Ekumenizm, Chrześcijaństwo, Religia - Ekumeniczny Serwis Informacyjny

Dzieje Apostolskie - studium w audycjach Trans World Radio

Jezus Chrystus jest centralną postacią Biblii, zarówno Nowego jak i Starego Testamentu. Widzimy to, gdy studiujemy wspólnie kolejne księgi biblijne. Dostrzegamy postać Jezusa nie tylko w czasie spotkań poświęconych Ewangelii. Nieustannie śledzimy nakreślony Bożym palcem obraz zbawienia człowieka, obraz który moglibyśmy zatytułować najkrócej: "Bóg z nami". Jezus Chrystus wczoraj, dzisiaj i na wieki ten sam! Był zapowiadany przez proroków, przyszedł do nas w określonym w Bożym planie czasie i przebywa z nami już nieustannie. W jaki sposób to się dzieje? Jak to jest możliwe?

 



Jezus przyszedł na ziemię w czasie zaplanowanym przez Boga Ojca i był to określony moment w historii ludzkości. Od tej właśnie chwili liczymy bieg ery nowożytnej, jak mówimy, naszej ery. Jest to, z Bożego punktu widzenia, era łaski. Jezus Chrystus, Zbawiciel świata zmarł, niosąc na krzyż winy wszystkich grzeszników, a potem powstał z martwych, otwierając nam wszystkim na nowo dostęp do Boga Ojca, świętego Boga Stwórcy.

 

Każdemu, kto uwierzył w Chrystusa, dane jest prawo przynależności do Bożej rodziny, Bożego ludu. Chrystus wszystkim, którzy Mu zaufali, obiecał coś bardzo szczególnego. Obiecał, że nigdy nas nie opuści. Gdy odchodził z ziemi, żegnając się ze swoimi uczniami, zapewnił ich, że wkrótce powróci, że nie zostawi ich sierotami.W dziesięć dni po wstąpieniu Jezusa do nieba na ziemię zstąpił Duch Święty. W ten sposób spełniła się obietnica Chrystusa. Jezus bowiem, Duch Święty i niebiański Ojciec, to trzy osoby jednego, jedynego, żywego Boga, który nam się objawił i który pragnie prowadzić nas przez życie.

 
Jak to się dzieje? Jak to się zaczęło? Właśnie o tym opowiada niezwykle interesująca księga biblijna, zwana Księgą Dziejów Apostolskich.
 
 
Temat księgi
 
Tytuł księgi, "Dzieje Apostolskie" może wprowadzić nas w błąd.
 
Wprawdzie w pierwszych rozdziałach tej księgi pojawiają się apostołowie, jako grupa wspólnie działających ludzi, ale tylko o Piotrze dowiadujemy się czegoś więcej, choć i on nie jest traktowany jako postać centralna, nie wiemy co działo się z nim po Soborze Apostolskim, ani jak zakończyło się jego życie.
 
Również sylwetka Pawła, którego działalność i podróże misyjne wypełniają drugą część księgi, nie jest ujęta od strony biograficznej. Nie znajdziemy tu opisu wielu istotnych wydarzeń z życia Pawła, o których apostoł wspomina w swoich listach. Nie mamy też relacji z zakończenia procesu Pawła, nie dowiadujemy się niczego o okolicznościach śmierci apostoła narodów.
 
Dzieje Apostolskie nie są więc dziejami apostołów, nie są historią życia najbliższych uczniów Jezusa. Są księgą opisującą pochód Ewangelii przez świat. To jest zasadniczy temat Dziejów. I w obliczu tak wielkiej sprawy wszystkie ludzkie "narzędzia", nawet apostołowie, tracą swoją ważność.
 
Jest to prawdziwie biblijne podejście! Zupełnie tak samo Stary Testament nie wykazuje żadnego zainteresowania oddawaniem hołdu ludzkim bohaterom.
 
Autor i jego główny cel
 
Tak naprawdę, chodzi o Boga i o Jego wielkie dzieło.
 
Właśnie to, w jaki sposób, za Bożą sprawą, Ewangelia rozprzestrzeniła się na cały świat, chciał opisać autor Dziejów Apostolskich, Łukasz, autor trzeciej ewangelii.
Łukasz, lekarz i towarzysz podróży apostoła Pawła, zrozumiał, za sprawą Ducha Świętego, że czymś najważniejszym, zadaniem na teraz, jest opisanie działania, zmierzającego do rozprzestrzenienia ewangelii. Tak, aby, zataczając coraz szersze kręgi, dotarła od Jerozolimy aż po krańce ziemi.
 
Sam Jezus zapowiedział, że tak się stanie, mówiąc: " Będzie głoszona ta ewangelia o Królestwie po całej ziemi na świadectwo wszystkim narodom...".
 
W ciągu prawie dwóch tysięcy lat historii Kościoła stało się to wszystko oczywiste, jednak dla Łukasza było to odkryciem nowym. Łukasz zrozumiał, że Jezus nadal naucza i działa przez Ducha Świętego w apostołach i innych świadkach i że jest to jak gdyby dalszy ciąg historii, którą opisał w swojej ewangelii. Zrozumiał, że trzeba te dalsze wydarzenia zapisać i przedstawić, i w ten sposób możemy widzieć i w pełni zrozumieć jak rodził się Kościół chrześcijański.
 
Charakterystyka księgi
 
Dzieje Apostolskie są księgą historyczną, bo opisują wydarzenia które miały miejsce w określonym przedziale historii, nie są jednak dziełem historycznym w ścisłym tego słowa znaczeniu. Zamiarem Łukasza nie było bowiem nakreślenie obiektywnej historii. Czasem całe ważne okresy historii rozwoju Kościoła Łukasz opisuje jednym zdaniem, a poszczególne wydarzenia, wydawałoby się nie tak ważne, relacjonuje szeroko. Na przykład trwającej dwa lata, bogatej pracy ap. Pawła w Efezie poświęca Łukasz zaledwie trzy wiersze, a rozruchom złotników - aż 18. Łukasz wybiera fakty z ogromnej obfitości materiału. Zamiast relacjonować przebieg kolejnych wydarzeń raczej prowadzi nas ku przeżywaniu spraw na podstawie plastycznie odmalowanych szczegółów.
 
Autor Dziejów Apostolskich ma na celu "zbudowanie" swoich czytelników. Chce ich podnieść na duchu i umocnić w wierze. To "budowanie" opiera się jednak na faktach autentycznych, historycznych, opiera się na rzeczywistym działaniu Boga.
 
Cel Dziejów Apostolskich, obok "budowania", możemy widzieć także w bronieniu młodego chrześcijaństwa przed państwem rzymskim. Stąd Łukasz podkreśla np. fakt, że Paweł był obywatelem Rzymu i że rzymscy urzędnicy, oficerowie, po bliższym poznaniu apostoła odnosili się do niego z życzliwością i szacunkiem, opowiadając się za jego uwolnieniem.
 
Właściwie Łukasz sam określa główny cel dwóch napisanych przez siebie ksiąg: trzeciej ewangelii i Dziejów. Dedykując je nieznanemu nam Teofilowi wyznaje: piszę je: "...abyś upewnił się w prawdziwości nauki, jaką odebrałeś".
 
W tym celu spisał Łukasz swoją ewangelię, a kiedy zrozumiał, że historia przebywania Jezusa z uczniami nie kończy się z chwilą wniebowstąpienia Pana, ale trwa nadal w swoim własnym pochodzie przez świat, i on pisał dalej dla tego samego człowieka i w tym samym celu. Dlatego pisał tak , jak pisał, nie jako suchą, obiektywną historię pierwotnego chrześcijaństwa, i nie jako historię życia i działalności apostołów, ale jako świadectwo niezwykłej drogi, jaką Ewangelia przewędrowała od Jerozolimy, przez Samarię, Antiochię, Azję Mniejszą, Macedonię i Grecję, aż do stolicy ówczesnego świata - Rzymu.
 
Struktura księgi
 
Głównym celem napisania przez Łukasza Dziejów Apostolskich jest ukazanie pochodu Ewangelii przez świat i z tym związana jest struktura tej księgi.
 
Na początku apostołowie otrzymują wielkie zadanie: "będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi".
 
Te słowa Jezusa zapisane są na początku księgi i całe Dzieje opowiadają o realizacji tego zadania. Nie dokonuje się ono dzięki planowemu postępowaniu apostołów, ale tylko i wyłącznie przez stopniowy rozwój wydarzeń, przez działanie ustalone i kierowane przez samego Jezusa. Akcja ta przebiega w trzech etapach, które nie następują jednak jeden po drugim, ale zazębiają się o siebie.
 
1. Pierwszy etap, objęty opisem w pierwszych siedmiu rozdziałach Dziejów, ukazuje nam apostołów, jako "świadków Jezusa w Jerozolimie", aż po czasy pierwszego męczennika , Szczepana, którego krew polała się w Jerozolimie.Szczepan jest jednak człowiekiem, który kieruje swój wzrok dalej, poza Jerozolimę, ku szerokim horyzontom.
 
2. Wywołane przez jego śmierć prześladowania doprowadzają w drugim okresie, opisanym w rozdziałach 8 - 12 , do wypełnienia zadania "świadków Jezusa w Judei i Samarii". Ewangelia opuszcza ramy judaizmu, wychodzi na zewnątrz, świat staje przed nią otworem. Jej wpływem objęci zostają nie tylko ludzie w Samarii, ale również przybysz z dalekiej Etiopii, a także pierwsza grupa pogan, Korneliusz i jego bliscy w Cezarei.
 
Poprzez Cypr Ewangelia dociera do Antiochii, gdzie powstaje nowe jej centrum. Krzewicielami tego ruchu nie są apostołowie w ścisłym znaczeniu tego słowa. Mimo to, Piotr pozostaje nadal człowiekiem o najwyższym autorytecie, a apostołowie wywierają decydujący wpływ w Samarii i Antiochii. W ten sposób pierwszy etap, jerozolimski, zazębia się z drugim, etapem Samarii i Antiochii, a także już z trzecim, etapem rozszerzania się Ewangelii na cały świat.
 
3. Ten trzeci okres opisany jest w rozdziałach 13 - 28, ale już wcześniej, w dziewiątym rozdziale czytamy o nawróceniu się Saula z Tarsu, przyszłego apostoła narodów, Pawła. Ten etap, w którym realizowane są słowa Jezusa: "będziecie mi świadkami aż po krańce ziemi”, zostaje znowu zespolony z etapem pierwszym, w czasie Soboru Apostolskiego, opisanego w rozdziale 15, i w czasie pobytu ap. Pawła w Jerozolimie, zrelacjonowanego w rozdziałach 21 - 23. Jerozolima nadal ma znaczenie decydujące, mimo, że na horyzoncie ukazuje się już Rzym.
 
Widzimy więc, że trzy etapy rozszerzania się Ewangelii od początku się zazębiały i że wydarzenia w Jerozolimie, Samarii i w najdalszych częściach ówczesnego świata miały wzajemny na siebie wpływ.
 
Księgę Dziejów Apostolskich można także podzielić na dwie zasadnicze części:
 
A.        Działalność w Jerozolimie i Palestynie, Piotr jako główna postać
                                                / rozdziały 1 - 12 /
B.        Działalność od Antiochii po Rzym, Paweł jako postać główna
                                                / rozdziały 13 - 28 /
 
Oczywiście i w tym przypadku obydwie te części nie są ostro rozgraniczone, ale zazębiają się. To, co się dzieje w Jerozolimie, ma wpływ na wydarzenia w całym cywilizowanym świecie, a z drugiej strony to, co dzieje się w Antiochii, Koryncie, Efezie, czy Rzymie, wpływa na sytuację w Jerozolimie. I dzisiaj wydarzenia w różnych geograficznych częściach Kościoła oddziaływują na siebie wzajemnie, kształtując wizerunek całego Kościoła Jezusa Chrystusa na świecie.
 
To Duch Święty, Duch Chrystusowy porusza serca ludzi w różnych rejonach świata, i tam, gdzie znajduje otwarte ludzkie serca, sprawia ożywienie i przebudzenie duchowe. Sam Jezus, poprzez Ducha Świętego, prowadzi nieustannie swój Kościół ku czasom końca, troszcząc się o jego rozwój. Obyśmy i my znajdowali się w ożywczym nurcie Jego działania.

===

Posłuchaj pierwszej oraz kolejnych audycji z cyklu studium Dziejów Apostolskich na stronie "Impuls" Trans World Radio Polska w dziale Programy, audycja "Wędrówka przez Biblię".

Aby słuchać w internecie programów TWR musisz mieć zainstalowany program RealPlayer. Jeśli go nie posiadasz, darmową wersję możesz znaleźć tutaj



Opcje Artykułu

Dzieje Apostolskie - studium w audycjach Trans World Radio | 1 komentarzy
Komentarze należą do osób, które je zamieściły. Nie bierzemy odpowiedzialności za ich treść.
Dzieje Apostolskie - studium w audycjach Trans World Radio
skierka wto, 12 maj 2009, 09:36:34

                          Dobrze ,że Autor pisze o "zapomnianej" części Nowego Testamentu.

       Myślę, że właśnie ona daje odpowiedź /częsciową / na nie najlepsze statystyki kościoła

       publikowane nie tak dawno w tym portalu, liczę na suplement, jest o czym pisać.

            a/ Rzuca się w oczy przede wszystkim nadzwyczajna sprawnośc decyzyjna tamtego kościoła,

       decyzje były podejmowane często ad hoc, nie było to bojaźliwe , asekuracyjne oczekiwanie

         tylko AKTYWNY STOSUNEK DO RZECZYWISTOŚCI.

        b/ Życie wspólnotowe, ono nie ograniczało się do liturgii, 

         "idźcie ofiara spełniona ' .... i przestajemy się znać.... cóż to za wspólnota ?

        Jak bardzo zdawkowe , chłodne jest  przekazanie sobie znaku pokoju ,cóż w tym

        dziwnego ? wiara... to intymność , nie odsłania się swojej intymności ... nieznajomym.

 

Szukaj

Menu Użytkownika





Nie masz jeszcze konta? Załóż sobie Nowy Użytkownik
Nie pamiętasz hasła?

Polecamy





EWST.pl
Senior.pl
e-commerce.pl
com-media.pl
egospodarka.pl

Facebook

Patronat Kosciol.pl


Piotr Lorek, Motyw wygnania a doktryna piekła w Nowym Testamencie


Gorące tematy



  • Wszystkich Świętych i Halloween
  • In vitro
  • Tadeusz Rydzyk i Radio Maryja
  • Lustracja
  • Kreacjonizm i ewolucjonizm
  • Harry Potter
  • Pedofilia i molestowanie
  • Aborcja
  • Eutanazja
  • Homoseksualizm
  • Unieważnienie, stwierdzenie nieważności małżeństwa
  • Sonda

    Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    1/1: Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    Zdecydowanie tak 83,05%
    Raczej tak 1,66%
    Raczej nie 2,91%
    Zdecydowanie nie 11,65%
    Nie wiem 0,73%

    | 4,266 głosów | 0 komentarzy

    Wydarzenia

    W najbliższym czasie nie ma żadnych wydarzeń