Umierającym za sobie znane idee

wto, 17 lip 2007, 12:23:32

Autor: Bożena Gaworska – Aleksandrowicz

Cmentarz cierpiących

Nieskalane ustronie

gdzie śpią umarli

W twej posępnej podsłuchane ciszy

wciąż słychać drżenia

niedokończonych myśli...

W mdłym świetle szarzejącego dnia

miasto uśpione, smutne ogromem,

w nim czyjeś życie

żałośnie niczyje

Widmo-w odblasku wymarłej ulicy.

Nieskalane ustronie

gdzie śpią umarli

W twej posępnej podsłuchane ciszy

nie milkną drżenia marzeń urwanych.

Wydarty sercom żar

tkliwej nadziei

iż biją w rytmie z sercem przyjaciół.

I płaczą samotne,

mijają godziny

A z każdą minutą upływa stulecie.

Nieskalane ustronie gdzie śpią umarli

W twej posępnej podsłuchane ciszy

nie milkną drżenia niedokończonych myśli

Stuletnie serca, szepcą o trudzie

I o kochaniu mówią i o tym, że

Zawiedli ci, których nie warto było kochać.

Czarna ciężka ziemio- powiedz,

wszak ludzkie tulisz niedokończone myśli

ile radości ile smutku grzebiesz,

w ciszy kojącej czeluści.

Niemy świadek cierpienia i szczęścia

ziemia nieczuła tajemnicę zachowa

i obojętna milczy,

Reszta w ręku Boga.

Komentarze (0)


Kosciol.pl
http://www.kosciol.pl/article.php/20070713172332850