List do Rzymian - studium w audycjach Trans World Radio

czw, 24 wrz 2009, 02:32:05

Autor: Marek Cieślar

Bóg komunikuje się z człowiekiem na wiele sposobów. Przed wiekami objawił się Mojżeszowi, przekazując mu swoje Prawo. Natchnął Dawida i innych wielkich twórców, by przemówić do nas poprzez poezję. Objawiał się także w niezwykłych przepowiedniach proroków, wreszcie poprzez słowa swego Syna, Jezusa Chrystusa, a potem poprzez słowa Jego apostołów.

List do Rzymian otwiera tę część Bożej Księgi, gdzie zamieszczone są listy apostolskie . Niezwykłe są to listy.  Z jednej strony jest w nich wiele pierwiastka osobistego, wiele ciepła emanującego z bezpośrednich relacji apostołów Pawła, Piotra, czy Jana z odbiorcami listów, młodymi wspólnotami wczesnego Kościoła, lub pojedynczymi współpracownikami, takimi jak Tymoteusz czy Tytus, a z drugiej strony zawarte są tu uniwersalne, natchnione treści, prawdy  stanowiące fundament wiary i w ogóle podwaliny istnienia Kosciola Jezusa Chrystusa.  Sam List do Rzymian zawiera pelne zwiastowanie Ewangelii, jest to niejako wielki manifest ewangeliczny, proklamowanie Dobrej Nowiny calemu swiatu. 
 
Autor  

Autor listu, apostoł Paweł, pisząc do Rzymian, zdawał sobie sprawę, że Rzym, jako stolica ówczesnego świata, ma strategiczne znaczenie dla dzieła głoszenia ewangelii wszystkim ludziom, wszystkim narodom, zamieszkującym najbardziej nawet odległe zakątki potężnego imperium.

W piętnastym rozdziale listu znajdujemy takie wyznanie apostoła:

"Pisałem do was, bracia, bez ogródek, zwłaszcza w tych sprawach, które chciałem wam przypomnieć. Upoważnia mnie bowiem do tego misja, którą Bóg powierzył mi w swej łasce, abym był dla narodów sługą Jezusa Chrystusa, pełniącym świętą służbę głoszenia Ewangelii Bożej, aby pozyskani przeze mnie poganie stali się ofiarą miłą Bogu, uświęconą przez Ducha Świętego" (15, 15 - 16).

Paweł był w pełni świadomy tego, że Bóg powierzył mu misję niesienia ewangelii poganom, że jego zadaniem jest rozgłoszenie Dobrej Nowiny o Jezusie wśród wszystkich narodów, w odróżnieniu od Piotra, którego zadaniem było zwiastowanie ewangelii przede wszystkim Izraelitom.

W Liście do Galacjan Paweł pisze (2, 8 - 9): "Przez apostolstwo Piotra Bóg działał wśród Żydów, a przeze mnie wśród pogan. Jakub, Piotr i Jan, świadomi udzielonej mi łaski, podali mnie i Barnabie rękę na znak porozumienia, że my mamy działać wśród pogan, a oni wśród Żydów".

Tak, Paweł został w szczególny sposób wybrany przez Boga, by stał się apostołem Chrystusa wśród pogan. Zakończenie Listu do Rzymian, gdzie Paweł zwraca się bezpośrednio do poszczególnych członków wspólnoty, wyraźnie świadczy o tym, że chrześcijanie pochodzenia pogańskiego stanowili w kościele rzymskim zdecydowaną większość. Ewangelia w Rzymie niewątpliwie rozpoczęła swój pochód od liczebnie silnego środowiska żydowskiego, ale w miarę rozwoju we wspólnocie zaczęli zdecydowanie przeważać nawróceni poganie.

Relacja autor - adresaci listu  

Apostoł stwierdza wyraźnie, że to nie on dał początek kościołowi w Rzymie, jak to było np. w Filippi, czy Tesalonice. Pisząc do Rzymian (najprawdopodobniej w 58 roku n.e.) Paweł z żalem wyznaje, że nie było mu dane w ogóle do tej pory ich odwiedzić  i wyraża nadzieję, że będzie to możliwe w bliskiej przyszłości. Oto pełne żalu i żaru słowa apostoła z początku jego listu: "Chcę bracia, abyście wiedzieli, że już nie raz zamierzałem przyjść do was, ale wciąż miałem przeszkody ( . . . ). O ile to ode mnie zalezy, gotów jestem glosic Ewangelie wam, którzy mieszkacie w Rzymie" (1, 13 - 15). Pawel bardzo pragnal pójsc do Rzymu, by i tam zwiastowac ewangelie. Z mowy Pawla wygloszonej przed królem Agryppa, zrelacjonowanej przez Dzieje Apostolskie, dowiadujemy sie, jak apostol widzial swoje zadanie na krótko przed tym, jak ostatecznie dotarl, pod koniec swego zycia, do Rzymu. Bedac wiezniem rzymskiego cezara Pawel smialo swiadczyl, do jakiego dziela powolal go Jezus. Juz w czasie objawienia sie Pawlowi pod Damaszkiem Chrystus powiedzial: "Dlatego ukazalem sie tobie, ze przeznaczylem cie na sluge i swiadka tego, co juz widziales i tego, co ci jeszcze ukaze. Bede cie chronil przed tym ludem i poganami, do których cie posylam, abys im otworzyl oczy, przeprowadzil z ciemnosci do swiatla, spod wladzy szatana do Boga; przez wiare we mnie uzyskaja przebaczenie win i dziedzictwo, przeznaczone dla moich wyznawców" (Dz. Ap. 26, 17 - 18).

Paweł widział więc ogromną potrzebę dotarcia do Rzymu, potrzebę zwiastowania Ewangelii Chrystusowej w stolicy ówczesnego świata. Tym bardziej, że, jak wynika z jego wypowiedzi,  zapisanej w 15 rozdziale Listu do Rzymian, nikt z apostołów wcześniej tam nie dotarł. Apostoł podkreśla bowiem: "Nie głoszę Dobrej Nowiny o Chrystusie tam, gdzie już inni ją przynieśli, aby nie budować na cudzym fundamencie" (Rzym. 15, 20). Paweł nigdy nie szedł tam, gdzie działał już wcześniej inny apostoł Jezusa. Możemy więc wnioskowac, ze nikt z apostolów nie dotarl przed Pawlem do Rzymu. 

Kto w takim razie założył kościół w Rzymie?  Możemy odpowiedzieć: anonimowi wyznawcy Chrystusa, którzy przywędrowali tu z innych miast imperium. Ale możemy też, wnikając głębiej w zagadnienie, stwierdzić, że założycielem kościoła w Rzymie był jednak ... apostoł Paweł.

Jak mógł tego dokonać, nie docierając do Rzymu? Po prostu korzystał z telefonu komórkowego i sieci internetu! To, oczywiście,  żart,  nie było wtedy telefonów ani komputerów. Ale ten żart, pewnego rodzaju przenośnia, pomoże nam zrozumieć, jak rodził się i rozwijał kościół w Rzymie.

Apostoł Paweł przemierzał wielkie odległości, wędrując po rozległym obszarze rzymskiego imperium. W trakcie jego podróży misyjnych nawracało się na chrześcijaństwo wiele osób. Niektórzy spośród tych nowych wyznawców Chrystusa docierali po jakimś czasie do Rzymu, w interesach, lub z innych powodów. (Stolica zawsze ma moc przyciągania.) Czy możemy być pewni, że tak się działo? Tak, na przykład w Dziejach Apostolskich czytamy (18, 1 - 3): "Potem Paweł opuścił Ateny i przyszedł do Koryntu. Tam zetknął się z pewnym Żydem z Pontu, Akwilą, który niedawno przybył tu z Italii razem z żoną Pryscyllą; w tym czasie bowiem cesarz Klaudiusz nakazał wszystkim Żydom opuścić Rzym. Paweł zaprzyjaźnił się z nimi. A ponieważ łączył ich ten sam zawód - wyrób namiotów - zamieszkał u nich i zaczął z nimi pracować". 

Apostoł spotkał w Koryncie Akwilę i Pryscyllę, którzy opuścili Rzym z powodu antysemickiej nagonki, za rządów cesarza Klaudiusza. W Koryncie Paweł mieszkał i pracował z Akwilą i Pryscyllą i zdobył ich serca dla Chrystusa. Później małżeństwo to prowadziło działalność misyjną w kilku dużych miastach rzymskiego imperium, a po jakimś czasie Akwila i Pryscylla powrócili do stolicy. Pisząc list do Rzymian, apostoł Paweł prosi: "Pozdrówcie Pryscyllę i Akwilę, moich współpracowników w służbie Jezusowi Chrystusowi" (16, 3). Takich ludzi jak Pryscylla i Akwila bylo w rzymskiej wspólnocie wiecej. Pawel wymienia w zakonczeniu listu wiele imion, wszystkich serdecznie pozdrawiajac.

Kierunek - Rzym

Paweł dobrze znał Rzym, jego prawo, jego kulturę, jego administrację, sądy, więzienia. Mimo, że do stolicy dotarł dopiero pod koniec życia, doskonale znał rzymskie obyczaje, przepisy, regulacje, odwiedzał wiele miast rozległego imperium, w tym takie rzymskie kolonie jak Filippi czy Tesalonika. Był zresztą Paweł od urodzenia rzymskim obywatelem. Wędrował rzymskimi drogami, spotykał rzymskich żołnierzy, rozmawiał z Rzymianami w drodze i na placach targowych, wiele dni spędził w rzymskich więzieniach. Tak, Pawel wiedzial wszystko o Rzymie, jeszcze zanim dotarl do stolicy imperium. I wiedzial, ze wszedzie, na calym obszarze poteznego panstwa, musi glosic ewangelie Jezusa Chrystusa. A wczesniej czy pózniej dotrze do stolicy imperium, stolicy ówczesnego swiata i tam bedzie nauczal o Bogu, który tak swiat umilowal, ze dal swojego Syna, zeby kazdy, kto w Niego uwierzy, nie zginal, ale mial wieczne zycie. Ksiega Dziejów Apostolskich, opowiadajaca o rozprzestrzenianiu sie ewangelii na caly swiat, konczy sie takim wlasnie obrazem: apostol Pawel mieszka w Rzymie i smialo, bez przeszkód glosi Królestwo Boze i naucza o Panu, Jezusie Chrystusie.

Tematyka listu

Wielkim tematem Listu do Rzymian jest Boża sprawiedliwość. List ten ukazuje pełnię upadku, odstępstwa człowieka i podkreśla, że ludzkość będzie osądzona przez Stwórcę. Jedyną możliwość usprawiedliwienia oferuje człowiekowi sam Bóg, Sędzia, a zarazem Zbawiciel. Jedyną drogą ratunku jest dla człowieka przyjęcie Bożego planu zbawienia: zaufanie Jezusowi Chrystusowi. Jak czytamy we wstępie do Listu do Rzymian w Biblii Tysiąclecia (wyd. Pallottinum z 1980 r.): "Główna teza Listu - to usprawiedliwienie, które dokonuje sie przez wiare w Jezusa Chrystusa."

Lekarstwo na grzech człowieka jest jedno: całkowite odrodzenie, doskonałe odkupienie, które Bóg Ojciec przygotował zgubionej ludzkości w swoim Synu.

Możemy przypomnieć tu sobie postać łotra na krzyżu, którego rzymskie prawo skazało na śmierć, uznając go za złoczyńcę godnego jedynie potępienia. W oczach Jezusa człowiek ten stał sę godnym, by żyć. Usłyszał pełne przebaczenia i miłości słowa Zbawiciela: "Zaprawdę, powiadam ci, dziś  będziesz ze mną w raju".  Bóg przyjmuje zgubionego grzesznika, takiego jak ja i ty,  i czyni z nas swoje dzieci, wprowadza nas do swej rodziny. Nie dlatego, że na to sobie w jakikolwiek sposób zasłużyliśmy, ale dlatego, że Jezus, biorac na siebie nasze grzechy, zmarl w nasze miejsce na krzyzu Golgoty. To jest wielkie poselstwo Listu do Rzymian. "Zaplata za grzech jest smierc, ale darem laski Bozej jest zycie wieczne w Jezusie Chrystusie, Panu naszym" (6, 23).

Reformator Kościoła, Marcin Luter napisał, że List do Rzymian to "prawdziwe arcydzieło, najczystsza Ewangelia, którą każdy chrześcijanin powinien stale studiować, to duchowy chleb, którym wierzący człowiek codziennie powinien się karmić i przechowywać bezcenne treści tego listu  w sercu, uczyć się go na pamięć, słowo po słowie." 

Chryzostom, jeden z ojców wczesnego Kościoła, czytał List do Rzymian dwukrotnie w ciągu każdego tygodnia. Wielki uczony, Michał Faraday, wyznał na łożu śmierci: "moja wiara, ugruntowana dzięki lekturze Listu do Rzymian daje mi pewność, że Chrystus to mój Zbawiciel, który zmarł za mnie, żeby otworzyć mi drogę do nieba".
 Dobrze jest podjąć postanowienie, by czytać List do Rzymian regularnie i często. Zawiera on pełną naukę apostolską o usprawiedliwieniu przez wiarę w Jezusa Chrystusa. Mówi o powołaniu wszystkich ludzi do wiary i zbawienia. Mówi o istocie wolności chrześcijańskiej. Wyjaśnia też rolę Żydów w historii zbawienia, w obu przymierzach. 

Jeśli z modlitwą i pokorą czytać będziemy regularnie List do Rzymian, Duch Boży będzie nas stale uczył i prowadził, będzie pogłębiał naszą wiarę. Nasze życie spoczywać będzie na trwałym fundamencie, na duchowej skale, którą jest nasz Zbawiciel, Jezus Chrystus.

Treść listu

I. Część doktrynalna  "wiara"       rozdziały   1     -     8
 1. Usprawiedliwienie grzesznika            1, 1  -  5, 11
 a) wstęp i objawienie Bożej sprawiedliwości         1, 1 - 17
 b) ukazanie grzeszności człowieka          1, 18 - 3, 20
     - wszyscy jesteśmy grzesznikami
     - wszyscy potrzebujemy Bożego ratunku
 c) objawienie sprawiedliwości Boga          3, 21 - 5, 11
     - istota usprawiedliwienia z wiary.
 2. Uświęcenie wierzących             5, 12 - 8, 39
 a) uświęcenie "potencjalne"           5, 12  -  21
     - grzech a łaska
 b) uświęcenie "pozycyjne"            6, 1  -  10
    - zjednoczenie z Chrystusem w Jego
      śmierci i zmartwychwstaniu
 c) uświęcenie "praktyczne"           6, 11 - 23
   - posłuszeństwo względem Boga
     prowadzi do uwolnienia z więzów grzechu
 d) uwolnienie od Prawa           7, 1  -  25
 e) obdarzenie życiem nadprzyrodzonym         8, 1  -  39
    - życie według Ducha, nowe stworzenie
    - Boża miłość gwarancją bezpieczeństwa wierzącego.

II. Rola Izraela   "nadzieja"      rozdziały   9    -    11
 1. Boże dzieła pośród Izraela w przeszłości         9,  1 -  33
 2. Obecne plany Boga           10, 1 -  21
 3. Boży cel w przyszłości           11, 1 -  36.

III. Część praktyczna  "miłość"      rozdziały   12  -  16
 1. Prawdziwa służba dzieci Bożych            12  - 13
   miłość i pokora - zasadą postępowania
 a) stosunek do Boga           12,  1 -  2
  b) stosunek do darów Ducha          12,  3 -  8
 c) relacje z innymi wierzącymi          12,  9 - 16
 d) relacje z niewierzącymi           12, 17 - 21
 e) stosunek do rządu           13,  1 - 7
  f) relacje z sąsiadami           13,  8 - 14
2. Oddzielenie dzieci Bożych             14  -  16
 a) relacje ze "słabszymi braćmi"           14, 1 - 15, 3
     - trzy zasady: przekonanie, sumienie, rozwaga
 b) relacje Żydzi - poganie we wspólnocie         15,  4  - 13
 c) stosunek Pawła do Rzymian i pogan w ogóle        15, 16 - 33
 d) praktyczny przykład relacji braterskiej          16,  1 - 27
      - miłość i oddanie we wzajemnych relacjach
        (35 osób wymienionych imiennie)
 

===

Posłuchaj pierwszej oraz kolejnych audycji z cyklu studium Dziejów Apostolskich na stronie "Impuls" Trans World Radio Polska w dziale Programy, audycja "Wędrówka przez Biblię".

Aby słuchać w internecie programów TWR musisz mieć zainstalowany program RealPlayer. Jeśli go nie posiadasz, darmową wersję możesz znaleźć tutaj

Komentarze (0)


Kosciol.pl
http://www.kosciol.pl/article.php/20090922173305874