Ekumenizm, Chrześcijaństwo, Religia - Ekumeniczny Serwis Informacyjny

Caritas in Veritate

Pontifical University przy Saint Patrick's College w Maynooth, w Irlandii było miejscem corocznego spotkania Michael Devlin Lecture. Południowa konferencja w dniu 16 lutego 2010 roku poświęcona była Papieskiej Encyklice Caritas in Veritate i poprzedzona została wystąpieniem trzech prelegentów – Michaela Shortalla, Rowena Pecchenino i Justina Kilcullena.



 

 

Dziekan Wydziału Teologicznego Pontifical University w Maynooth, dr Pádraig Corkery zaprezentował historyczne tło i adresatów Encykliki nawiązując do wcześniejszych dokumentów Rerum novarum i Populorum progressio. Caritas in Veritate w swojej pierwotnej formie miała ukazać się w 2007 roku, w 40 rocznicę opublikowania przez Pawła VI Populorum progressio. Odłożono jednak jej publikację do roku 2009.

 

 

 

Dokument podzielony jest na sześć rozdziałów. Pierwszy z nich koncentruje się i nawiązuje do wspomnianych wcześniej encyklik. Drugi ukazuje rozwój człowieka w czasach współczesnych oraz przeobrażenia socjalne, które nie zawsze służyły ludzkiemu dobru. Kryzys społeczny, będący przedmiotem tego rozdziału, ukazany zostaje jako przykład tych niepokojących zmian.

 

 

 

Rynek zorientowany wyłącznie na zysk, towarzysząca korupcja, spekulacyjne porozumienia finansowe i interesowne zarządzanie domagają się nowego spojrzenia i podejścia – pozwalającego odnaleźć fundamentalne wartości, na których będzie możliwe budowanie lepszej przyszłości. Trzeci rozdział kieruje uwagę w stronę braterstwa, gospodarczego rozwoju i społeczeństwa obywatelskiego, gdzie zasada bezinteresowności będzie wyrazem tych haseł.

 

 

 

Dr Michael Shortall wykładowca teologii moralnej na Pontifical University w Maynooth omówił teologiczne aspekty encykliki Caritas in Veritate. Poprzez odwoływanie się i przywołanie historycznie ważnych wydarzeń i treści z nimi związanych, takich jak publikacja i myśli przewodnie dokumentów Rerum novarum i Populorum progressio, ukazał historyczne znaczenie Encykliki w świetle upadku komunizmu i spadku gospodarczej koniunktury. Akapit pierwszy dokumentu, jak zaznacza Shortall ma charakter kontemplacyjny i spekulacyjny.

 

 

 

Prezentacja referenta skupiona została wokół pojęć odnoszących się do podstawowych kwestii życia, środowiska, wolności religijnej, społecznej i politycznej oraz światowych systemów prawnych. Podejmuje dyskusję odnoszącą się do zagadnień etyki ekonomicznego kryzysu. Według niego legitymacyjny wkład Kościoła w tej sprawie powinien opierać się na zobowiązaniu do kształtowania rozwoju holistycznego osoby.

 

 

 

Wyzwaniem z kolei dla osób związanych z Kościołem jest rekonfiguracja zasobów socjalnych w służbie na rzecz wspólnego dobra. Shortall zauważa, że w dokumencie pominięto koncepcje wojny, pokoju i idei gender. Prof. Rowena Pecchenino, kierownik Katedry Finansów, Ekonomii i Rachunkowości NUI Maynooth zaprezentowała dyskusyjny aspekt Encykliki z punktu widzenia ekonomii. Jej wystąpienie zatytułowane Truth, Charity and the Dismay of Science ukazało zagadnienia autentycznego rozwoju człowieka służącego dobru wspólnemu, niezależnie od rasy, wyznania czy pochodzenia. Według Pecchenino jest to ideał niemożliwy do osiągnięcia, bowiem kierownictwo poszczególnych rządów państwowych nie jest sprawowane w oparciu o miłość zasadzoną w prawdzie. Zamiast tego ideą nadrzędną jest zysk.

 

 

 

Ekonomia jednak, jako nauka skończona i ograniczona w swoich źródłach domaga się podejmowania etycznych wyborów odnośnie osiąganych profitów i rynku zorientowanego na przychód. Caritas in Veritate określa owe wybory w świetle moralnych i ekonomicznych wymagań, które jednocześnie służą autentycznemu rozwojowi człowieka. Alokacja czy redystrybucja zasobów jest środkiem do zaspokojenia podstawowych potrzeb i produktywnego kształtowania społeczeństwa. Osiągnięcie tego nie jest łatwe, ale wymaga aprobaty wszystkich, uczestniczących stron, co do ich realizacji. Na tym etapie należy także zauważyć, że początkowa redystrybucja dóbr może pociągnąć za sobą pozytywne jak i negatywne skutki, co staje się punktem spornym przy zawieraniu umów, jak i samym formułowaniu celów.

 

 

 

Przykładem takich konfliktowych sytuacji są wydarzenia z Doha (2001) i Kopenhagi (2009). Tutaj globalne korzyści miały zostać osiągnięte kosztem lokalnych strat. W tym przypadku, potencjalne korzyści wynikające z długoterminowego planu nie przewyższały poniesionych strat. Prelegentka w odpowiedzi na zadane przez siebie pytanie o możliwość przekroczenia granic społeczno-gospodarczej polityki traktowanej jako motywacji, ukazuje szereg trudności temu towarzyszących. Jak zaznacza nie są one wynikiem przemian społecznych, ale o komunikacyjnej zdolności Kościoła oraz jego umiejętności do zaszczepienia w społeczeństwie właściwego pojęcia dobra. Justin Kilcullen, dyrektor Trócaire zaprezentował Caritas in Veritate z perspektywy rozwoju gospodarczego, opierając swoje wnioskowanie na doświadczeniach wyniesionych z krajów rozwijających się, zwłaszcza Ugandy. Na podstawie tego kraju Kilcullen omówił trudną sytuację ludzi ubogich zwłaszcza wdów i rolników. System legislacyjny uniemożliwia kobietom, które straciły męża dziedziczenie ziem. Encyklika, jak zauważył prelegent całkowicie pomija kwestie kobiet będących w takiej sytuacji; nie ma w dokumencie żadnego odniesienia do jej pozycji na arenie społeczno-gospodarczej. Sytuacja rolników ugandyjskich także wydaje się być tragiczną. Zmiany klimatyczne, których nie znają, wywołują długotrwałe susze interpretowane jako konsekwencje wojny, karę Bożą lub wynik stosowania nawozów.

 

 

 

Caritas in Veritate wspiera powszechny dostęp do żywności i wody, co władze polityczne negują. Kilcullen wobec tego poddaje w wątpliwość zasadność wystąpień publicznych Kościoła w takich sytuacjach. Kwestionuje także idee społeczeństwa opartego na solidarności i sprawiedliwości, które to zasady uważa za nieodłączne i skorelowane z ideą miłości. Podając przykład Haiti podważa zasadność myślenia o relacyjności miłości i ekonomii. Encyklika zachęca do bezinteresowności i w tym kontekście, jeśli ekonomia ma być autentycznie ludzka musi zakładać bezpłatność i poczucie odpowiedzialności za wszystkich. Głównym mówcą wieczoru był dr Patrick Riordan SJ, z Heythrop Institute for Religion, Ethics, and Public Life, Heythrop College, University of London. Wykład Riordana oscylował wokół kwestii wspólnego dobra w liberalnym ustroju demokratycznym i jeśli to możliwe, uwzględnienia katolickiej wizji Partii Demokratycznej. Prelegent zachęcał do refleksji nad ideą dobra wspólnego w porządku gospodarczym i liberalno-demokratyczną realizacją modelu pomocy, zgodnego z doktryną Kościoła rzymskokatolickiego. Riordan zaznaczył trudności jakie napotyka Kościół w promowaniu tych ideałów. Jednocześnie, unikając dialogu ze współczesną kulturą, unika przyszłości.

 

 

 

Aby dobro wspólne mogło być traktowane heurystycznie, Kościół musi przyznać, że jest świadomy swojej niewiedzy, ale jednocześnie zabierać głos w powszechnym dialogu. A ten nie może przybrać formy jedynie akademickiego ćwiczenia się w erudycji, ale rozmowy prowadzącej do praktycznej aktywności. Ożywczą ripostę w stosunku do wygłoszonego wykładu udzielił dr Kevin O’Gorman, wykładowca teologii moralnej z Pontifical University w Maynooth zadając pytanie o oczywistość pojęcia dobra wspólnego dla katolików. O’Gorman proponuje dostosowanie doktryny nauczania z praktyką wspierającą działania na rzecz wspólnego dobra, czemu nieustannie towarzyszyć powinna troska poparta dalekosiężną refleksję nad całą kwestią. Kończąc swoje wystąpienie prelegent przytoczył cytat wiersza W. Stevensa, zatytułowany Idea porządku w Key West.

 

„Oh! Blessed rage for order, pale Ramon, The maker's rage to order words of the sea,
Words of the fragrant portals, dimly-starred,
And of ourselves and our origins,
In ghostlier demarcations, keener sounds”.  

 

Orginalny tekst sprawozdania z konferencji: www.maynoothcollege.ie/news/CaritasinVeritateReport.shtml   

 

 

Sprawozdanie z XVII Michael Devlin Lecture (Maynooth/Irlandia, 16 lutego 2010)  opracowała Lena Szturomska-Józwik, doktorantka Uniwersytetu Warminsko-Mazurskiego w Olsztynie, Wydział Teologii.

 



Caritas in Veritate | 0 komentarzy
Komentarze należą do osób, które je zamieściły. Nie bierzemy odpowiedzialności za ich treść.

Szukaj

Polecamy





EWST.pl
Senior.pl
e-commerce.pl
com-media.pl
egospodarka.pl

Facebook

Patronat Kosciol.pl


Piotr Lorek, Motyw wygnania a doktryna piekła w Nowym Testamencie


Gorące tematy



  • Wielkanoc
  • In vitro
  • Tadeusz Rydzyk i Radio Maryja
  • Lustracja
  • Kreacjonizm i ewolucjonizm
  • Harry Potter
  • Pedofilia i molestowanie
  • Aborcja
  • Eutanazja
  • Homoseksualizm
  • Unieważnienie, stwierdzenie nieważności małżeństwa
  • Menu Użytkownika





    Nie masz jeszcze konta? Załóż sobie Nowy Użytkownik
    Nie pamiętasz hasła?

    Sonda

    Czy uważasz że decyzja Benedykta XVI o zdjęciu ekskomuniki z lefebrystycznych biskupów była słuszna?

    Czy uważasz że decyzja Benedykta XVI o zdjęciu ekskomuniki z lefebrystycznych biskupów była słuszna?

    •  Tak
    •  Nie
    •  Nie mam zdania
    0
    Wyniki
    | 10,595 głosów | 9 komentarzy

    Wydarzenia

    W najbliższym czasie nie ma żadnych wydarzeń