Ekumenizm, Chrześcijaństwo, Religia - Ekumeniczny Serwis Informacyjny

Sede vacante - czyli co teraz ?

Nastał dla Kościoła katolickiego bardzo smutny czas - Sede vacante, po polsku sediswakancja. Jej symbolem jest "parasol" nad kluczami z Ewangelii św. Mateusza, który ma chronić Stolicę Apostolską. Artykuł przedstawia co teraz będzie według Konstytucji Apostolskiej UNIVERSI DOMINICI GREGIS.



Kolegium Kardynałów - to na nie teraz patrzymy, gdyż w ich gronie jest następny Papież. Konstytucja stwierdza, że nie ma ono władzy czy jurysdykcji w sprawach, które za życia należą tylko do Papieża. Kolegium nie może wypełniać żadnych funkcji, które za życia należą do Papieża. Znaczy to, że nie może ono beatyfikować, kanonizować, czy ogłaszać dogmatów i tym samym korzystać z nieomylności (Jan Paweł II nigdy nie użył nieomylności). Tym samym nieważny jest każdy akt, który za życia należał tylko do obowiązków Papieża.

Jan Paweł II ustalił, że Kolegium nie może decydować o uprawnieniach Stolicy Apostolskiej i Kościoła Rzymskiego.  Ponadto w czasie sediswakancji nie mogą być zmieniane prawa wydane przez któregokolwiek z Biskupów Rzymu. Wszelkie zmiany (dodawanie, odejmowanie czegoś, a także dyspensowanie) są uznawane za nieważne i niebyłe. W szczególności dotyczy to przepisów dotyczących wyboru Papieża.

W przypadku wątpliwości odnośnie przepisów Konstytucji Kardynałowie rozstrzygają je zwyczajną większością głosów. Wyjątek dotyczy aktu wyboru, gdzie nie można rozstrzygać wątpliwości. Gdy zaistnieje jakiś problem, który nie może być odłożony, Kardynałowie podejmują decyzję zwykłą większością.

Podczas Sede vacante istnieją dwa rodzaje Kongregacji Kardynałów. W Kongregacjach ogólnych mają uczestniczyć wszyscy Kardynałowie. Kardynałowie, którzy nie mają prawa wyboru Papieża nie mogą powstrzymać się od uczestnictwa w Kongregacjach ogólnych.

Drugi rodzaj Kongregacji to Kongregacje partykularne. W ich skład wchodzą: Kardynał Kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego wraz z jednym Kardynałem biskupem, jednym Kardynałem prezbiterem i jednym Kardynałem diakonem. Trzech Kardynałów losuje się spośród grona elektorów, którzy przybyli do Rzymu. Ich urząd wygasa po 3 dniach i dokonuje się następnego losowania. Kardynałów tych nazywa się Asystentami.

Kongregacje ogólne decydują o sprawach najważniejszych, a partykularne w sprawach zwyczajnych. Podczas Kongregacji "Kardynałowie winni nosić zwyczajną, oblamowaną czarną sutannę i czerwony pas, piuskę, krzyż i pierścień." Kongregacje mają odbywać się w Watykańskim Pałacu Apostolskim, lub innym miejscu, o którym zdecydują Kardynałowie. Kongregacji ogólnej przewodniczy Dziekan Kolegium Kardynalskiego, a w razie jego uzasadnionej nieobecności Subdziekan.

"Podczas Kongregacji partykularnych winny być podejmowane jedynie sprawy o mniejszym znaczeniu, jakie pojawiają się z dnia na dzień lub w danej chwili. Jeśli jednak zaistniałyby sprawy ważniejsze lub zasługujące na głębsze przeanalizowanie, powinny zostać przedłożone Kongregacji ogólnej. Ponadto, to co zostało zdecydowane, rozwiązane lub odrzucone na jednej Kongregacji partykularnej, nie może być odwołane, zmienione lub dopuszczone na drugiej; prawo do tego należy tylko do Kongregacji ogólnej i przy większości głosów."

W sprawach o większym znaczeniu Kardynałowie mają wypowiadać się na Kongregacjach w formie tajnej.

Kongregacje ogólne, które poprzedzają wybór, nazywają się przygotowawczymi i mają odbywać się codziennie, od dnia, który ustalą Kamerling wraz z pierwszym Kardynałem elektorem z każdego stopnia. Mają się odbywać także w dniach ceremonii pogrzebowych. Kongregacje mają się odbywać, aby umożliwić Kamerlingowi wysłuchanie opinii i przekazanie wiadomości Kolegium.

Na pierwszych Kongregacjach należy się postarać, aby Kardynałowie otrzymali egzemplarze Konstytucji. Powinno się umożliwić zadawanie pytań i odpowiadanie na nie. Wypada przeczytać Część I Konstytucji - o wakansie. Kardynałowie mają także złożyć następującą przysięgę:

"My, Kardynałowie Świętego Kościoła Rzymskiego, stopnia biskupiego, prezbiterskiego i diakońskiego, przyrzekamy, zobowiązujemy się i przysięgamy, wszyscy i każdy z osobna, ściśle i wiernie zachować wszystkie normy, Zawarte w Konstytucji apostolskiej «Universi Dominici gregis« Papieża Jana Pawła II, i skrupulatnie dochować tajemnicy o tym wszystkim, co w jakikolwiek sposób miałoby związek z wyborem Biskupa Rzymskiego lub co ze swej natury, w czasie wakatu Stolicy Apostolskiej, wymagałoby takiej tajemnicy.

Potem każdy Kardynał powie: I ja, N. Kardynał N., przyrzekam, zobowiązuję się i przysięgam. A kładąc rękę na Ewangelii doda: Tak mi dopomóż, Panie Boże i te Święte Ewangelie, których ręką moją dotykam."

Na najbliższych Kongregacjach Kardynałowie powinni podjąć decyzje odnośnie:

1) dnia, godziny i sposobu "przeniesienia zwłok zmarłego Papieża do Bazyliki Watykańskiej dla oddania czci przez wiernych";

2) ustalienia wszystkiegoo związanego z pogrzebem i ceremoniami, które mają trwać 9 dni, pogrzeb ma się odbyć "między czwartym a szóstym dniem po śmierci, chyba żeby zaistniały inne szczególne racje";

3) zadbania, aby Komisja (Kamerling; Kardynałowie, pełniący do czasu śmierci Papieża funkcje Sekretarza Stanu i Przewodniczącego Papieskiej Komisji ds. Państwa Watykańskiego) przygotowała pomieszczenia Domus Sanctae Marthae i wszystkiego w Kaplicy Sykstyńskiej;

4) powierzenia urzędu dla dwóch księży, którzy mają przeprowadzić dwa rozważania odnośnie obecnego stanu Kościoła i trafnego wyboru nowego Papieża;

5) zaaprobowania - na wniosek Administracji Stolicy Apostolskiej lub, według kompetencji, Gubernatoratu Państwa Watykańskiego - wydatków wynikłych w okresie od śmierci Papieża aż do wyboru Następcy;

6) przeczytania dokumentów, które zmarły Papież ewentualnie zostawił dla Kolegium Kardynałów;

7) anulowania Pierścienia Rybaka i ołowianej pieczęci, z jakimi są wysyłane Listy Apostolskie;

8) przydzielenia przez losowanie pokojów kardynałom;

9) ustalenia daty i godziny rozpoczęcia głosowania

Zgodnie z Konstytucją Apostolską Pastor Bonus (art. 6) "z chwilą śmierci Papieża wszyscy Kierownicy Dykasterii Kurii Rzymskiej, tak Kardynał Sekretarz Stanu, jak i Kardynałowie Prefekci, Arcybiskupi Przewodniczący, jak również członkowie tych Dykasterii, przestają wypełniać swe urzędy. Wyjątek stanowi Kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego i Penitencjarz Większy, którzy nadal załatwiają sprawy zwyczajne, przedkładając Kolegium Kardynałów to, co powinno być przedłożone Papieżowi."

"W ten sam sposób, zgodnie z Konstytucją apostolską Vicariae potestatis (n. 2, § 1), Kardynał Wikariusz Generalny dla Diecezji Rzymskiej nie przestaje wykonywać swego urzędu w czasie wakatu Stolicy Apostolskiej oraz nie przestaje sprawować swej jurysdykcji Kardynał Archidiakon Bazyliki Watykańskiej i Wikariusz Generalny Państwa Watykańskiego."

Gdyby w chwili śmierci Papieża wakowałby urząd Kamerlinga, lub Penitencjarza, albo oba naraz, Kardynałowie powinni jak najszybciej wybrać ze swego grona osobę, która pełniłaby obowiązki. Wybór następuje poprzez głosowanie. Gdy chodzi o wybór Penitencjarza Większego karty otwiera się w obecności Kamerlinga i trzech Asystentów. Jeżeli wybiera się Kamerlinga, to karty otwiera się w obecności owych trzech Asystentów i Sekretarza Kolegium Kardynałów.

"Będzie uważany za wybranego i będzie posiadał ipso facto wszystkie władze związane z przysługującą mu funkcją ten, kto otrzyma większość głosów. W przypadku równości głosów zostanie wyznaczony Kardynał, który należy do wyższego stopnia, a w razie równego stopnia - kto został wcześniej kreowany Kardynałem. Dopóki nie zostanie wybrany Kamerling, jego funkcje wypełnia Dziekan Kolegium, a w przypadku jego nieobecności lub prawomocnej przeszkody, Subdziekan albo najstarszy Kardynał według zwyczajnego porządku pierwszeństwa."

Gdyby zabrakło Wikariusza Generalnego, to zastąpiłby go jego Zastępca. Gdyby jego zabrakło, to funkcję Wikariusza Generalnego "będzie pełnił Biskup Pomocniczy pierwszy nominacją."

Natychmiast po otrzymaniu wiadomości o śmierci Papieża Kamerling powinien stwierdzić ten fakt oficjalnie w obecności Mistrza Papieskich Ceremonii Liturgicznych, Prałatów oraz Sekretarza i Kanclerza Kamery Apostolskiej. Należy po tym stwierdzeniu sporządzić dokument, albo autentyczny akt zgonu.

"Kardynał Kamerling powinien ponadto położyć pieczęcie na pracownię i pokój Papieża, polecając, aby personel mieszkający w apartamencie prywatnym mógł tam pozostać aż do zakończenia ceremonii pogrzebowych Papieża, po czym cały apartament papieski będzie opieczętowany."

Kamerling ma o śmierci Papieża powiadomić niezwłocznie Kardynała Wikariusza Rzymu. W specjalnym komunikacie ma on powiadomić Lud rzymski i Kardynała Archiprezbitera Bazyliki Watykańskiej.

Kamerling ma objąć w posiadanie Watykański Pałac Apostolski, a także osobiście, lub przez delegata, Pałac na Lateranie i w Castel Gandolfo. Kamerling ma pełnić nad nimi nadzór i zarząd. Kamerling ma także obowiązek dbać o prawa i dobra doczesne Stolicy Apostolskiej.

Penitencjarz Większy wraz z jego urzędnikami w czasie sediswakancji mogą wypełniać to, co zostało ustalone w Konstytucjach Apostolskich Quae divinitus i Pastor Bonus.

Dziekan Kolegium ma obowiązek zawiadomić o śmierci Papieża Kardynałów, Korpus Dyplomatyczny i władze odpowiednich państw.

W czasie Sede vacante swoje urzędy zachowują także: Substytut Sekretariatu Stanu, Sekretarz ds. relacji z Państwami, a także Sekretarze Dykasterii Kurii Rzymskiej. W ten sam sposób nie ustaje władza i urząd Legatów papieskich oraz Jałmużnika Jego Świątobliwości.

Podczas sediswakancji Dykasterie Kurii Rzymskiej "nie mają żadnej władzy w tych sprawach, których - Sede plena - nie mogą podejmować lub wypełniać inaczej, jak tylko facto verbo cum SS.mo, czyli ex Audientia SS.mi, lub vigore specialium et extraordinariarum facultatum, jakich Papież zwykł udzielać Prefektom, Przewodniczącym i Sekretarzom tychże Dykasterii."

Władze zwyczajne każdej Dykasterii mogą funkcjonować tylko "w rozwiązywaniu spraw o mniejszym znaczeniu". Kwestie wyższej wagi mają być zarezerwowane dla przyszłego Papieża. Jeżeli sprawa nie dopuszcza odroczenia, to Kolegium może ją przekazać osobie, która do śmierci Papieża była odpowiedzialna za tę sprawę.

"Najwyższy Trybunał Sygnatury Apostolskiej i Trybunał Roty Rzymskiej podczas wakatu Stolicy Świętej kontynuują prowadzenie spraw według swych własnych norm". Mają zachować przy tym normy Konstytucji Pastor Bonus.

Po śmierci Papieża przez 9 dni Kardynałowie odprawiają odpowiednie nabożeństwa w intencji spokoju duszy Zmarłego według Ordo exsequiarum Romani Pontificis i Ordo rituum conclavis.

Gdyby śmierć miała miejsce poza Rzymem Kolegium ma się zatroszczyć o godne przetransportowanie ciała do Rzymu.

"Jeśli złożenie do grobu ma miejsce w Bazylice Watykańskiej, zostanie sporządzony przez Notariusza Kapituły tejże Bazyliki lub Kanonika Archiwistę odpowiedni dokument, stwierdzający autentyczność tego aktu. Następnie delegat Kardynała Kamerling i delegat Prefekta Domu Papieskiego sporządzą oddzielnie dokumenty potwierdzające wiarygodność dokonanego złożenia do grobu; pierwszy w obecności członków Kamery Apostolskiej, drugi w obecności Prefekta Domu Papieskiego".

Po pogrzebie i w czasie konklawe żadne z pomieszczeń prywatnych apartamentów Zmarłego nie może być zamieszkane.

Obowiązuje zakaz fotografowania i filmowania chorego i zmarłego Papieża. Zakaz dotyczy także nagrywania ostatnich słów. Fotografowanie i filmowanie zmarłego Papieża może nastąpić tylko w celach dokumentacyjnych po zgodzie Kamerlinga. Może ona być wyrażona tylko na fotografowanie Zmarłego ubranego w szaty pontyfikalne.

Gdyby Papież w testamencie rozporządził swoimi rzeczami i wyznaczył wykonawcę ostatniej woli, to na wyznaczonym leży obowiązek dopilnowania wszyskiego. Testor zda z tego relację jedynie nowemu Papieżowi.

Universi dominici gregis

Więcej informacji na temat konklawe



Opcje Artykułu

Trackback

Trackback URL for this entry: http://www.kosciol.pl/trackback.php/20050404192128530

No trackback comments for this entry.
Sede vacante - czyli co teraz ? | 11 komentarzy
Komentarze należą do osób, które je zamieściły. Nie bierzemy odpowiedzialności za ich treść.
Sede vacante - czyli co teraz ?
Marcin W wto, 5 kwi 2005, 01:02:11
"sediswakancja" to z pewnością nie po polsku! Można znaleźć odpowiednie polskie słowa - starczy pomyśleć.

---
Nie jest ważne do jakiego Kościoła się należy, ale czy miłuje się Boga i podąża śladem jego słów.

 
Sede vacante - czyli co teraz ?
gosc wto, 5 kwi 2005, 15:14:34
To jest strasznie długie i strasznie nudne, nie chce mi się tego czytać.
 

Szukaj

Menu Użytkownika





Nie masz jeszcze konta? Załóż sobie Nowy Użytkownik
Nie pamiętasz hasła?

Polecamy





EWST.pl
Senior.pl
e-commerce.pl
com-media.pl
egospodarka.pl

Facebook

Patronat Kosciol.pl


Piotr Lorek, Motyw wygnania a doktryna piekła w Nowym Testamencie


Gorące tematy



  • Wszystkich Świętych i Halloween
  • In vitro
  • Tadeusz Rydzyk i Radio Maryja
  • Lustracja
  • Kreacjonizm i ewolucjonizm
  • Harry Potter
  • Pedofilia i molestowanie
  • Aborcja
  • Eutanazja
  • Homoseksualizm
  • Unieważnienie, stwierdzenie nieważności małżeństwa
  • Sonda

    Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    1/1: Czy stosowanie kary śmierci jest zgodne z postawą chrześcijańską?

    Zdecydowanie tak 83,05%
    Raczej tak 1,66%
    Raczej nie 2,91%
    Zdecydowanie nie 11,65%
    Nie wiem 0,73%

    | 4,266 głosów | 0 komentarzy

    Wydarzenia

    W najbliższym czasie nie ma żadnych wydarzeń