Ekumenizm, Chrześcijaństwo, Religia - Ekumeniczny Serwis Informacyjny

Księga Micheasza - studium w audycjach Trans World Radio

Micheasz to popularne imię hebrajskie (Mikajah). Znaczy ono: „Kto jest jak Jahwe?”. Imię to pojawia się na kartach Biblii wielokrotnie. Np. w I Księdze Królewskiej czytamy o Micheaszu, który żył i prorokował w czasie, gdy działał w Izraelu uczeń Eliasza, Elizeusz, a władzę sprawowali król izraelski Achab i król judzki Jehoszafat. Prorok o imieniu Micheasz zapowiedział wtedy klęskę króla Achaba (I Król. 22, 8 – 40). Działo się to w połowie IX wieku przed Chrystusem. Nie jest to więc ta sama postać, co Micheasz, autor księgi ST, jeden z dwunastu proroków „mniejszych”.



Ten Micheasz żył i działał znacznie później, za panowania królów judzkich: Jotama, Achaza i Hiskiasza (Ezechiasza), a więc w drugiej połowie VIII wieku p.n.e. Dane te podaje sam prorok, w tytule swej księgi, gdzie zamieszczona jest również informacja, że pochodził on z Moreszet, małej miejscowości judzkiej, leżącej ok. 30 km na południowy-zachód od Jerozolimy. Pamiętajmy więc, że autorem biblijnej księgi prorockiej jest ten właśnie Michesz, pochodzący z Moreszet, działający pod koniec VIII wieku przed Chrystusem.

Jak wiemy, za panowania króla Hiskiasza działał także prorok Izajasz, który zapowiedział chorującemu poważnie królowi, że jego życie zostanie przedłużone o 15 lat (II Król. 20, 1 – 6). Micheasz był więc współczesny Izajaszowi, natomiast działał nieco później niż Amos i Ozeasz.

Czas i okoliczności powstania księgi

Micheasz prorokował na krótko przed upadkiem północnego krolestwa izraelskiego. Prorok pochodził z królestwa judzkiego, ale już we wstępie księgi czytamy, że jego proroctwa dotyczą tego, co Bóg mu objawił zarówno o Jerozolimie jak i Samarii. Samaria była stolicą państwa północnego i to właśnie ona upadła pierwsza, podbita przez woska asyryjskie w 721 r. p.n.e.

Całe królestwo północne zostało zniewolone przez Asyrię. Natomiast oblężenie i zburzenie Jerozolimy nastąpiło póltora wieku później, w latach 587/586 przed Chrystusem, za dni proroka Jeremiasza. Znamienne jest to, że współcześni Jeremiasza znali i cytowali proroctwa Micheasza o Jerozolimie. W Księdze Jeremiasza (26, 17 – 18) czytamy: „Powstali mężowie spośród starszych kraju i tak rzekli do całego zgromadzenia: Micheasz z Moreszet prorokował w czasach Hiskiasza, króla judzkiego: Tak mówi Pan Zastępów: Syjon będzie zorany jak pole i Jeruzalem zamieni się w gruzy, a góra domu Pańskiego w lesiste wzgórza”. Wpływ proroctw Micheasza był więc długotrwały, jego wypowiedzi były przekazywane z pokolenia na pokolenie i były przypominane w chwili, gdy się wypełniały.

Poselstwo księgi

Wielu czytelników Biblii uważa Micheasza za najważniejszego i najciekawszego autora pośród dwunastu proroków „mniejszych”. Poselstwo, które przekazał, nazywa się czasem „miniaturą Księgi Izajasza”. Rzeczywiście, pomiędzy niektórymi wypowiedziami Izajasza i Micheasza występuje znaczące podobieństwo. Prorocy żyli i tworzyli w tym samym czasie, zapowiadali te same wydarzenia, jest prawdopodobne, że znali się i przyjaźnili, nie dziwi więc fakt, że ich wypowiedzi wykazują podobieństwo i wzajemnie się uzupełniają.

Proroctwa Micheasza cechują się wielką obrazowością i literackim pięknem. Micheasz posługuje się wielu porywającymi metaforami, używa przenośni prostych, obrazowych, odpowiadających środowisku wiejskiemu, z którego pochodził. Jego wypowiedzi są żywe, konkretne, śmiałe, połączone z jasnością wizji i wielką uczuciowością. Wiele fragmentów proroctw Micheasza jest znanych w kręgach chrześcijańskich, choć często chrześcijanie nie są świadomi, że dobrze znane im słowa pochodzą z Księgi Micheasza. Np. wypowiedź proroka, wołającego w imieniu Pana: „Ludu mój, cóżem ci uczynił? Czym ci się uprzykrzyłem” to wypowiedź cytowana w liturgii wielkopiątkowej kościołów zarówno katolickich jak i protestanckich. Powszechnie znane jest także bardzo ważne proroctwo Micheasza, nie zawsze z nim kojarzone: „A ty, Betlejem Efrata, najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich! Z ciebie mi wyjdzie Ten, który będzie władał w Izraelu, a pochodzenie Jego od początku, od dni wieczności” (5, 1 ).

Przenikliwe spojrzenie Bożego proroka obejmuje nie tylko odrodzenie się Izraela, po dokonaniu się sądu nad nim; myśl proroka wybiega daleko w przyszłość, ku czasom mesjańskim. Micheasz zapowiada nadejście wspaniałego, pełnego chwały, mesjańskiego Królestwa i ukazuje drogę wiodącą ku zbawieniu.

Temat

Gdybyśmy próbowali określić główny temat poselstwa Micheasza po przestudiowaniu trzech początkowych rozdziałów jego księgi, moglibyśmy nazwać Micheasza prorokiem sądu, gdyż w jego początkowych wypowiedziach dominują groźby i zapowiedzi sądu nad Izraelem. Ale cztery następne rozdziały księgi mówią głównie o nadziei, zapowiadają zwycięstwo Bożej łaski, rysują wizje szczęśliwszych czasów. Nawet styl wypowiedzi proroka się zmienia; z początku pełen żywych opisów, staje się spokojniejszy i obfituje w głębokie refleksje.

Możemy powiedzieć, że zasadniczo księga dzieli się na trzy części:
pierwsza, obejmująca rozdziały 1 – 3 głosi sąd nad Izraelem;
druga, zawarta w rozdziałach 4 – 5 ukazuje nadzieje mesjańskie;
trzecia, obejmująca rozdziały 6 – 7 wskazuje drogę zbawienia.

Znamienne jest to, że Micheasz trzykrotnie wzywa: „Słuchajcie”. Najpierw woła (1, 2):
„Słuchajcie, wszystkie narody!” – wzywając wszystkich ludzi na świadków sądu nad Izraelem;
potem woła (3, 1): „Słuchajcie, książęta Jakuba i wodzowie domu Izraela!” – zapowiadając, że chodzi o przyszłość mesjańską, a na koniec wzywa wszystkich wierzących (6, 1): „Słuchajcie, proszę, tego, co Pan powiedział...” – apelując do całego ludu przymierza.

Najkrócej temat Księgi Micheasza moglibyśmy sformułować w formie pytania: „Któż jest jak Ty, Boże, w sprawiedliwym osądzie i w niepojętym, wspaniałym odkupieniu?” Bóg jako Sędzia i jako Odkupiciel – te dwie wielkie prawdy o żywym, prawdziwym Bogu ukazane są w Księdze Micheasza jednakowo wyraziście i przejmująco.

Za kluczowy wiersz księgi możemy uznać wypowiedź proroka (7, 18): „Któż jest, Boże, jak Ty, który przebaczasz winę, odpuszczasz przestępstwo resztce swojego dziedzictwa, który nie chowasz na wieki gniewu, lecz masz upodobanie w łasce?”

Prorok zapowiada nadejście Odkupiciela – Mesjasza, opisując jego naturę(5, 3): „Będzie stał mocno i będzie pasł w mocy Pana (...) Wtedy będą mieszkać w spokoju, gdyż jego moc będzie sięgać aż po krańce ziemi”; mówi także o oczyszczonej Reszcie ludu przymierza (5, 6): „Potem będzie Resztka Jakuba wśród wielu ludów jak rosa, która pochodzi od Pana, jak obfite deszcze na zieleń...”; prorokuje o przyszłym królestwie mesjańskim (4, 1 – 2): „I stanie się w dniach ostatecznych, że góra ze świątynią Pana będzie stać mocno jako najwyższa z gór (...) I pójdzie wiele narodów, mówiąc: Pójdźmy w pielgrzymce na górę Pana (...) i będzie nas uczył swoich dróg, abyśmy mogli chodzić jego ścieżkami...”.

Księga Micheasza wnosi ważne szczegóły do historii objawienia Bożego. Podkreśla wszechmoc i sprawiedliwość Boga, a także Jego miłość, domagającą się wzajemności.

===

Posłuchaj pierwszej oraz kolejnych audycji z cyklu studium Księgi Micheasza na stronie "Impuls" Trans World Radio Polska w dziale Programy, audycja "Wędrówka przez Biblię".

Aby słuchać w internecie programów TWR musisz mieć zainstalowany program RealPlayer. Jeśli go nie posiadasz, darmową wersję możesz znaleźć tutaj.



Opcje Artykułu

Księga Micheasza - studium w audycjach Trans World Radio | 0 komentarzy
Komentarze należą do osób, które je zamieściły. Nie bierzemy odpowiedzialności za ich treść.

Szukaj

Menu Użytkownika





Nie masz jeszcze konta? Załóż sobie Nowy Użytkownik
Nie pamiętasz hasła?

Polecamy





EWST.pl
Senior.pl
e-commerce.pl
com-media.pl
egospodarka.pl

Facebook

Patronat Kosciol.pl


Piotr Lorek, Motyw wygnania a doktryna piekła w Nowym Testamencie


Gorące tematy



  • Wszystkich Świętych i Halloween
  • In vitro
  • Tadeusz Rydzyk i Radio Maryja
  • Lustracja
  • Kreacjonizm i ewolucjonizm
  • Harry Potter
  • Pedofilia i molestowanie
  • Aborcja
  • Eutanazja
  • Homoseksualizm
  • Unieważnienie, stwierdzenie nieważności małżeństwa
  • Sonda

    Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    1/1: Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    Zdecydowanie tak 83,05%
    Raczej tak 1,66%
    Raczej nie 2,91%
    Zdecydowanie nie 11,65%
    Nie wiem 0,73%

    | 4,266 głosów | 0 komentarzy

    Wydarzenia

    W najbliższym czasie nie ma żadnych wydarzeń