Jezus, prorok czy Bóg? Część III

pią, 18 wrz 2009, 00:33:58

Autor: Bartosz

Czy Biblia jest dowodem na to, że Jezus był tylko prorokiem? Czy wyznający ten pogląd mogą mieć rację? Jeśli tak to większe czy mniejsze od uznających Trójcę? Przyjmę pogląd tego, który Jezusa ma tylko za proroka. Jakie argumenty będą za tym, że Jezus jest tylko prorokiem opierając się tylko i wyłącznie na Biblii? Oceńce sami.

Część III

8) ZANIM BYŁ ABRAHAM, JA JESTEM

Teraz przejdziemy do bardzo ciekawego cytatu:
„Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, JA JESTEM»” J 8,58
- Czy to znaczy, że Jezus istniał przed Abrahamem? Nic bardziej mylnego, wszystko zależy od kontekstu.

Zaczynajmy:
„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli kto zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki».” J 8,51
- tutaj Jezus mówi, że kto zachowa Jego naukę, nie zazna śmierci. Tylko o jakiej śmierci mowa? Dosłownej czy niedosłownej? Żydzi rozumieli dosłownie, czyli śmierć fizyczną...

„Rzekli do Niego Żydzi: «Teraz wiemy, że jesteś opętany.Abraham umarł i prorocy - a Ty mówisz: Jeśli kto zachowa moją naukę, ten śmierci nie zazna na wieki.” J 8,52
- tutaj jest dowód, że Żydzi którym to głosił, rozumieli Jego słowa dosłownie. Następnie zadali Mu pytanie:

„Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Abrahama, który przecież umarł? I prorocy pomarli. Kim Ty siebie czynisz?»” J 8,53
- spytali się Jezusa czy w takim razie uważa się za ważniejszego od Abrahama, skoro prorocy pomarli a On głosi, że kto Go słucha,ten nie umrze.

„Odpowiedział Jezus: «Jeżeli Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja jest niczym. Ale jest Ojciec mój, który Mnie chwałą otacza, o którym wy mówicie: "Jest naszym Bogiem",” J 8,54
- to pokazuje, że Jezus jest tylko człowiekiem. Jezus nie otaczał siebie chwałą, tylko Bóg Go chwałą otoczył (co wcześniej wyjaśniałem skąd ma moce itp.). Dla Boga Jezus jest najważniejszy, w końcu wszystko co czynił, czynił przez Niego i dla Niego.

Następnie Jezus wypowiada bardzo ciekawe zdanie:

„Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień - ujrzał [go] i ucieszył się»” J 8,56
- Abraham nie ujrzał Jezusa dosłownie, ujrzał Go w objawieniach, ujrzał dzień Mesjasza – Abraham wiedział, że będzie miał syna,Bóg dał mu obietnice przecież. A jak Żydzi rozumieli słowa? Dosłownie czy niedosłownie? Dosłownie znowu:

„Na to rzekli do Niego Żydzi:« Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś? ” J 8,57
- to wszystko pokazuje jak Żydzi byli ślepi, wszystkie słowa rozumieli dosłownie. Później kolejne określenie:

„Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, JA JESTEM»” J 8,58
- Różne są tłumaczenie słów JA JESTEM w zależności od Biblii(ja byłem, jam jest itp.). Jezus był w tym czasie w planach, był obietnicą przecież daną Abrahamowi, że będzie miał syna. Tym samym dając znać, że jest ważniejszy niż Abraham.
A jak Żydzi rozumieli te słowa? Dosłownie, że istniał dosłownie przed Abrahamem, po czym rzucili się na Niego z kamieniami.

„Porwali więc kamienie, aby je rzucić na Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni.” J 8,58

podsumowanie tego:

Z początku widać, że Żydzi popełniają błędy w rozumowaniu słów Jezusa, które dają nam obraz jak należy słowa rozumieć w całym tym rozdziale.

Pierwszym błędem jest rozumowanie, że myśleli, że Jezus mówi, że nikt nie umrze, że nie nastąpi śmierć ciała jeśli będą słuchać Jego nauk. Przywołują do tego śmierć proroków, w tym Abrahama, pytając się go następnie czy w takim razie uważa siebie za ważniejszego od niego?

A Jezus im najpierw odpowiada, że chwałą otoczył Go sam Bóg,a nie On sam. Przy czym Jezus nawiązując do Abrahama powiada, że Abraham ucieszył się gdy Go ujrzał. Czyli nawiązał do proroctw, do objawień Abrahama jakie będą mieć się w przyszłości, w ten sposób pokazując też, że jest ważniejszy od Abrahama, bo jest Mesjaszem. Jednak Żydzi popełnili znowu błąd,zrozumieli je dosłownie, że Abraham ujrzał dosłownie Jezusa, mówiąc, że nawet nie ma pięćdziesięciu lat. Na to Jezus im odpowiada, że zanim był Abraham, to On był, był czyli był w zamyśle Bożym. Jednak Żydzi znowu zrozumieli dosłownie,uważając, że istniał przed Abrahamem. Czyli w skrócie, Żydzi rozumieli, że Jezus uważa się za ważniejszego od Abrahama bo mówi, że dzięki Jego naukom nie zaznają fizycznej śmierci. Gdzie jeszcze uważali, że istniał Jezus w czasach gdy żył Abraham, ba, nawet przed nim. I rzucili się na niego z kamieniami.

Ten rozdział pokazał, że słowa należy rozumieć inaczej, więc ten cytat (J 8,58) również. Czyli to nie jest cytat za Trójcą tylko przeciwnie, bo zwolennicy Trójcy, słowa Jezusa rozumieją jak Żydzi.
Bo gdy mowa o tym, że nie umrą gdy będą wykonywać Jego nauki,tutaj popierający Trójcę rozumiejąc mówią, że będą w niebie czyli tak jak Jezus mówił, niedosłownie(1), a Żydzi wierzyli dosłownie (2).

Kolejnym przykładem, gdzie Jezus mówił, że Abraham ujrzał Jego dzień, część popierających Trójce uważa, że to dowód, że istniał przed powstaniem świata czyli dosłownie (2), a część, że to objawienia widział czyli niedosłownie (1), czyli pół na pół (Żydzi dosłownie (2)).

A gdy mowa, że zanim był Abraham to On był, popierający Trójce rozumieją dosłownie (2), czyli tak jak Żydzi (2).

  1. Popierający Trójce: (1,1/2,2)
  2. Jezus Prorok: (1,1,1)
  3. Żydzi (2,2,2)


Czyli podsumowując zwolenników Trójcy, początek niedosłownie, środek jedni tak,jedni raz, koniec dosłownie. Takie to bezsensu – niedosłownie,niedosłownie/dosłownie, dosłownie.

A jeszcze gdy początek rozumieją niedosłownie i środek też,to końcówkę biorą dosłownie – totalny niespójność biblijna wtedy wychodzi to wychodzi to w cyfrach (1,1,2 – niedosłownie, niedosłownie, dosłownie), bo w jednej sprawie nie podzielają ich (Żydów) rozumowania, drugiego też, zaś trzecie tak - Jezus tak szybko zmienia styl wysławiania się?

Natomiast jak wszystko niedosłownie, rozumiemy zupełnie inaczej niż Żydzi, wtedy cały ten rozdział jest spójny (niedosłownie,niedosłownie, niedosłownie). W innym wypadku popieralibyśmy jedno stanowisko Żydów, a jak wiemy, Żydzi którzy tego słuchali, już z początku się mylili, a popierający Trójcę przyjmują stanowisko mylących się Żydów. Ja zaś w ogóle z Żydami w tamtym momencie się nie zgadzam.

Bo co jest bardziej spójne? (1,1,2) (1,2,2) (1,1,1) ?


A taka moja sugestia, popierający Trójcę głoszą, że Biblie nie należy rozumieć dosłownie. Czynią tak, ale gdy jest mowa o „boskości” Jezusa praktycznie zawsze przyjmują dany cytat dosłownie, w ten sposób mówiąc o boskości Jezusa.

Tak naprawdę Biblii niedosłownie czytają tylko Ci, którzy uważają, że Jezus Bogiem nie był, trynitarianie zaś dosłownie – a przecież wszystko co mistyczne w Biblii, bardziej zasługiwałoby na podejście niedosłownie aniżeli jakieś przyziemne sprawy, prawda? A niestety robi się zupełnie na odwrót.

Poza tym trochę dziwne, że mylący się Żydzi, którzy uważali, że Jezus który czyni się Bogiem, nie uwierzyli. Natomiast Ci którzy uwierzyli mieli Go za proroka:

"Powiedział przecież Mojżesz: Proroka jak ja wzbudzi wam Pan, Bóg nasz, spośród braci waszych. Słuchajcie Go we wszystkim, co wam powie." Dz 3,22
- Autor Dziejów Apostolskich miał Jezusa za proroka:

"A kiedy ci ludzie spostrzegli, jaki cud uczynił Jezus, mówili: «Ten prawdziwie jest prorokiem, który miał przyjść na świat»" J 6,14

"A wśród słuchających Go tłumów odezwały się głosy: «Ten prawdziwie jest prorokiem»" J 7,40

"Toteż starali się Go pochwycić, lecz bali się tłumów, ponieważ miały Go za proroka." Mt 21,46

"A tłumy odpowiadały: «To jest prorok, Jezus z Nazaretu w Galilei»." Mt 21,11

Dlaczego bardziej przyjmuje się rozumowanie Żydów, którzy w Niego nie uwierzyli oraz błądzili biorąc wszystko dosłownie myląc się nawet w kwestii Jego nauk, a nie przyjmuje się rozumowania Żydów którzy w Niego uwierzyli i Ci co uwierzyli mieli za proroka?

 

9) JEZUS RÓWNY OJCU

czy Jezus jest równy Bogu Ojcu?

„1 Bądźcie naśladowcami moimi, tak jak ja jestem naśladowcą Chrystusa.
2 Pochwalam was, bracia, za to, że we wszystkim pomni na mnie jesteście i że tak, jak wam przekazałem, zachowujecie tradycję.
3 Chciałbym, żebyście wiedzieli, że głową każdego mężczyzny jest Chrystus, mężczyzna zaś jest głową kobiety, a głową Chrystusa - Bóg.
4 Każdy mężczyzna, modląc się lub prorokując z nakrytą głową, hańbi swoją głowę.
5 Każda zaś kobieta, modląc się lub prorokując z odkrytą głową, hańbi swoją głowę; wygląda bowiem tak, jakby była ogolona.
6 Jeżeli więc jakaś kobieta nie nakrywa głowy, niechże ostrzyże swe włosy! Jeśli natomiast hańbi kobietę to, że jest ostrzyżona lub ogolona, niechże nakrywa głowę!
7 Mężczyzna zaś nie powinien nakrywać głowy, bo jest obrazem i chwałą Boga, a kobieta jest chwałą mężczyzny.
8 To nie mężczyzna powstał z kobiety, lecz kobieta z mężczyzny.
9 Podobnie też mężczyzna nie został stworzony dla kobiety, lecz kobieta dla mężczyzny.
10 Oto dlaczego kobieta winna mieć na głowie znak poddania, ze względu na aniołów.
11 Zresztą u Pana ani mężczyzna nie jest bez kobiety, ani kobieta nie jest bez mężczyzny.
12 Jak bowiem kobieta powstała z mężczyzny, tak mężczyzna rodzi się przez kobietę. Wszystko zaś pochodzi od Boga.
13 Osądźcie zresztą sami! Czy wypada, aby kobieta z odkrytą głową modliła się do Boga?
14 Czyż sama natura nie poucza nas, że hańbą jest dla mężczyzny nosić długie włosy,
15 podczas gdy dla kobiety jest właśnie chwałą? Włosy bowiem zostały jej dane za okrycie.
16 Może ktoś uważa za właściwe spierać się nadal, my jednak nie jesteśmy takiego zdania, animy, ani Kościoły Boże.” 1 Kor 11,1-16


- tutaj ewidentnie widać, że Chrystus nie jest równy Ojcu. Jezus jest podobny do związku między mężem a żoną – GŁOWĄ KAŻDEGO MĘŻCZYZNYJEST CHRYSTUS, MĘŻCZYZNA GŁOWĄ KOBIETY, A GŁOWĄ CHRYSTUSA JEST BÓG – czyli jakby mężczyzna to Jezus, a kobieta to my. Mężczyzną Bóg, kobietą Jezus. Zresztą nie mężczyzna został stworzony dla kobiety, tylko kobieta dla mężczyzny. Tutaj widać, że Jezus nie jest i nie będzie równy Ojcu. Ale zaraz, przeciwnik może powiedzieć, że ten cytat odnosi się do Chrystusa gdy był na ziemie – tak tylko, gdzie o jest o tym wspomniane? Pamiętajmy, że Dzieje Apostolskie są pisane długo po śmierci Jezusa, poza wszystko jest pisane w czasie teraźniejszym a nie przeszłym (GŁOWĄ CHRYSTUSA JEST BÓG)! Należy jeszcze wspomnieć, że Jezus i Ojciec są już w tym samym bycie, a jaka byłaby zależność między mężem a żoną, gdyby żona była w niebie lub w piekle, a mąż jeszcze żył na ziemi? Nie było by takiej zależności (to tylko wyjaśnienie, by obalić argument, że chodzi o Jezusa na ziemi przebywającego, a nie w niebie jeśli chodzi o byty) jak wyżej w cytacie. Przeczytajcie dokładnie cały zamieszczony fragment porównujący Jezusa i Boga do związku.

„22 czy to Paweł, czy Apollos, czy Kefas; czy to świat, czy życie, czy śmierć, czy to rzeczy teraźniejsze, czy przyszłe; wszystko jest wasze,
23 wy zaś Chrystusa, a Chrystus - Boga.”1 Kor 3,22-23

- żona należy do męża jak wyżej zresztą jest. Taka sama zależność jest do Jezusa, Jezus jest zależny od Boga Ojca.

„5 i od Jezusa Chrystusa, Świadka Wiernego,
Pierworodnego umarłych
i Władcy królów ziemi.
Temu, który nas miłuje
i który przez swą krew uwolnił nas od naszych grzechów,
6 i uczynił nas królestwem - kapłanami dla Boga i Ojca swojego,” Ap 1,5-6

„[Proszę w nich], aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia* w głębszym poznaniu Jego samego.” Ef 1,17

„Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei:” 1P 1,3

- Bo jak widać, Jezus nawet po śmierci traktuje Ojca jako swego Boga. Bo pamiętajmy listy były pisane długo po śmierci Jezusa i jest to pisane w czasie teraźniejszym.

„Zwycięzcę uczynię filarem w świątyni Boga mojego
i już nie wyjdzie na zewnątrz.
I na nim imię Boga mojego napiszę
i imię miasta Boga mojego,
Nowego Jeruzalem, co z nieba zstępuje od mego Boga,
i moje nowe imię.” Ap 3,12


- czy ktoś jeszcze ma wątpliwości?

„Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im:" Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego"»” J 20,17

- Jezus był tylko człowiekiem jak my, o czym pisał nawet Paweł w swym listach, że pośrednikiem między Bogiem a ludźmi jest tylko CZŁOWIEK Jezus, a nie człowiek-Bóg. Lub po prostu Bóg – gdyby było inaczej, Paweł by o tym napisał.

„26 Podobnie także Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami.
27 Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, [wie], że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą.” Rz 8,26-27


„My wszyscy z odsłoniętą twarzą wpatrujemy się w jasność Pańską jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego coraz bardziej jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu.” 2 Kor 3,18

- zresztą Jezus dalej modli się za nas w niebie do Ojca.

 

 

10) Pierworodny oznacza tytuł, władzę - uzupełnienie

Pierworodny nie zawsze znaczy, że pierwszy rodzony, pierworodny to również tytuł, którego można nabyć.
Dla przykładu weźmy postać Jakuba i Ezawa:

„25 I wyszedł pierwszy syn czerwony, cały pokryty owłosieniem, jakby płaszczem; nazwano go więc Ezaw.
26 Zaraz potem ukazał się brat jego,trzymający Ezawa za piętę; dano mu przeto imię Jakub. - Izaak miał lat sześćdziesiąt, gdy mu się oni urodzili.” Rdz 25,25-26

- pierworodnym był Ezaw z racji urodzenia, czyli nosił tytuł pierworodnego.

„31 Jakub odpowiedział: «Odstąp mi najprzód twój przywilej pierworodztwa
32 Rzekł Ezaw: «Skoro niemal umieram [z głodu], cóż mi po pierworodztwie
33 Na to Jakub: «Zaraz mi przysięgnij!» Ezaw mu przysiągł i tak odstąpił swe pierworodztwo Jakubowi.
34 Wtedy Jakub podał Ezawowi chleb i gotowaną soczewicę. Ezaw najadł się i napił, a potem wstał i oddalił się. Tak to Ezaw zlekceważył przywilej pierworodztwa.” Rdz 25,31-34

Wersja grecka:
„31 eipen de iakwb tw hsau apodoumoi shmeron ta prwtotokia sou emoi
32 eipen de hsau idou egwporeuomai teleutan kai ina ti moi tauta ta prwtotokia
33 kai eipen autw iakwb omoson moishmeron kai wmosen autw apedoto de hsau ta prwtotokia tw iakwb
34iakwb de edwkentw hsau arton kai eyema fakou kai efagen kai epien kai anastas wceto kaiefaulisen hsau ta prwtotokia


- Ezaw odstąpił tytuł pierworodnego Jakubowi za posiłek. Następnie...

„1 Gdy Izaak zestarzał się i jego oczy stały się tak słabe, że już nie mógł widzieć, zawołał na Ezawa, swego starszego syna: «Synu mój!»
2 A kiedy ten odezwał się: «Jestem», Izaak rzekł: «Oto zestarzałem się i nie znam dnia mojej śmierci.
3 Weź więc teraz przybory myśliwskie, twój kołczan i łuk, idź na łowy i upoluj coś dla mnie.
4 Potem przyrządź mi smaczną potrawę, jaką lubię, podaj mi ją, abym jadł i abym ci pobłogosławił, zanim umrę».” Rdz 27 1-4


- Izaak przed śmiercią chciał pobłogosławić swego najstarszego syna, pierworodnego, czyli temu komu przekaże władzę.

„18 Jakub, wszedłszy do swego ojca, rzekł: «Ojcze mój!» A Izaak: «Słyszę; któryś ty jest, synu mój?»
19 Odpowiedział Jakub ojcu: «Jestem Ezaw, twój syn pierworodny.” Rdz 27,18-19


Wersja grecka:
„ai eipen iakwb tw patri autou egwhsau o prwtotokos sou epoihsa kaqa elalhsas moi anastas kaqison kai fage thsqhras mou opws euloghsh me h yuch sou”

- Jakub podstępem zyskać chciał błogosławieństwo, które należało się pierworodnemu. Gdy Jakub przybył,przedstawił się umierającemu ojcu jako pierworodny syn Ezaw.

„27 Jakub zbliżył się i pocałował go. Gdy Izaak poczuł woń jego szat, dając mu błogosławieństwo mówił:
«Oto woń mego syna jak woń pola, które pobłogosławił Pan!
28 Niechaj tobie Bóg użycza rosy z niebios i żyzności ziemi,
obfitości zboża i moszczu winnego.
29 Niechaj ci służą ludy
i niech ci pokłon oddają narody.
Bądź panem twoich braci
i niech ci pokłon oddają synowie twej matki!
Każdy, kto będzie ci złorzeczył, niech będzie przeklęty.
Każdy, kto będzie cię błogosławił, niech będzie błogosławiony!»” Rdz 27,27-29


- Błogosławieństwo było zarezerwowane dla pierworodnego syna, czyli tego który miał odziedziczyć władzę. Jakub tą władze właściwie podstępnie zdobył.

"A wtedy Ezaw: «Nie darmo dano mu imię Jakub! Dwukrotnie mnie już podszedł: pozbawił mnie mego przywileju pierworodztwa, a teraz odebrał za mnie błogosławieństwo!»" Rdz 27,36
Wersja grecka:
„kai eipen dikaiws eklhqh to onomaautou iakwb epterniken gar me hdh deuteron touto ta te prwtotokia mou eilhfenkai nun eilhfen thn eulogian mou kai eipen hsau tw patri autou ouc upelipw moieulogian pate”

A tak to też komentuje Nowy Testament:

„aby się nie znalazł jakiś rozpustniki bezbożnik, jak Ezaw, który za jedną potrawę sprzedał swoje pierworodztwo” Hbr12,16
Wersja grecka:
„mh tiV pornoV h bebhloV wV hsauoV anti brwsewV miaV apedoto ta prwtotokia autou”
- pierworodny w Biblii często też oznacza władzę. Ezaw przestał być pierworodnym, a pierworodnym stał się właśnie Jakub. Ezaw sprzedał swoje pierworodztwo czyli władzę, a więc przestał być pierworodnym. Pierworodny również oznacza władzę, tytuł, która zwykle należy się najstarszemu synowi.


Teraz przejdźmy do braci Efraima i Manassesa.

„8 Izrael, spostrzegłszy synów Józefa, zapytał: «Kim są ci?»
9 Józef odpowiedział: «To są właśnie moi synowie, których Bóg ał mi tutaj». Wtedy [Izrael] rzekł: «Przybliż ich do mnie, a pobłogosławię ich».
10 Oczy bowiem Izraela stały się tak słabe wskutek starości, że niedowidział. Gdy więc przybliżył ich do Izraela, on ucałował ich i uścisnął,
11 a potem rzekł do Józefa: «Nie sądziłem, że jeszcze będę twoją twarz oglądał, a oto Bóg pozwolił mi ujrzeć nawet twe potomstwo!»
12 Józef, odsunąwszy swych synów od kolan ojca swego, oddał mu pokłon twarzą do ziemi.
13 Po czym, mając obu synów - Efraima po prawej ręce, czyli z lewej strony Izraela, i Manassesa po lewej ręce, czyli z prawej strony Izraela- przybliżył ich do ojca.
14 Ale Izrael, wyciągnąwszy swoją prawą rękę, położył ją na głowie Efraima, mimo że ten był młodszy, lewą zaś rękę - na głowie Manassesa. -Umyślnie tak położył swe ręce, bo przecież Manasses był pierworodnym synem. –
15 I błogosławiąc Józefowi, mówił:
«Bóg, któremu wiernie służyli przodkowie moi, Abraham i Izaak,
Bóg, który troszczył się o mnie przez całe me życie aż do dnia dzisiejszego,
16 Anioł, który mnie bronił od wszelkiego złego,
niechaj błogosławi tym oto chłopcom.
Niechaj moje imię i imię przodków moich, Abrahama i Izaaka, w nich przetrwa;
niechaj szeroko rozmnożą się na ziemi».
17 A gdy Józef zobaczył, że jego ojciec położył swą prawicę na głowie Efraima, wydało mu się to niewłaściwe. Ujął więc rękę ojca, aby ją przenieść z głowy Efraima na głowę Manassesa,
18 i rzekł: «Nie tak, mój ojcze, gdyż ten jest pierworodny; połóż twą prawicę na głowie tego».
19 Ale ojciec nie zgodził się i powiedział: «Wiem, synu mój, wiem. I z niego też powstanie szczep, który również będzie liczny. Jednak brat jego młodszy będzie większy od niego, gdyż potomstwo jego obejmie wiele szczepów».” Rdz 48,8-19

- wiemy, że pierwszym synem Józefa był Manasses, czyli ten był pierworodnym. Drugim był Efraim. Czytamy tutaj, że pierworodztwo uzyskuje jednak młodszy syn, Efraim.

Józef (ojciec Efraima i Manassesa)nawet wspomina w wersie 18 swemu ojcu Jakubowi że ten popełnił błąd bo przecież Manasses jest pierworodnym, po prawicy zawsze siada pierworodny a Jakub wywyższył na prawicę Efraima (Nie tak, mój ojcze, gdyż ten jest pierworodny;połóż twą prawicę na głowie tego) – jednak Jakub jak czytamy dalej mówi, że nie popełnił błędu, pierworodnym uczynił Efraima, po prawicy zasiada pierworodny.Bo dalej zresztą czytamy:

„W dniu owym pobłogosławił ich tymi słowami:
«Twoim imieniem Izrael będzie sobie życzył błogosławieństwa mówiąc:
Niechaj ci Bóg tak uczyni,
jak Efraimowi i Manassesowi!»
Tak to dał pierwszeństwo Efraimowi przed Manassesem.” Rdz 48,20

„Jestem bowiem ojcem dla Izraela,
a Efraim jest moim [synem] pierworodnym.” Jr 31,9


Pierworodny więc nie oznacza zawsze pierwszym narodzonym(w czasie). Pierworodnym zwykle zostaje najstarszy syn, jednak pierworodnym później może stać się nawet młodszy syn.

Wszystko jest wyjaśnione, teraz przejdziemy do samego Jezusa. Wiemy, że do Maryi Jezus jest pierworodnym, bo później miała przecież synów i córki. Zaś do Boga gdy Jezus jeszcze żył użyte jest sformowanie MONOGENES jedyny rodzony, a dopiero po śmierci zyskuje tytuł pierworodnego wobec wszystkich ludzi (PROTOKON):

"Ty jesteś moim Ojcem,
Bogiem moim i Skałą mojego ocalenia.
A Ja go ustanowię pierworodnym,
największym wśród królów ziemi." Ps 89, 27-28


- proroctwo mesjańskie, zostanie dopiero ustanowiony pierworodnym, będzie największym wśród królów. Zyska tytuł, Efraim i Jakub też zyskali ten tytuł mimo, że nie byli pierwszymi.

Wyniesiony na prawicę Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i zesłał Go,” Dz 2,33

- Jezus dopiero po swej śmierci został wyniesiony po prawicę. Ładnie się to pokrywa z Psalmem 89, gdzie zostanie ustanowiony, a w Dziejach Apostolskich, że już został wyniesiony, wcześniej nie siedział po prawicy Ojca czyli nie był pierworodnym.

"I On jest Głową Ciała - Kościoła.
On jest Początkiem,
Pierworodnym spośród umarłych,
Aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim." Kol 1,18

- Jezus ZYSKAŁ pierwszeństwo we wszystkim dopiero po zmartwychwstaniu i wstąpieniu do Ojca. To dowodzi, że tytuł pierworodny jest zyskany przez Jezusa, dlatego Jezus jest POCZĄTKIEM jak zresztą czytamy.

"On jest obrazem Boga niewidzialnego -
Pierworodnym wobec każdego stworzenia" Kol 1,15


- Jezus jest początkiem, zyskał pierwszeństwo we wszystkim, jako człowiek został wyniesiony na prawicę czyli zyskał tytuł pierworodnego, zyskał władzę. A my nie jesteśmy pierworodnymi, ani ci którzy istnieli przed Jezusem.

"On jest po prawicy Bożej, gdyż poszedł do nieba, gdzie poddani Mu zostali Aniołowie i Władze, i Moce. " 1 P 3,22

- Jezus jest po prawicy Ojca, gdyż poszedł do nieba i zostali Mu poddani wszyscy Aniołowie. Nawet termin ZOSTALI mówi, że wcześniej nie byli Mu poddani, bo nie siedział po prawicy Ojca, nie był pierworodnym ludzkości.

"a ustanowionym według Ducha Świętości przez powstanie zmartwych pełnym mocy Synem Bożym - o Jezusie Chrystusie, Panu naszym." Rz1,4

- Dopiero po śmierci i poprzez swe zmartwychwstaniem STAŁ SIĘ PEŁNYM SYNEM BOŻYM, pełnym mocy był bo siedział po prawicy Ojca, był pierworodnym.

„2 a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna. Jego to ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez Niego też stworzył wszechświat.
3Ten [Syn], który jest odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty,podtrzymuje wszystko słowem swej potęgi, a dokonawszy oczyszczenia z grzechów,zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach.
4On o tyle stał się wyższym od aniołów, o ile odziedziczył wyższe od nich imię” Hbr 1,2-4


- JEGO USTANOWIŁ DZIEDZICEM WSZYSTKICH RZECZY , czyli wcześniej nim nie był, ustanowił Go dopiero po zmartwychwstaniu – DZIEDZICEM WSZYSTKICH RZECZY– czyli pierworodnym wobec każdego stworzenia Kol 1,15

- Gdy Jezus dokonał oczyszczenia grzechów, zasiadł po prawicy i STAŁ SIĘ (znowu mówi, że po swej śmierci i zmartwychwstaniu, wcześniej nie) przez to wyższy od Aniołów bo ODZIEDZICZYŁ WYŻSZE OD NICH IMIĘ bo zasiadł po prawicy Ojca, stając się pierworodnym wszelkiego stworzenia.

"30 Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga.
31Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus.
32 Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida.
33 Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».
34Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»
35 Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym.
36 A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną.
37 Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».
38 Na to rzekła Maryja: «Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!» Wtedy odszedł od Niej anioł." Łk 1,30-38


- Jest zresztą napisane, że BĘDZIE ON WIELKI, czyli zasiądzie po prawicy Ojca, wcześniej więc nie siedział.

- BĘDZIE NAZWANY SYNEM NAJWYŻSZEGO, czyli wcześniej nie istniał,był tylko w planach Boga, wcześniej nie był Synem Najwyższego. Zresztą został przewidziany: „On był wprawdzie przewidziany przed stworzeniem świata,dopiero jednak w ostatnich czasach się objawił ze względu na was.” 1 P 1,20

Dodatkowo "Jego to ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez Niego też stworzył wszechświat" Hbr 1,2 – Jezus został przewidziany przed powstaniem świata i Ojciec to co czynił, czynił dla syna, którego później wywyższył, do tego stopnia, że stał się pierworodnym wobec nas, wobec każdego stworzenia. Zresztą jest napisane (Hbr 1,2), że Go USTANOWIŁ DZIEDZICEM, po śmierci Jezus zyskał władzę, tytuł pierworodnego.
- DA MUTRON JEGO PRAOJCA DAWIDA, czyli wcześniej tronu nie posiadał, a więc niesiedział po Jego prawicy. Dał Mu go po zmartwychwstaniu i zasiedliwszy po prawicy Ojca.
- BĘDZIEPANOWAŁ, wcześniej nie panował
- JEGOPANOWANIU NIE BĘDZIE KOŃCA, czas przyszły, dopiero po śmierci panowaniu niebyło końca, stał się początkiem bo zyskał pierwszeństwo, królem królów, a więc pierworodnym wobec wszystkich.
- BĘDZIENAZWANYM SYNEM BOŻYM, wcześniej nim nie był bo nie istniał.

Podsumowując:
Jezus zyskał tytuł pierworodnego po swej śmierci, nie trzeba być pierworodnym w sensie pierwszy w czasie. Jezus stał się pierworodnym po swej śmierci, gdy zasiadł po prawicy Ojca zyskał władzę, a więc pierwszeństwo we wszystkim, a więc był początkiem, pierworodnym wobec każdego stworzenia bo zyskał pierwszeństwo, stając się wtedy pełni Synem Najwyższego.

 

11) LOGOS - uzupełnienie

 

Cytat z Jana z pierwszego rozdziału napisałem dokładnie, że LOGOS tam jest bezosobowy, a skoro jest bezosobowy, nie odnosi się do Chrystusa, dlatego LOGOS może mieć wiele znaczeń. Jak napisałem, choćby NOWINA.

Skoro zwolennicy Trójcy posługują się Ewangelią Jana, to przytoczę cytaty również z Ewangelii Jana. Wezmę na początek już w drugim rozdziale jeden cytat:

"Gdy więc zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus." J 2,22
greka:
"ote oun hgerqh ek nekrwn emnhsqhsan oi maqhtai autou oti touto elegen autois kai episteusan th grafh kai tw logw w eipen o ihsouV"
- Tutaj wszystko jest wyjaśnione, że Jezus Słowem nie jest. Słowo jest tym co przez Jezusa usta wychodziło, wychodziło Słowo Boga Ojca:

"Odpowiedział im Jezus mówiąc: «Moja nauka nie jest moją, lecz Tego, który Mnie posłał." J 7,16
Ten bowiem, kogo Bóg posłał, mówi słowa Boże: a z niezmierzonej obfitości udziela [mu] Ducha J 3,34

- Bóg przemawiał przez Jezusa, przemawiał Jego ustami. Przekazywał Słowo Boże ludziom. Szerzej to opisałem w jednym z rozdziałów nawiązując nawet do proroctw i choćby Dziejów Apostolskich które do tych proroctw nawiązują.
Idźmy dalej:

"32 Odpowiedział im Jezus: «Ukazałem wam wiele dobrych czynów pochodzących od Ojca. Za który z tych czynów chcecie Mnie ukamienować?»
33 Odpowiedzieli Mu Żydzi: «Nie chcemy Cię kamienować za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty będąc człowiekiem uważasz siebie za Boga».
34 Odpowiedział im Jezus: «Czyż nie napisano w waszym Prawie: Ja rzekłem: Bogami jesteście?
35 Jeżeli [Pismo] nazywa bogami tych, do których skierowano słowo Boże - a Pisma nie można odrzucić -
36 to jakżeż wy o Tym, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, mówicie: "Bluźnisz", dlatego że powiedziałem: "Jestem Synem Bożym?"
37 Jeżeli nie dokonuję dzieł mojego Ojca, to Mi nie wierzcie!
38 Jeżeli jednak dokonuję, to choćbyście Mnie nie wierzyli, wierzcie moim dziełom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu
»." J 10,32-38
greka:
"ei ekeinouV eipen qeouV proV ouV o logoV tou qeou egeneto kai ou dunatai luqhnai h grafh" J 10,35


- a więc to co czynił Jezus, tak naprawdę czynił Ojciec, bo Jezus był Jego ustami BO Jezusa obdarzono mądrością Bożą (o tym w jednym z rozdziałów) i w ten sposób słyszał Ojca, przekazując Słowo Boże (bardziej dogłębnie w jednym z rozdziałów).

Cytaty uzupełniające do powyższego:
"Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł" J 14,10

"Kto Mnie nie miłuje, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca. "J 14,24
greka:
"o mh agapwn me touV logouV mou ou threi kai o logoV on akouete ouk estin emoV alla tou pemyantoV me patroV"

- Jezus tutaj wyjaśnia sam czym jest LOGOS. LOGOS jest o Chrystusie, zaś sam LOGOS jest SŁOWEM BOGA OJCA, bo nauką którą słyszeli ludzie nie jest nauką Jezusa, lecz Boga Ojca.

Kolejne uzupełniające cytaty:
Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. J 17,17
greka
agiason autouV en th alhqeia sou o logoV o soV alhqeia estin

"Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje." J 17,6
greka:
"efanerwsa sou to onoma toiV anqrwpoiV ouV dedwkas moi ek tou kosmou soi hsan kai emoi autouV dedwkas kai ton logon sou tethrhkasin"

"Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata." J 17,14

greka:
egw dedwka autoiV ton logon sou kai o kosmoV emishsen autouV oti ouk eisin ek tou kosmou kaqwV egw ouk eimi ek tou kosmou

Trwało to dwa lata, tak że wszyscy mieszkańcy Azji, Żydzi i Grecy, usłyszeli słowo Pańskie." Dz 19,10
greka
"touto de egeneto epi eth duo wste pantaV touV katoikountaV thn asian akousai ton logon tou kuriou ihsou ioudaiouV te kaiellhnaV"

- tutaj czarno na białym widać, że LOGOS jest o Chrystusie, zaś sam LOGOS jeśli czymś jest, jest SŁOWEM BOGA (nawet sam Jezus mówił, że PRZEKAZAŁ SWOJA JEGO w J 17,14), SŁOWEM które przechodziły przez usta Jezusa:

"15 Pan, Bóg twój, wzbudzi ci proroka spośród braci twoich, podobnego do mnie. Jego będziesz słuchał.
16 Właśnie o to prosiłeś Pana, Boga swego, na Horebie, w dniu zgromadzenia: <Niech więcej nie słucham głosu Pana, Boga mojego, i niech już nie widzę tego wielkiego ognia, abym nie umarł.>
17 I odrzekł mi Pan: <Dobrze powiedzieli.
18 Wzbudzę im proroka spośród ich braci, takiego jak ty, i włożę w jego usta moje słowa, będzie im mówił wszystko, co rozkażę.
19 Jeśli ktoś nie będzie słuchać moich słów, które on wypowie w moim imieniu,
Ja od niego zażądam zdania sprawy." Pwt 18,15-19

spełnienie proroctwa:
"A kiedy ci ludzie spostrzegli, jaki cud uczynił Jezus, mówili: <Ten prawdziwie jest prorokiem, który miał przyjść na świat.>" J 6,14

"Ten właśnie Mojżesz powiedział do potomków Izraela: "Proroka jak ja wzbudzi wam Bóg spośród braci waszych." Dz 7,37

"Powiedział przecież Mojżesz: Proroka jak ja wzbudzi wam Pan, Bóg nasz, spośród braci waszych. Słuchajcie Go we wszystkim, co wam powie." Dz 3,22

- Bóg włożył w usta Jezusa swe SŁOWA (czyli właśnie logos, bo Jezus mówił, że tak naprawdę to co mówi pochodzi od Boga, nie od Niego, Jezusa). Jest napisane tam, że Bóg włoży w usta Jezusa Słowa swoje, gdzie Jezus wypowie je w imieniu Ojca, co nie raz wykazałem w cytatach.

A cytat z Apokalipsy, łatwo obalić, bo popierający czytują go dosłownie.

"Odziany jest w szatę we krwi skąpaną,
a imię Jego nazwano: Słowo Boga" Ap 19,13


- Jezus przecież był i będzie ustami Boga na ziemi. A kogo umownie można nazwać ustami Boga? Proroka, którego Jezusa nazywano nie raz. Sam wyrażenie SŁOWO BOGA dyskwalifikuje Jezusa, że jest Słowem. Bo skoro jest napisane, że Go NAZWANO, czyli Mu nadano, czyli jeśli był Słowem to wcześniej nim nie był, On tylko nosi te Słowo. Poza tym jeśli czytamy Apokalipsę dosłownie to równie dobrze w tym samym rozdziale przeczytać dosłownie możemy:


"dajmy Mu chwałę,
bo nadeszły Gody Baranka,
a Jego Małżonka się przystroiła" Ap 19,7

- może od razu powiedzmy, że Jezus był żonaty. Tylko, że ja Apokalipsy nie czyta się dosłownie.

Zresztą wystarczy pójść rozdział dalej w Apokalipsie by zobaczyć, że Jezus Słowem nie jest:
"I ujrzałem trony -
a na nich zasiedli [sędziowie],
i dano im władzę sądzenia -
i ujrzałem dusze ściętych dla świadectwa Jezusa i dla Słowa Bożego,
i tych, którzy pokłonu nie oddali Bestii ani jej obrazowi
i nie wzięli sobie znamienia na czoło ani na rękę.
Ożyli oni
i tysiąc lat królowali z Chrystusem." Ap 20,4
greka:
"kai eidon qronouV kai ekaqisan ep autouV kai krima edoqh autoiV kai taV yucaV twn pepelekismenwn dia thn marturian ihsou kai dia ton logon tou qeou kai oitineV ou prosekunhsan tw qhriw oute thn eikona autou kai ouk elabon to caragma epi to metwpon autwn kai epi thn ceira autwn kai ezhsan kai ebasileusan meta cristou ta cilia eth"


Dalej idziemy:
"Dalej powiedział do mnie:
«Nie kładź pieczęci na słowa proroctwa tej księgi,
bo chwila jest bliska." Ap 22,10
greka:
"kai legei moi mh sfragishV touV logouV thV profhteiaV tou bibliou toutou oti o kairoV egguV estin"

- przecież proroctwa są o Chrystusie prawda? A Bóg przekazywał je ludziom, takie jest Słowo Boże.

Bo nawiązując jeszcze do Ap 19,13:

Przyszedłem w imieniu Ojca mego” J 5,43
„darował Mu imię
ponad wszelkie imię” Flp 2,9
„I aby wszelki język wyznał,
że Jezus Chrystus jest PANEM -
ku chwale Boga Ojca.” Flp 2,11

- Jezus przyszedł w imieniu Ojca, bo Bóg darował mu swe imię, ku chwale Boga Ojca. Czyli coś w rodzaju ambasadora jest Jezus. Nie czytałeś/aś mojego artykuły, akurat o tym mówił. Jezus był ustami Boga (proroctwo):

"15 Pan, Bóg twój, wzbudzi ci proroka spośród braci twoich, podobnego do mnie. Jego będziesz słuchał.

16 Właśnie o to prosiłeś Pana, Boga swego, na Horebie, w dniu zgromadzenia: «Niech więcej nie słucham głosu Pana, Boga mojego, i niech już nie widzę tego wielkiego ognia, abym nie umarł».

17 I odrzekł mi Pan: «Dobrze powiedzieli.

18 Wzbudzę im proroka spośród ich braci, takiego jak ty, i włożę w jego usta moje słowa, będzie im mówił wszystko, co rozkażę.

19 Jeśli ktoś nie będzie słuchać moich słów, które on wypowie w moim imieniu, Ja od niego zażądam zdania sprawy.

20 Lecz jeśli który prorok odważy się mówić w moim imieniu to, czego mu nie rozkazałem, albo wystąpi w imieniu bogów obcych - taki prorok musi ponieść śmierć». Pwt 18,15-20"

(wypełnienie):
"21 którego niebo musi zatrzymać aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy, co od wieków przepowiedział Bóg przez usta swoich świętych proroków.

22 Powiedział przecież Mojżesz: Proroka jak ja wzbudzi wam Pan, Bóg nasz, spośród braci waszych. Słuchajcie Go we wszystkim, co wam powie." Dz 3,21-22

 

Ale czy samo Słowo jest Bogiem? Tak. Słowo nie jest Chrystusem, jest o Chrystusie.

LOGOS jest Słowem Boga o Chrystusie, a więc SŁOWO jest Bogiem. Nawet w Księdze Rodzaju przy stwarzaniu świata, Bóg stwarzał właśnie słowem, co rzekł, stawało się:
"26 A wreszcie rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!»
27 Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz,
na obraz Boży go stworzył:
stworzył mężczyznę i niewiastę." Rdz 26,27

- To jeden z wielu przykładów.

 

A odnośne mylenia Słowa od słowa. Nie mylę tych pojęć, mylą je niegreckie tłumaczenia, w tym polskie, greka się nie myli. Nie można sobie wybierać co jest logosem a co nie jest. W Nowym Testamencie otóż właśnie Logos nie jest Chrystusem, tylko jest o Chrystusie. Tylko ten cytat z Jana jest wieloznaczny. By zrozumieć dany cytat trzeba go interpretować przez pryzmat całej Biblii, a nie biorę cytat i tylko analizuje według cytatu, ewentualnie rozdziału. Bo jeśli spojrzeć na całą Biblie, tym Słowem jest Bóg, a Słowo Boga jest o Chrystusie, a nie Nim samym. A co do stwierdzenia z Jana, stało się ciałem, czyli obietnica się spełniła.

A jeszcze trochę odnośne SŁOWA, w grece w NT występuje nie tylko LOGOS do SŁOWA jako wyrazu. Choćby np. Rhma jest. Dlatego należy rozróżniać dane słowa poprzez grekę, a nie polskie tłumaczenia. Pozdrawiam.

 

Komentarze (0)


Kosciol.pl
http://www.kosciol.pl/article.php/20090918003358777