Wielki Czwartek w Kościele Ewangelicko-Augsburskim (Luterańskim)
W Wielki Czwartek ewangelicy wyznania augsburskiego wspominają Ostatnią Wieczerzę, w czasie której Jezus Chrystus ustanowił Sakrament Ołtarza. W luterańskiej pobożności Eucharystia zajmuje bardzo ważne miejsce – jest drugim obok zwiastowania Bożego Słowa wierzchołkiem Nabożeństwa Głównego (przez Księgi Symboliczne nazywanego Mszą).
Luteranizm odrzucił jednak z Mszy to co było związane z powtarzaniem Ofiary Jezusa Chrystusa, dla luteran nabożeństwo spowiednio-komunijne jest pamiątką (co najwyżej uobecnieniem) Ofiary Chrystusa i Ofiarą Dziękczynienia za Jego śmierć na krzyżu.Obecność Ciała i Krwi Chrystusa w Eucharystii rozumiana jest przez luteran jako Jedność Sakramentalna – Ciało i Krew Chrystusa jednoczą się z chlebem i winem, podobnie jak w Chrystusie zamieszkały 2 natury – Boska i ludzka. Luteranizm odrzuca więc zarówno rzymskokatolicką naukę o transsubstancjacji, kalwińską o obecności duchowej jak i stworzoną przez Zwingliego o obecności symbolicznej.
Barwą liturgiczną w Wielki Czwartek jest u luteran kolor biały. W zależności od tradycji ma to swój wyraz w postaci białych antependiów, białej komży śląskiej zakładanej na togę czy też białej stuły zakładanej na albę.
Niestety w pobożności polskich luteran Wielki Czwartek jest świętem trochę zapomnianym. Zwykle frekwencja na nabożeństwie jest niska, tylko w niektórych nabożeństwach sprawowany jest Sakrament Ołtarza, w innych kościołach natomiast albo jest Nabożeństwo Kazalne, albo w ogóle nie są odprawiane nabożeństwo, co nie zmienia faktu, że zgodnie z luterańską tradycją jest to dzień niezmiernie istotny dla pobożności i tożsamości wyznaniowej.
Autor: Jakub Retmianiak
