoneuszy, który mógł się niektórym wydać dobrym pretendentem do tronu Judei. Jadąc na spotkanie z Oktawianem Augustem, z którego mógł nie wrócić żywy, kazał w takim przypadku uśmiercić swoją umiłowaną żonę i jej matkę.

W końcu pogrążony w podejrzliwości kazał zabić Mariamne, jedyną spośród swoich dziesięciu żon, którą naprawdę kochał. Niedługo po niej skazał na śmierć dwóch synów, jakich z nią miał. Podjudził go tego jego najstarszy syn, którego później Herod również kazał zgładzić, obawiając się zagrożenia dla swej władzy.

Oktawian August, który znał gorliwość Heroda, co do przestrzegania praw starotestamentowych, włącznie z zakazem spożywania wieprzowiny, skomentował mordy Heroda na członkach rodziny słowami: „Na dworze Heroda wolałbym być jego świnią, niż synem!”, a w języku greckim doszła tu gra słów między „świnią” [gr. hus] a „synem” [gr. huios]).

Herod, który wymordował dynastię hasmonejską, większą część Sanhedrynu, kilku rabinów i studentów Tory, niemowlęta w Betlejem, swoją żonę, szwagra, teściową i trzech synów, obawiał się, że jego śmierć nie wywoła należnego smutku, dlatego wezwał co przedniejszych Żydów do Jerycha, gdzie kazał ich zamknąć w hipodromie, natomiast swej siostrze Salome polecił, żeby jego straż wybiła tych zacnych mężów w godzinie jego śmierci. W ten sposób chciał sobie zapewnić powszechny lament. Na szczęście ten plan nie doszedł do skutku.

Narodziny Jezusa a śmierć Heroda

Herod zmarł w 4 roku p.n.e. Datę jego śmierci znamy między innymi z zapisków Józefa Flawiusza, a także z faktu, że trzej synowie, między których podzielił swe królestwo, datowali początek swego panowania od tego roku. W roku jego śmierci miało miejsce rzadkie zaćmienie, które astronomowie datują na marzec 4 roku p.n.e.

Skoro rządy Heroda dobiegły końca w 4 roku przed Chrystusem, jak to się ma do daty narodzin Jezusa, którego Herod próbował zabić w Betlejem? (Mt.2:16). Omyłka ma banalną przyczynę. Otóż w 562 roku cesarz Justynian Wielki zlecił mnichowi Dionizemu Małemu ustalenie chronologii biorącej swój od narodzin Jezusa, zamiast od daty założenia Rzymu (753 r. p.n.e.). Dionizy pomylił się w tym o 4 lata.

Jezus urodził się kilka lat przed tzw. naszą erą, na co wskazuje również proroctwo Daniela (Dn.9:24-27), według którego Mesjasz miał się rozpocząć działalność po 69 tygodniach lat od dekretu o odbudowie Jerozolimy, a więc jesienią 27 roku n.e. Ewangelie mówią, że Jezus, gdy rozpoczął od chrztu swoją działalność mesjańską miał „około trzydziestu lat” (Łk.3:23), co harmonizuje z datą śmierci Heroda w 4 roku p.n.e., jeśli weźmiemy pod uwagę brak roku zerowego.

Warto wspomnieć, że kiedyś zarzucano Łukaszowi błąd, dlatego że w swej Ewangelii połączył spis ludności w czasie narodzin Mesjasza z osobą Kwiryniusza, który przeprowadził taki spis w 6-7 roku n.e., a więc wiele lat po narodzinach Jezusa. Błąd nie tkwił jednak w słowach Łukasza, lecz w tłumaczeniu z greckiego. Biblista F.F. Bruce oraz zawca greckiego Nigel Turner z uniwersytetu w Edynburgu zwrócili uwagę, że greckie słowo protos, gdy poprzedza dopełniacz (łac. genetivus) nie znaczy „pierwszy”, lecz „przed”, a zatem nie „pierwszy spis za namiestnika Kwiryniusza”, lecz „przed spisem za namiestnika Kwiryniusza” (Łk.2:2). Poprawne tłumaczenie usuwa także problem wiążący się z tym, że spis Kwiryniusza nie był pierwszym na terenie Judei.

Herodion

Józef Flawiusz podał, że zgodnie z życzeniem Heroda pochowano go w Herodionie, wzgórzu położonym kilkanaście kilometrów od Jerozolimy. Pochowano go ubranego w piękną wyszywaną szatę z diademem, złotą koroną i berłem. Dokładne miejsce pochówku nie było znane, toteż niektórzy powątpiewali w relację tego starożytnego historyka żydowskiego, zwłaszcza gdy grobu nie odsłoniły wykopaliska prowadzone w Herodionie przez dziesiątki lat.

Archeolog izraelski Ehud Necer początkowo szukał grobowca w pobliżu mauzoleum postawionego przez Heroda u stóp wzgórza, co wymagało żmudnego odsłonięcia wzniesionych na tym miejscu późniejszych budowli bizantyjskich, ale nie znalazł tam niczego. Herod ewidentnie zmienił zdanie i wybrał na swój pochówek wyżej położone miejsce. Archeolodzy ruszyli więc w górę po zboczu wzgórza wzdłuż szerokiego traktu, który ciągnął się 350 m w górę po kamiennych schodach. Przy nim w północno-wschodniej części Herodionu ekipa Necera natrafiła na resztki drugiego mauzoleum.

We wnętrzu mauzoleum archeolodzy znaleźli kwadratową kamienną platformę o wymiarach 10 x 10 m. Na niej poniewierały się resztki zdobionego rozetami sarkofagu o długości 2.5 m. Wnosząc z monumentalnego mauzoleum, a także wyjątkowego stylu i przepięknej jakości wykonania sarkofagu prof. Necer nie ma wątpliwości, że spoczywało w nim ciało Heroda Wielkiego. Niestety sarkofag został rozbity na setki kawałków, zapewne w 70 roku, kiedy Herodion wpadł w ręce zelotów, którzy nienawidzili Heroda za jego kolaborację z Rzymem.

Grób Heroda Wielkiego, mimo iż splądrowany i pusty, należy uznać za jedno z największych odkryć archeologicznych naszych czasów. Jego wartość dla chrześcijan podnosi fakt, że Herod i panujący po nim synowie, Herod Antypas oraz Herod Archelaos, pojawiają się wielokrotnie na kartach Ewangelii, co potwierdza historyczną rzetelność Nowego Testamentu.


Powyższy materiał pochodzi częściowo z książki pt. „Skarby Świątyni”. Pełną wersję tego artykulu wraz z przypisami można znaleźć w czerwcowym numerze miesięcznika Znaki Czasu.


Opcje Artykułu

Odkrycie grobu Heroda Wielkiego | 0 komentarzy
Komentarze należą do osób, które je zamieściły. Nie bierzemy odpowiedzialności za ich treść.

Szukaj

Menu Użytkownika






Nie pamiętasz hasła?

Polecamy





EWST.pl
Senior.pl
e-commerce.pl
com-media.pl
egospodarka.pl

Facebook

Patronat Kosciol.pl


Piotr Lorek, Motyw wygnania a doktryna piekła w Nowym Testamencie


Gorące tematy



  • Wszystkich Świętych i Halloween
  • In vitro
  • Tadeusz Rydzyk i Radio Maryja
  • Lustracja
  • Kreacjonizm i ewolucjonizm
  • Harry Potter
  • Pedofilia i molestowanie
  • Aborcja
  • Eutanazja
  • Homoseksualizm
  • Unieważnienie, stwierdzenie nieważności małżeństwa
  • Sonda

    Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    1/1: Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    Zdecydowanie tak 83,05%
    Raczej tak 1,66%
    Raczej nie 2,91%
    Zdecydowanie nie 11,65%
    Nie wiem 0,73%

    | 4,266 głosów | 0 komentarzy

    Wydarzenia

    W najbliższym czasie nie ma żadnych wydarzeń