Ekumenizm, Chrześcijaństwo, Religia - Ekumeniczny Serwis Informacyjny

160 lecie odnowienia zgromadzenia misyjnego

W Uroczystość Zesłania Ducha Świętego 27 maja 1703 roku Klaudiusz Franciszek Poullart des Places, zainaugurował działalność Seminarium Ducha Świętego w Paryżu, które dało początek nowej wspólnocie zakonnej pod nazwą – Zgromadzenie Ducha Świętego. Burzliwa historia tamtego czasu, w którym przypadła Rewolucja Francuska, nędza i prześladowanie Kościoła we Francji doprowadziła prawie do rozpadu zgromadzenia. W 1848 roku liczyło ono zaledwie kilka osób i niechybnie podzieliłoby los wielu podobnych inicjatyw zakonnych, gdyby nie Opatrzność Boża, która uratowała zgromadzenie przysyłając mu świątobliwego odnowiciela.




160 lat temu Sługa Boży ojciec Franciszek Maria Paweł Libermann CSSp dokonał fuzji dwóch wspólnot w jedno zgromadzenie zakonne, a tym samym odrodził i odnowił Zgromadzenie Ducha Świętego. To dzięki temu wielkiemu i opatrznościowemu człowiekowi, dzisiejsza międzynarodowa wspólnota zakonna Misjonarzy Ducha Świętego może nadal prowadzić swoją ewangelizację i misje na wszystkich kontynentach, w ponad 60. krajach świata, licząc jeszcze 3 tysiące zakonników.

Przy okazji jubileuszu 160-lecia odnowienia naszego zgromadzenia misyjnego warto więc przybliżyć sobie postać tego „wielkiego Bożego człowieka”, jak nazwał ojca Libermanna nasz Rodak papież Jan Paweł II w 1982 roku w słowie skierowanym do Misjonarzy Ducha Świętego.

Jakub Libermann urodził się 12 kwietnia 1802 roku w Saverne w Alzacji, jako piąty syn alzackiego rabina Lazara Libermanna. Rodzina ojca Libermanna wywodziła się z Polski, zamieszkiwali na ziemi lubelskiej, skąd wyemigrowali do Francji.

Młody Jakub Libermann studiował w Wyższej Szkole Talmudycznej w Metz, gdzie ukończył studia hebrajskie i uzyskał dyplom rabina. W Metz młody Jakub przeżył swój pierwszy tzw. „kryzys wiary”, powstały w nim wątpliwości natury filozoficznej i religijnej. Także podczas pobytu w Metz dowiedział się o przejściu na katolicyzm dwóch swoich starszych braci Feliksa i Samuela, którzy w Wielką Sobotę 1826 roku w Paryżu przyjęli chrzest święty. Po powrocie do rodzinnego Saverne otrzymał zgodę ojca na wyjazd do Paryża, aby dokończyć studia rabinistyczne. W Paryżu dokonał się jego kolejny „kryzys wiary”, w wewnętrznej walce duchowej i na żarliwej modlitwie gorąco prosił Boga o rozeznanie swej życiowej drogi i o prawdziwe światło wiary.

W wigilię Bożego Narodzenia 1826 roku nastąpił przełom w jego życiu, poprosił księdza Augé o chrzest święty i otrzymał go w kaplicy Kolegium Świętego Stanisława w Paryżu. Na chrzcie świętym przyjął imiona Franciszek Maria Paweł. Zaraz po chrzcie przystąpił do Pierwszej Komunii Świętej, a kilka miesięcy później, w czasie świąt Zmartwychwstania Pańskiego 1827 roku ks. abp Hyacinthe-Louis de Quélen, metropolita Paryża udzielił mu sakramentu bierzmowania. Franciszek Maria Paweł Libermann wyznał później, że w czasie sprawowania liturgii chrztu świetego odczuł bardzo wyraźnie, jak został „uwolniony od ducha ciemności”. Ogarnęło go coś w „rodzaju ekstazy: poczuł się jakby skąpany w nadprzyrodzonym świetle i cieple”. Pod wpływem tego wewnętrznego oświecenia złożył Bogu obietnicę, że w swoim przyszłym życiu chce się realizować w kapłaństwie. Wiele lat później Franciszek Maria Paweł Libermann, mówiąc o tej godzinie oświecenia, wyznał jeszcze: „ Nagle znikły wszystkie moje wątpliwości i obawy, a gdy woda chrztu świętego spłynęła po mej żydowskiej głowie, od razu pokochałem Maryję, której przedtem nienawidziłem”.

W czasie swojej formacji kapłańskiej udał się w podróż do Wiecznego Miasta.

W styczniu 1841 roku opuścił Rzym i dotarł do Strasburga. Wstąpił tam do seminarium

i otrzymał subdiakonat 5 czerwca, a diakonat 8 sierpnia 1841 roku. Upragnione święcenia kapłańskie Franciszek Maria Paweł Libermann otrzymał w dniu 18 września 1841 roku w Amiens, a udzielił mu ich ksiądz biskup Jean Marie Mioland.

Już kilka dni po święceniach kapłańskich ojciec Franciszek Libermann otworzył pierwszy dom nowicjatu Zgromadzenia Niepokalanego Serca Maryi w La Neuville niedaleko Amiens. Niebawem pierwsi misjonarze z jego zgromadzenia udali się na wyspy Mauritius, Bourbon, Haiti oraz na zachodnie wybrzeże Afryki, a nawet do Australii. Ojciec Libermann w bardzo surowych i ostrych słowach określił charyzmat nowego zgromadzenia: „Jestem głęboko przekonany, że Opatrzność Boża powierzyła nam misje tak trudne i niebezpieczne. Uprzytomnijmy sobie, że jesteśmy ostatnimi w Kościele Bożym, ostatnimi spomiędzy sług Jego. Dlatego nie mamy prawa uskarżać się. Jesteśmy szmaciarzami Kościoła. Bierzemy tylko to, czego inni już nie chcą, bo na nic lepszego nie zasługujemy”.

160 lat temu, w 1848 roku zgromadzenie ojca Libermanna połączyło się z członkami dawnego Seminarium Ducha Świętego. Od tamtego czasu dwa połączone zgromadzenia znane są jako Zgromadzenie Ducha Świętego pod opieką Niepokalanego Serca Maryi, łacińska nazwa brzmi: Congregatio Sancti Spiritus sub tutela Immaculati Cordis Mariae (CSSp). Ojciec Franciszek Libermann został wybrany 11. przełożonym generalnym Zgromadzenia Ducha Świętego i jednocześnie mianowany rektorem seminarium zakonnego, przygotowującego kapłanów dla misji w koloniach francuskich.

Ojciec Franciszek Maria Paweł Libermann zmarł w opinii świętości, w maryjne święto Ofiarowania Pańskiego, 2 lutego1852 roku po długiej i ciężkiej chorobie na raka żołądka.

W 1886 roku Stolica Apostolska specjalnym dekretem uznała pisma ojca Libermanna za zgodne z nauką Kościoła. Papież Pius X dnia 19 czerwca 1910 roku ogłosił dekret o heroiczności cnót kandydata na ołtarze i od tamtej chwili ojcu Franciszkowi Marii Pawłowi Libermannowi CSSp przysługuje tytuł Sługi Bożego. Jeden z biografów ojca Libermanna ks. Pierre Blanchard nazwał go „największym mistykiem Kościoła XIX wieku”, a w Zgromadzeniu Ducha Świętego na całym świecie trwa nieustająca modlitwa o jego wyniesienie do chwały ołtarzy.

W bieżącym roku wspominamy więc dwie ważne rocznice dotyczące naszego zgromadzenia misyjnego: 305 lat powstania „pierwocin” naszego zgromadzenia misyjnego i 160 lat od chwili połączenia dwóch wspólnot zakonnych w jedno zgromadzenie. Niech te rocznicowe wspomnienia przyczynią się do przypomnienia dwóch wielkich i opatrznościowych postaci – założyciela i odnowiciela, dwóch wielkich i świątobliwych kapłanów. Niech jednocześnie refleksja z tych wspomnień odnowi i umocni naszego ducha misyjnego oraz zachęci do gorliwszej pracy ewangelizacyjnej i misyjnej ku chwale Boga i dla dobra ludzi, wśród których przypada nam realizować dzieło ojca Libermanna w XXI wieku.

o. Dariusz W. Andrzejewski CSSp

Montreal, 5 lutego 2008 roku



Opcje Artykułu

160 lecie odnowienia zgromadzenia misyjnego | 0 komentarzy
Komentarze należą do osób, które je zamieściły. Nie bierzemy odpowiedzialności za ich treść.

Szukaj

Menu Użytkownika





Nie masz jeszcze konta? Załóż sobie Nowy Użytkownik
Nie pamiętasz hasła?

Polecamy





EWST.pl
Senior.pl
e-commerce.pl
com-media.pl
egospodarka.pl

Facebook

Patronat Kosciol.pl


Piotr Lorek, Motyw wygnania a doktryna piekła w Nowym Testamencie


Gorące tematy



  • Wszystkich Świętych i Halloween
  • In vitro
  • Tadeusz Rydzyk i Radio Maryja
  • Lustracja
  • Kreacjonizm i ewolucjonizm
  • Harry Potter
  • Pedofilia i molestowanie
  • Aborcja
  • Eutanazja
  • Homoseksualizm
  • Unieważnienie, stwierdzenie nieważności małżeństwa
  • Sonda

    Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    1/1: Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    Zdecydowanie tak 83,05%
    Raczej tak 1,66%
    Raczej nie 2,91%
    Zdecydowanie nie 11,65%
    Nie wiem 0,73%

    | 4,266 głosów | 0 komentarzy

    Wydarzenia

    W najbliższym czasie nie ma żadnych wydarzeń