Ekumenizm, Chrześcijaństwo, Religia - Ekumeniczny Serwis Informacyjny

Tradycjonaliści w żałobie

25 września zmarł Michael Davies, honorowy przewodniczący Międzynarodowej Federacji UNA VOCE działającej na rzecz zachowania Tradycji katolickiej. Ten filozof, teolog i znawca literatury angielskiej poświęcił swoje życie Kościołowi widząc w klasycznej liturgii rzymskiej – „najpiękniejszej rzeczy po tej stronie nieba” - kwintesencję chrześcijaństwa. Miał 68 lat.



Michael Davies urodził się w roku 1936. Choć pochodził z Walii dzieciństwo i młodość spędził nieopodal Somerset. Także służbę wojskową odbył w tamtejszym pułku piechoty, który skierowany na Malaje walczył z komunistyczną partyzantką, później – podczas Kryzysu Sueskiego – w Egipcie, by w końcu uczestniczyć w misji rozjemczej w trakcie inwazji tureckiej na Cypr. Po zakończeniu służby w armii rozpoczął studia w katolickim St. Mary’s College, gdzie uzyskał stopnie naukowe z filozofii, teologii i literatury angielskiej. Przez ponad trzydzieści lat pracował jako nauczyciel w katolickich szkołach diecezjalnych, pisząc w tym czasie 15 książek i niezliczone artykuły na temat teologii i historii Kościoła. Poruszana przez niego problematyka obejmowała tematy od biografii św. Jana Fishera i kardynał Newmana po powstanie katolickie w Wandeii. Jego książka Cranmer’s Godly Order prezentująca historię angielskiej reformacji stanowi uznaną już w świecie klasykę, podobnie jak Pope John’s Council dotycząca Vaticanum II – obie doczekały się już siedmiu wznowień. W Polsce ukazały się trzy książki jego autorstwa: „O Komunii na rękę i podobnych nadużyciach”, „Św. Atanazy - obrońca wiary” oraz „Sobór Watykański II a wolność religijna”.

Michael Davies objął prezydencję UNA VOCE po jednym z jej założycieli Ericu de Saventhem. O Federacji mającej swoje odziały już w blisko 30 krajach, tak pisze redaktor naczelny tradycjonalistycznego pisma „Christianitas” Paweł Milcarek: (...) Skąd wzięło się zróżnicowanie w recepcji reform liturgicznych? W trakcie konferencji związanej z dziesięcioleciem Ecclesia Dei kard. Ratzinger zwrócił uwagę, ze tam gdzie ruch liturgiczny z wieku ubiegłego i pierwszej połowy XX wieku „wytworzył pewne umiłowanie liturgii,... tam większy był ból z powodu reformy liturgicznej”. Nie jest zatem rzeczą przypadku, że najsilniejsze i najbardziej świadome reakcje na praktyczny zakaz liturgii trydenckiej nastąpiły we Francji, Niemczech i Wielkiej Brytanii, gdzie ruch liturgiczny wydawał swoje najlepsze owoce (w przypadku Wlk. Brytanii istotnym czynnikiem była ponadto liczna obecność konwertytów z protestantyzmu, żarliwie przywiązanych do Mszy, której nieraz zawdzięczali swoje nawrócenie). To również tam w krótkim czasie wytworzyły się zwarte środowiska, działające na rzecz „utrzymania Mszy trydenckiej”. Początki tego ruchu, który przybrał kształt Międzynarodowej Federacji UNA VOCE, datują się już na r. 1964, kiedy przyszły pierwsze niepokoje związane z niemal całkowitym wyrugowaniem łaciny i samowolnymi eksperymentami liturgicznymi. Począwszy od r. 1970 UNA VOCE – której doroczne zjazdy gromadziły reprezentantów coraz to nowych krajów – wysyłała co roku do Rzymu prośbę w sprawie zachowania Mszy św. Piusa V jako „jednego z rytów uznawanych w życiu liturgicznym Kościoła powszechnego”. Równocześnie proszono, aby zaprzestać prześladowań i dyskryminacji względem kapłanów i świeckich, przywiązanych do tradycyjnej liturgii i nauczania Kościoła” Niezwykle ważne były stałe, nieraz serdeczne kontakty z członkami Kurii Rzymskiej, które powodowały, że Federacja miała swój znaczący wkład w przygotowanie kolejnych dokumentów liberalizujących stanowisko władz kościelnych względem dawnego rytu. W r.1996 kard. Ratzinger w orędziu do Międzynarodowej Federacji UNA VOCE stwierdził, że „odegrała (ona) ważną role w podtrzymywaniu używania Mszału z 1962 roku w posłuszeństwie względem wskazań Stolicy Świętej. Członkom Federacji wyrażam wdzięczność za tę wartościową służbę i udzielam im błogosławieństwa”.

Oprócz kierowania Federacją Davies przejął po swoim poprzedniku także pewną zasadę postępowania: „Zasada, którą kierował się nasz Prezes – mówił Davies – ku memu zaskoczeniu pochodziła, nie od jakiegoś wielkiego świętego, ale od wielkiego wodza, Marszałka Focha... Można by ją równie dobrze przyjąć jako motto Federacji, a ci z nas, którzy stwierdzają, że nasze zdecydowanie słabnie od czasu do czasu powinni znaleźć w niej żywe źródło motywacji: „Zwycięstwo należy do tych, którzy wystoją piętnaście minut dłużej niż przeciwnik” Inaczej mówiąc – wyjaśniał Dr de Saventhem – wytrwanie jest warunkiem wstępnym każdego zwycięstwa”.

W ubiegłym roku podczas spotkania przedstawicieli Federacji w Rzymie, Michael Davies przekazał prezydencję UNA VOCE INTERNATIONALIS Ralfowi Siebenburgerowi. Śmierć Daviesa jest bolesną stratą dla całego ruchu tradycjonalisycznego, bo mimo iż kierował on jedną z organizacji związanych z Papieską Komisją Ecclesia Dei, to cieszył się autorytetem również pośród duchownych i wiernych toczących otwarty spór z Rzymem.

Absolve, Domine, animas omnium fidelium defunctorum ab omni vinculo delictorum. Et gratia tua illis succurente, mereantur evadere judicium ultionis. Et lucis aeterne beatitudine perfrui. Uwolnij, Panie, dusze wszystkich wiernych zmarłych od wszelkich więzów grzechowych. A przy pomocy łaski twojej niechaj unikną strasznego wyroku zatracenia. I niech zażywają szczęścia wiecznej światłości (traktus ze Mszy pogrzebowej. Mszał Rzymski w opracowaniu o. Lefebvre’a OSB. Burges - Tyniec 1956).

jan.roguszko@wp.pl



Opcje Artykułu

Trackback

Trackback URL for this entry: http://www.kosciol.pl/trackback.php/20040930163821526

No trackback comments for this entry.
Tradycjonaliści w żałobie | 2 komentarzy
Komentarze należą do osób, które je zamieściły. Nie bierzemy odpowiedzialności za ich treść.
R. I. P.
Crusader czw, 30 wrz 2004, 18:44:14
Ufam, że dobry Bóg już wynagrodził Mu zasługi, które sobie tu wypracował. Dzięki takim ludziom jak Pan Michał Davies wciąż jestem, staram się być katolikiem ...

---
17 IX 1939 - 2004: 65 lat okupacji Wilna, Brześcia i Lwowa

NAJWYŻSZY CZAS POŁOŻYĆ JEJ KRES !!

 
Tradycjonaliści w żałobie
Trydent czw, 30 wrz 2004, 19:03:07
+ Requiescat in pace!
 

Szukaj

Menu Użytkownika





Nie masz jeszcze konta? Załóż sobie Nowy Użytkownik
Nie pamiętasz hasła?

Polecamy





EWST.pl
Senior.pl
e-commerce.pl
com-media.pl
egospodarka.pl

Facebook

Patronat Kosciol.pl


Piotr Lorek, Motyw wygnania a doktryna piekła w Nowym Testamencie


Gorące tematy



  • Wszystkich Świętych i Halloween
  • In vitro
  • Tadeusz Rydzyk i Radio Maryja
  • Lustracja
  • Kreacjonizm i ewolucjonizm
  • Harry Potter
  • Pedofilia i molestowanie
  • Aborcja
  • Eutanazja
  • Homoseksualizm
  • Unieważnienie, stwierdzenie nieważności małżeństwa
  • Sonda

    Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    1/1: Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    Zdecydowanie tak 83,05%
    Raczej tak 1,66%
    Raczej nie 2,91%
    Zdecydowanie nie 11,65%
    Nie wiem 0,73%

    | 4,266 głosów | 0 komentarzy

    Wydarzenia

    W najbliższym czasie nie ma żadnych wydarzeń