Pentagram Biały

czw, 29 sty 2009, 17:09:03

Autor: Gość serwisu

Jestem osobą wierzącą. Chciałbym sie dowiedzieć czy noszenie symbolu pentagramu białego (nie mam tu na myśli pentagramu baphometa, gdyż w tym wypadku jest wiadome że jest to symbol satanistyczny) nie godzi w ideały chrześcijańskie... Początkowo pentagram był uważany za symbol zdrowia, a dla chrześcijan symbolem 5 ran Chrystusa. A inkwizycja z ni tego ni owego (a przynajmniej nie znam przyczyny) uznała go za symbol antychrześcijański. Stąd moje dwa pytania: Dlaczego uznano go za taki symbol oraz, Czy obecnie równierz jest uważany za satanistyczny symbol?

Na pytanie odpowiada Roman Zając

Poruszamy się i żyjemy w świecie symboli. Na każdym kroku spotykamy się ze znakami, które posiadają pewien sens. Ogromnie bogaty jest świat symboliki chrześcijańskiej. Historia symboli jest często bardzo zawikłana i trudna do odtworzenia. Paradoksem jest, że niektóre symbole chrześcijańskie mają pochodzenie przedchrześcijańskie, a symbole np. satanistyczne użyte w innym kontekście mogą oznaczać coś zupełnie innego. Sprawa jest również złożona również jeśli chodzi pentagram, bo symbol ten spotykamy w różnych kręgach kulturowych i w odmienych kontekstach.

Na początek więc dokonam krótkiego przeglądu znaczeń przypisywanych pentagramowi. Nazwa Pentagram pochodzi z połączenia greckich słów "pente" i "gamma" i można ją odnosić do dowolnej figury składającej się z pięciu linii, na ogół jednak kojarzymy pentagram się z pięcioramienną gwiazdą. Taka pięcioramienna gwiazda (z okręgiem wokół niej lub bez niego) jest ważnym symbolem w różnych formach magii. Symbolizuje często człowieka (cztery dolne ramiona to ręce i nogi, górny zaś to głowa,) a koło zakreślone wokół niego to bariera ochronna.

Najstarszy odnaleziony pentagram pochodzi z Ur - dawnego centrum cywilizacji mezopotamskiej i datowany jest na rok 3500 p.n.e. Prawdopodobnie używany był jako pieczęć królewska. Pitagorejczycy uważali go za symbol doskonałości i prawdy, gdyż odnaleźli w nim złote proporcje.

Dla manichejczyków pentagram był jednym z najważniejszych znaków ezoterycznych. Uznawali oni cyfrę pięć za świętą, odnosili ją do pięciu żywiołów (woda, ogień, powietrze, światło, wiatr). Pentagram pojawiał się także w formie ukrytej, jako pięciopalczasta dłoń. Cesarz Konstantyn używał go jako pieczęci i amuletu mającego chronić go przed złymi duchami. Pentagram jako amulet chroniący przed zgubnym wpływem magii oraz klątwami można zauważyć zresztą na różnych talizmanach oraz odnaleźć w wielu budowlach sakralnych starożytności. Pięć wierzchołków gwiazdy ma w magii ma bardzo różną symbolikę: pięć zmysłów, pięć światów (fizyczny, eteryczny, astralny, mentalny i duchowy), pięć żywiołow chińskich, cztery żywioły i duch górujący nad nimi.

Celtowie uważali, że jest to znak Bogini Podziemi - Morgany. Niektórzy Żydzi z ezoterycznych kręgów kabalistycznych widzieli w pentagramie symbol Tory - Pięciu Świętych Ksiąg.

Od XVIII w. pentagram jest rownież jednym z ważniejszych symboli masonerii i bywa interpretowany jako symbol człowieka , będącego w drodze do "odrodzenia" i "ubóstwienia". Pentagram w masonerii ukazywano jako jaśniejącą gwiazdę, z której ramion wychodzą płomienie lub promienie. Umieszczona w środku litera G oznaczała Boga (God, Gott), gnozę, geometrię. Gwiazda symbolizowała oświecenie, światło, życie, geniusz, doskonałość geometrii.

Znak gwiazdy pięcioramiennej w kolorze czerwonym został poźniej spopularyzowany przez bolszewików za sprawą Lwa Trockiego-Bronsteina, członka loży masońskiej Wielki Wschód, co jest dobrą pożywką dla teorii wyznawców spiskowych teorii dziejów, doszukujących się masońskich inspiracji dla rewolucji bolszewickiej.

Pięcioramienna gwiazda tak popularna w religiach pogańskich i magii znalazła swoje odbicie również w symbolice chrześcijańskiej w okresie wczesnego średniowiecza jako symbol pięciu ran Chrystusa (2 na dłoniach, 2 na stopach i jedną z boku). Ale w gruncie rzeczy pentagram nigdy nie zyskał w chrześcijaństwie większej popularności ze względu na silne związki tego symbolu z magią i okultyzmem. Podział na pentagramy dobre i złe datuje się dopiero od XIX wieku, gdyż to wlasnie wtedy Eliphas Levi (były ksiądz i okultysta) uznał za dobry pentagram, który jest skierowany jednym wierzchołkiem do góry, a za zły skierowany do góry dwoma wierzchołkami.

Pentagram odwrócony jednym wierzchołkiem do góry nazwał Pentagramem Białym i twierdził, że jest on odzwierciedleniem "sacrum" - siły boskiej, ukazując wyższość umysłu człowieka nad wszelkimi innymi żywiołami i zmysłami. Pentagram zwrócony jednym wierzchołkiem ku dołowi nazwał Pentagramem Odwróconym, Czarnym, lub Pentagramem Bafometa (Bafomet to demon rzekomo czczony przez templariuszy w średniowieczu). Pentagram Bafometa przedstawia według Leviego "profanum" - odzwierciedla on wyższość instynktów człowieka nad jego rozumem i intelektem.

Pentagram Bafometa wykorzystał Anton Szandor LaVey (autor "Biblii Szatana") dla potrzeb rodzącego się wówczas kultu Szatana. W satanizmie za sprawą Szandora La Vey funkcjonuje głównie pentagram odwrócony, w który często wpisuje się głowę kozła. Znak ten może być opatrzony w dodatkowe symbole satanistyczne, jak np. 666 czy odwrócony krzyż. Mogą występować hebrajskie litery oznaczają cztery żywioły i duszę człowieka (przy najniżej położonym ramieniu), wyrażające zwycięstwo materii nad duchem. Pentagram może być zamknięty, czyli otoczony pojedynczym albo podwójnym kołem, ewentualnie wężem zjadającym własny ogon (Uroborusem). Ale także pentagram z wierzchołkiem ku górze jest stosowany przez satanistów. Jest on wtedy symbolem cywilizacji zbudowanej przez człowieka bez Boga. Warto przypomnieć, że w Apokalipsie to właśnie "liczba człowieka" jest liczbą bestii. Podsumowując, pentagram jest ważnym symbolem magiczno- okultystycznym, wykorzystywanym w symbolice masońskiej, okultystycznej, magicznej i kabalistycznej a także jest symbolem satanistycznym głównie w satanizmie laveyowskim. I właściwie nie ma tu znaczenia, czy jego wierzchołek skierowano do góry czy w dół. Tak zwany Pentagram Bafometa używają głównie sataniści laveyowscy, z kolei Pentagram Biały występuje w okultyzmie i magii oraz sporadycznie w odmianach satanizmu nie wywodzących się od Sandora LaVey. Nie jest więc tak, że "inkwizycja nie z tego ni z owego uznała go za symbol antychrzescijański".

Czy chrześcijanin może nosić coś, co stanowi dla wielu ludzi amulet, używany w okultyzmie? Dorabianie sobie współcześnie ideologii, że oznacza on coś innego np. rany Chrystusa, brzmi trochę niepoważnie. Fakt, że kiedyś jacyś chrześcijanie w starożytności byli skłonni widzieć w pentagramie wymowę chrześcijańską, nie zmienia zasadniczych związków symbolu z magią i okultyzmem. Trudno mi zrozumieć jaki cel miałby przyświecać noszeniu pentagramu przez chrześcijanina. Nie chodzi przeciez chyba o funcję amuletu ochronnego? Bóg wielokrotnie w Starym i w Nowym Testamencie przestrzega nas przed magią, czarami i wróżbiarstwem. Chrześcijanie nie powinni nosić żadnych amuletów! A czy można w takim razie nosić ozdoby w kształcie pentagramu, których nie traktuje się jak amulety? Otóż sama świadomość związku pewnych przedmiotów z pogaństwem i magią, (które są sprzeczne z chrześcijaństwem) powinna raczej zniechęcać do ich noszenia. Warto tu zastosować się do rady św. Pawła : "Wszystko badajcie, a co szlachetne - zachowujcie! UNIKAJCIE WSZYSTKIEGO, CO MA CHOĆBY POZÓR ZŁA." (1 Tes 5, 21 - 22 ).

 

Polecana literatura:

-Das Pentagramm-Symbol in Marokko : Religion, Politik und Magie im maghrebinischen Königreich / Gerd Becker : Hamburg : Wayasbah, 1989.

-Okultyzm, czary, mody kulturalne : eseje /Mircea Eliade ; przeł. Ireneusz Kania. Kraków : Oficyna Literacka, 1992.

-The practise of witchcraft : an introduction to belifs and rituals of the old religion / Robin Skelton. Victoria : Porcépic Books, 1991.

Komentarze (0)


Kosciol.pl
http://www.kosciol.pl/article.php/2008092117090330