Postscriptum

Postscriptum

Nie pytać głodnego skąd i kim

bo nie z innego

a tegoż

i takimż

pielgrzymim w świecie żebrakiem.

Nie pytać Bóg w sercu jego jaki,

nim pojąć swego, a się nauczyć

umiemy, takież

drogi tułaczej wędrowne ptaki.

Nie pragnąć, ponad ludzkiego świata,

a własnej prostoty dobrocią darzyć,

a jedynie miłości by nie brakło,

co przepoi nić życia, marzyć.

I cóż nam więcej na życia szlak

a jednak, tworzymy w pocie

nieludzki świat.

Egzystencjalny, Bóg, zrodzony z nas

współistotny w tyradach, o potędze snach

wybujałych umysłów,

wszak wolnej woli,

jawi swą naddoskonałość

obrazem i podobienstwem wszechmędrców mas.

Przyobleczeni w nazwiska, tytuły,

przeglądamy się dumni

w oczach ludzi podziwie i minie

gdy w lustrze???

gdy bez przyodzienia

jednacy, anatomiczni jedynie.

I na obraz, na podobieństwo nasze

współczesne bogi

te, z duchem czasu,

jeden przed drugim jaśniejszą latarnią

na rozszalałym żądz siłą morzu,

na trudny czas, na wolny świat,

na osłodę dnia, na wszystkie drogi.

I nigdy, że, człowiek nie uwierzy,

iż ostatnie nie do niego słowo należy

to Tobie już dziękujemy

w Ciebie już tylko prostactwo wierzy.

A jeśli Jesteś

Staryś, maruda i nie w temacie

Jeśliś jest - sraciłeś

Całe Trzy Dnie...

a świat

szybciej, niż wymyśliłeś, kręci się,

tyś się zatrzymał, gustujesz w niedoli

a nam do - gwiazd trza

jeśliś przyjaciel

broń Boże - per aspera.

Przegrałeś nadzieję, że człeka wyzwolisz...

nie doceniłeś potęgi

wolnej woli.

Lecz szczodrzy i hojni

nie żeby niewdzięczni

bo gdyby prawdą... wyobraźnia prostaczych mas...

emeryturę dajemy, w wymiarze

Ojcze nasz...

A jeśliś wymysł, prostackiej jaźni,

to jakiż sens bojaźni.

PS.

A jakiż wojna w sercu człowieka...

Czemuż nad stan się mienimy,

że dowodzimy, żądamy, rządzimy

miast kochać

walczymy, od zawsze, o wszystko i ciągle walczymy.

A czemuż nie: -masz,

a jedynie: -daj,

czemuż nie: -chodź, a: - precz, mi mało,

czemuż za wielki  -świat

by w sercu się zmieścił

zbyt mały

by wszystkim go stało.

Czym ciąży, ten, Bóg co obśmiany

Czym, ten, uwiera,

miliardami cytowany subiektbadaczy,

że miliardy półprawd i tyleż wypaczeń

ludzką prawdą Jego słowo znaczy.

I czemuż miłość, by bratać

uwiera,

a ciepła potrzebą śni się po nocy.

A co jeśli tak,

że otrzymał człowiek raz

na życia drogę mocą tchnione

mapę, drogowskaz i jutrzni blask

full wypas brykę - wolną wolę

i że nie po to mu dał

by ją, za niego i z powrotem brał.

A jeśli tak,

że dość otrzymał

i droga już własna jak wolna wola,

nabiera krzyża ofiara wyrazu

sensu postskriptum

do drogowskazu.

Że to co na szlak

z wyboru woli

Światło miłości

kwiat buty czy weźmiesz lichy,

że to wykładnią twej doli.

A, za granicą

ludzkiej co pychy...

???

Eeeeeeee wszak nie Zaprzesz się siebie...

na wszelki jednak wypadek

...i odpuść nam nasze...

jako i my...

I wciąż odpuszcza.

PS. I nie jak my odpuszczamy.

Bożena Gaworska-Aleksandrowicz