Odkupiciel Człowieka

pią, 21 mar 2008, 17:15:49

Autor: Maria Czerw

Co dzisiaj znaczy Odkupienie człowieka? Czy śmierć Chrystusa jest nam do czegoś potrzebna? Odkupiciel zadał uczniom pytanie: czy znajdę jeszcze wiarę na ziemi? Z punktu widzenia ludzkiego obawy Odkupiciela są wstrząsające, bo podważają sens jego śmierci i ofiary. Gdy człowiek uległ złudzeniu samowystarczalności, a jego egzystencja podlega bardziej urokowi konsumpcji niż wyzwaniom duchowości gest Boga traci na znaczeniu. Jeden tylko głód doskwiera człowiekowi. Jest to głód miłości. Bez aktu Zbawienia nie potrafimy samodzielnie zrealizować potrzeby miłości.

To prawda, że można wygnać Boga z serca człowieka. Ale wtedy pozostaje ono samotne, gdyż obecność drugiego człowieka nie wypełni pustki pozostałej po Bogu i Jego miłości. Miłość Boga jest niezastąpiona niczym. Wolność sama w sobie oprowadzi do rozpaczy i samounicestwienia. Filozofowie wolności odkrywają samobójstwo jako najdoskonalszy akt ludzki.

Ponieważ ma ona charakter tak absolutny i transcendentny kwestia Odkupienia została zaplanowana z precyzją, determinacją i absolutnym zaangażowaniem. Na absolutny charakter boskiej miłości mógł odpowiedzieć w specyficznym akcie tylko Ktoś radykalnie z nią zjednoczony.

Chrystus włącza nas w dzieło odkupienia. Boska natura staje się udziałem człowieka, by podnieść go bardzo wysoko, niepojęcie wysoko.

Z wysokości krzyża można objąć ludzki horyzont, najpełniej jak się da. Można też pośredniczyć między ziemią i niebem. Jest się też najbliżej Ojca.

To nie cierpienie, lecz perspektywa kontemplacji dominuje mękę Chrystusa. Powroty do ograniczeń narzuconych przez obecność zmysłów nie zniekształcają więzi między Synem a Ojcem, między człowiekiem a Bogiem. Ból ma swój punkt krytyczny, poza którym nic już nie ma i jest wszystko, o ile duchowość uwiarygodni wysiłek sięgania po wieczność.

Odkupiciel człowieka wygrał walkę z grzechem nie wbrew ograniczeniom dotykającym człowieka, ale pomimo nich.

Współczesny człowiek w całej ostrości widzi sens wyboru między złem a dobrem, zaufaniem a niewiarą, miłością a potępieniem. Są więc to czasy wyjątkowe i wyjątkowa jest łaska Odkupiciela, który staje w tajemniczej walce o człowieka. Tajemniczej, bo dzieje się w ludzkim sercu i w ludzkiej duszy.

Komentarze (0)


Kosciol.pl
http://www.kosciol.pl/article.php/20080321171549542