Księga Wyjścia - studium w audycjach Trans World Radio

śro, 11 cze 2008, 02:24:00

Autor: Marek Cieślar

Księga Wyjścia to druga z kolei część Pięcioksięgu Mojżeszowego. Księga ta wywodzi się od Mojżesza, tak jak cały Pięcioksiąg. Zwana jest więc Drugą Księgą Mojżeszową. Jej najbardziej znana, międzynarodowa nazwa - Exodus , pochodzi od tłumaczy Starego Testamentu z języka hebrajskiego na grecki (czyli autorów Septuaginty). "Exodus" znaczy "Wyjście", stąd Księgę Exodus nazywamy "Księgą Wyjścia". Chodzi o wyjście Izraelitów z Egiptu, a w sensie szerszym, alegorycznym, o "wyjście", wyzwolenie ludu Bożego z niewoli grzechu.

Poselstwo Księgi

Główne przesłanie Księgi Wyjścia możemy wyrazić słowami Listu do Hebrajczyków, gdzie natchniony nowotestamentowy autor pisze:

"Dzięki wierze rodzice Mojżesza ukrywali go po narodzeniu przez trzy miesiące, widzieli bowiem, że dziecko jest urodziwe i nie zlękli się rozkazu królewskiego. Dzięki wierze Mojżesz, gdy był dorosły, nie zgodził się, by go nazywano synem córki faraona. Wolał raczej znosić krzywdy razem z ludem Bożym, niż zapewnić sobie na pewien czas przyjemne, ale grzeszne życie. Pohańbienie z powodu Mesjasza uważał on za cenniejsze niż wszystkie skarby Egiptu, bo miał na względzie przyszłą nagrodę. Dzięki wierze nie przeraził się gniewu króla, wydostał się z Egiptu, bo czerpał moc z niewidzialnego Boga, jakby Go miał przed oczyma. Dzięki wierze ustanowił święto Paschy i krwią baranka kazał pokropić drzwi, aby anioł śmierci nie mógł zgładzić pierworodnych. Dzięki wierze Izraelici przeszli przez Morze Czerwone jak po suchej ziemi, gdy zaś Egipcjanie pokusili się o to samo, potonęli" ( List do Hebrajczyków 11, 23 - 29 ).

Księga Wyjścia opowiada o narodzinach, życiu i działalności Mojżesza, powołanego przez Boga wodza i prawodawcy Izraela. Opowiadanie to jest kontynuacją opowieści Księgi Rodzaju (Genesis), gdzie zapisana jest historia Abrahama, Izaaka, Jakuba, Józefa, czyli historia patriarchów Izraela. Pomiędzy wydarzeniami opisanymi przez Księgę Genesis i Księgę Exodus występuje "luka" obejmująca ok. trzech i pół wieku. Księga Genesis opowiada, jak Jakub i jego potomkowie, w liczbie siedemdziesięciu osób, wkroczyli do Egiptu i zamieszkali we wschodniej części żyznej doliny Nilu, otoczeni opieką Józefa, który Bożym zrządzeniem został wcześniej rządcą egipskiego królestwa, był "prawą ręką faraona". Relacja Księgi Exodus rozpoczyna się informacją, że w Egipcie rządy objął nowy król, który nie znał już, nie pamiętał Józefa. Minęło kilkaset lat, w ciągu których "synowie Izraela rozradzali się, pomnażali, potężnieli i umacniali". (Szacuje się, że Iud izraelski liczył wtedy już ponad dwa miliony osób). Wzbudziło to niepokój Egipcjan, którzy obawiali się rosnącej potęgi Izraelitów. Postanowili więc "uciskać ich ciężkimi pracami". Tak rozpoczął się okres prześladowań, ucisku, niewoli Iudu izraelskiego w Egipcie. W Bożych planach prześladowanie Izraelitów miało oddalić ich od religii Egipcjan i skłonić do powrotu do ziemi ojców.

Bóg nie zapomniał jednak swego ludu w ucisku, lecz dał mu wybawiciela w osobie Mojżesza. Mojżesz stanął przed faraonem, przekazując mu polecenie Pana, iż ma wypuścić lud izraelski z Egiptu. Faraon odmówił, pytając Mojżesza: "Kimże jest Pan, abym musiał usłuchać jego rozkazu i wypuścić Izraela?". W Egipcie wierzono w wiele bóstw, zbudowano tysiące świątyń, czczono miliony posążków. Za tak potężnym, bałwochwalczym systemem religijnym zawsze stoi szatan. Bóg musiał więc złamać upór faraona cudownymi znakami, zwanymi plagami egipskimi. Plagi te były dowodem, iż moc Pana jest potężniejsza, niż moc szatana i wszelkich bóstw pogańskich, zgodnie ze słowami Pana, skierowanymi do Mojżesza: "Tej nocy przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej od człowieka aż do bydła i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu" (Exodus 12, 12). W końcu faraon poznał moc żywego Boga i wyznał: "Zgrzeszyłem przeciwko Panu, Bogu waszemu..." i faraon musiał wypuścić Izraela na wolność.

Bóg wyzwolił swój lud z niewoli egipskiej, ochronił go przed naporem bałwochwalczych kultów. Podobnie dzisiaj Pan wyzwala, zbawia swój lud, chroni go przed wpływami zła. Wyjście z Egiptu jest obrazem nowego, jeszcze wspanialszego wyzwolenia, obrazem zbawczego dzieła Mesjasza - Chrystusa. Nowy Testament wyjaśnia obrazowe znaczenie Księgi Wyjścia. Ewangelista Jan zapisał słowa Jezusa: "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chleb Boży to ten, który z nieba zstępuje i daje światu życie". Jezus jest prawdziwą manną, prawdziwym chlebem życia, którym ma się karmić Boży lud. Jest też prawdziwym Barankiem paschalnym, którego krew chroni przed śmiercią. W I Liście do Koryntian apostoł Paweł pisze o Chrystusie, że jest on "naszą Paschą". Apostoł narodów w tym samym liście przejście przez Morze Czerwone ukazuje jako obraz chrztu, symbol ratunku w Jezusie Chrystusie. Pisze: "Przypomnijcie sobie bracia, co przeżyli kiedyś nasi praojcowie: wszyscy szli za obłokiem i przeszli przez morze. W obłoku i w morzu zostali ochrzczeni w imię Mojżesza. Wszyscy też posilili się danym im przez Boga pokarmem i krzepili się życiodajnym napojem ze skały. Pili napój pochodzący ze skały Bożej, która była symbolem Chrystusa" (I Kor. 10, 1 - 4).

W rzeczywistości więc wszystkie wspaniałe wydarzenia opisane w Księdze Wyjścia wskazują na Jezusa; w obrazowy sposób zapowiadają Jego nadejście i zbawcze dzieło, którego dokona.

Podział Księgi

Życie Mojżesza, opisane w Księdze Wyjścia, możemy podzielić na trzy czterdziestoletnie okresy:
1) 40 lat na dworze faraona, w Egipcie,
2) 40 lat odosobnienia na pustyni synajskiej, w ziemi Midian,
3) 40 lat wędrówki przez pustynię na czele ludu izraelskiego.
Bóg przygotowywał Mojżesza na pustyni synajskiej do wykonania wielkiego zadania wyprowadzenia Izraelitów z Egiptu i doprowadzenia ich do Ziemi Obiecanej. Bóg objawił się najpierw Mojżeszowi, powołał go jako swego sługę i ustanowił wodzem Izraela, a potem, już po wyjściu z Egiptu Bóg objawił się całemu Izraelowi pod górą Synaj. Pan zawarł tam przymierze ze swoim ludem. Było to największe wydarzenie czasów Starego Testamentu. Bóg zobowiązał się uroczyście do szczególnej opieki nad Izraelem, a Izrael zobowiązał się do wierności wobec Boga.
Księga Wyjścia opisuje nie tylko wyjście Izraelitów z Egiptu, ale także zawarcie przymierza na Synaju, w tym otrzymanie przez Izrael Bożych przykazań, czyli Dekalogu i tak zwanego "Kodeksu Przymierza". Znajdziemy tu także opis odstępstwa Izraela i relację z odnowienia przymierza. Jest to więc ważna część historii zbawienia, historii ludzkiego upadku i Bożego ratunku.


Plan Księgi

Bardziej szczegółowo możemy podzielić Księgę Wyjścia następująco:

I. Wyzwoliciel rozdziały 1 - 11
1) Izrael w niewoli egipskiej r. 1
2) Narodziny Mojżesza, pobyt na dworze faraona (40 lat) r. 2
3) Powołanie Mojżesza, pobyt na pustyni synajskiej (40 lat) r. 3
4) Powrót Mojżesza do Egiptu - ogłoszenie wyzwolenia Izraela r. 4
5) Mojżesz przed faraonem - 9 plag - walka żywego Boga
z bóstwami Egiptu r. 5 -11

II. Wyzwolenie (poprzez Krew i Moc) rozdziały 12 - 14
1) Dziesiąta plaga - śmierć pierworodnych - Pascha (Krew) r. 12
2) Przejście przez Morze Czerwone, zagłada wojsk Egiptu (Moc) r. 13 - 14

III. Marsz ku Górze Synaj ( doświadczenia wiary ) rozdziały 15 - 18
1) Pieśń dziękczynna, postój na pustyni Szur
(życie odkupionych to nie droga wysłana różami) r. 15,1 - 22
2) Gorzka woda w Mara przemieniona w słodką za pomocą drewna
(symbol dzieła krzyża) r. 15, 23 - 26
3) Przybycie do Elim (doświadczenie obfitości Bożej łaski) r. 15, 27
4) Pożywienie na pustyni - manna (Chrystus Chlebem Życia) r. 16
5) Woda ze skały (podwójny, symboliczny obraz Chrystusa:
Chrystus Skałą i Wodą Życia) r. 17 - 18

IV. Otrzymanie Prawa, Przymierze rozdziały 19 - 24
1) Objawienie się Boga Izraelowi pod Górą Synaj r. 19
2) Dekalog - Dziesięcioro Bożych przykazań r. 20
3) "Kodeks Przymierza" (prawo rodzinne, karne, moralne, święta) r. 21 - 24

V. Budowa Przybytku (Namiotu Spotkania) rozdziały 25 - 40
(symboliczny obraz Chrystusa)
1) Boży wzorzec Przybytku i szat kapłańskich r. 25 - 30
2) Szabat jako znak Przymierza między Bogiem a Izraelem r. 31
3) Odstępstwo Izraela i odnowienie Przymierza
(złoty cielec, modlitwa Mojżesza, nowe tablice z przykazaniami) r. 32 - 35
4) Budowa Przybytku r. 36 - 39
5) Przybytek wypełnia obłok chwały Pana r. 40
( Księgę Exodus otwiera przygnębiający obraz ucisku, niewoli
a zamyka radosny obraz Bożej chwały).

===

Posłuchaj pierwszej oraz kolejnych audycji z cyklu studium Księgi Wyjścia na stronie "Impuls" Trans World Radio Polska w dziale Programy, audycja "Wędrówka przez Biblię".

Aby słuchać w internecie programów TWR musisz mieć zainstalowany program RealPlayer. Jeśli go nie posiadasz, darmową wersję możesz znaleźć tutaj.

Komentarze (0)


Kosciol.pl
http://www.kosciol.pl/article.php/20080609172440326